Russische klanken

Vanavond wilde de huisdichteres naar een literaire avond in de Kennemer Boekhandel hier vlakbij en ik chaperonneerde haar zonder me vooraf verdiept te hebben in wat me te wachten stond. Iets met Russische poëzie, zoveel was duidelijk.

Het bleek te gaan om een voordracht van de al dertien jaar (dertien jaar! Waarom vertellen ze mij nooit wat???) hier in Haarlem woonachtige Georgische vertaalster Nina Targan Mouravi.

Het publiek was vanaf het eerste ogenblik in de ban. Nina droeg voor uit haar pas verschenen boek ‘Rusland Lethe Lorelei’: melodieuze vertalingen van o.a. Poesjkin, Tjoettsjev en Mandelstam. Alles uit het hoofd, vrijwel zonder haperingen en met een overrompelende présence. Bovendien reeg zij de gedichten soepel aaneen met anekdotes en biografische wetenswaardigheden.

Op zich al hartverwarmend, maar er was een onvergetelijke bonus. Je hoort soms zeggen dat de menselijke stem het mooiste muziekinstrument is en al gauw denk je dan aan the likes of Galina Vishnevskaya of Angela Georghiu. Wat Nina Mouravi vanavond presteerde kwam voor mij dicht in de buurt.

Nadat ze een gedicht eerst in haar sexy Nederlands had voorgelezen, liet ze af en toe een korte stilte vallen, om na een haast onmerkbare schakeling in het strottenhoofd het Russische origineel ten gehore te brengen. Dan verdiepte en verzwoelde haar stem zich nog: de ellende werd een graadje ellendiger en de lente extra lenterig. Ik ken geen Russisch, maar ik kon er geen genoeg van krijgen. Kreunende lijfeigenen, schoorvoetende popes, klaterende Stolichnaya en het geknisper van een ontdooiende toendra – die stem riep het allemaal op.

De verzamelde kritische Raarlemmers: ‘Leuk, Jaspers, bedankt dat je ons hier even vertelt wat we allemaal gemist hebben. Wrijf het er maar in!’ / ‘Had dat eerder gezegd, knuppel, dan hadden we niet naar All about Brunettes zitten kijken vanavond!’ Enzetc, etcenz…

Dat mag zo zijn, maar nu het goede nieuws: bij het boek (gebonden, fraai uitgegeven, een koopje voor €24,50) zit een audio-CD! Dus wie wil, kan de schade enigszins inhalen.

Met permissie van de vertaalster ten slotte een gedicht van Achmatova, het tweede gedeelte van ‘Uit Elkaar’:

Laatste heildronk

Ik drink op dit ontwrichte huis,
Op mijn gemene lot,
Op stellen dol van eenzaamheid,
En dan op jou, tot slot, –
Op die ontrouwe, valse mond,
Die blik vol doodse kou,
En dat de wereld sloeg en schond,
En God niet redden wou.

7 gedachten over “Russische klanken

  • 13/05/2005 om 09:09
    Permalink

    Hoi Marius,
    Wat een enig stukje! We zagen al dat je gisteravond zat te genieten. Wij allemaal trouwens, maar jij weet het prachtig te verwoorden. Dat krijg je met huisdichters in de buurt.
    We zijn bezig met het opzetten van een verbeterde site, zullen we jouw log als link erin zetten? Mag dat? Wil je dat?
    Vriendelijke groet,
    Monique

  • 13/05/2005 om 20:33
    Permalink

    Dank je voor het compliment! En natuurlijk, zet die link er maar op. Heel graag zelfs!
    Marius

  • 14/05/2005 om 02:09
    Permalink

    leuke web-log stadsgenoot 🙂

  • 14/05/2005 om 14:55
    Permalink

    leuke web-log hoor!! irritant broertje 😉

    stem hier op je favo muziek! 8) 😉 bedankt! 🙂

  • 19/05/2005 om 11:25
    Permalink

    Interessant om te horen dat je Nina en haar stem leuk vond. Is dat alweer 13 jaar dat ze in Nederland zit?! Weet je dat ze eigenlijk portretschilder is? Ze heeft indertijd in Haarlem een expositie gehad van allemaal dameshoofden en nog niet zo lang geleden (ik woonde al in Utrecht) waren de herenhoofden aan de beurt. Houd haar in de gaten, want ze heeft veel in haar mars.
    Groeten, Ineke

  • 24/05/2005 om 16:01
    Permalink

    dat is nou mijn moeder!

  • 25/05/2005 om 00:28
    Permalink

    En heb je ook zo’n mooie stem?

Reacties zijn gesloten.