JPB hemelpiloot en Ferrari-coureur

De voorpagina van het Haarlems Dagblad toont vierennegentig met getatoeëerd kippenvel bedekte ruggen bij een door Tattoo Planet bedachte recordpoging op het gure Zandvoortse strand. Daaronder poseert premier Balkenende (met stropdas, zonder tatoeages) in een Ferrari bij de Marlboro Masters, eveneens in Zandvoort. Snel omslaan, maar ai, au… boven tien Amsterdamse blootfietsers (tegen de ‘autocultuur’) stuit ik nogmaals op de Alomtegenwoordige.

Want JPB (de afkorting klinkt als een schadelijk drijfgas) dook eveneens op bij de EO-jongerendag in het Gelredome, waar hij door 30.000 m/v publiek werd toegejuicht als ware hij de Here Jezus Zelve.

Nog meer gejuich: in Hengelo moedigde jolig uitgaanspubliek een suïcidale man die bovenop een 30 meter hoog reuzenrad was geklommen, luidkeels aan de sprong in het duister te wagen. Zo gebeurt er nog eens wat.

Bij de Air Race in Rotterdam waren maar liefst 700.000 ‘luchtvaartenthousiastelingen’ verzameld (hoe word je dat trouwens, luchtvaartenthousiasteling?) en bij nader inzien had het Kolkconcert net zo goed daar in de vliegtuigherrie gehouden kunnen worden als in Spaarndam, waar loltrappers en leutzoekers de hoge uithalen van sopraan Brigitta Gantvoort imiteerden: ‘Stug doorzingen ondanks de vele stoorzenders’, luidt de kop.

Voer de zevendaagse werkweek maar in, zou ik zeggen. Schaf dat domme weekend af. Het is beter voor de volksgezondheid en het geeft een stevige impuls aan de economie.

Voorheen werd op zondag uitgeblazen van een 65-urige werkweek in de turfmijnen of bij de strokartonoogst. Tegenwoordig is het andersom: de maandag is qua arbeidsproductiviteit een verloren dag, aangezien men algemeen revalideert na de hedonistische inspanningen van de drie voorafgaande dagen.

Verbied tegelijk al die grootschalige en kleinschalige openluchtevenementen gedurende een paar decennia en werp de mensen terug op zichzelf. En houd daarna, bij wijze van experiment, ergens, bijvoorbeeld in een schattig dorpje als Spaarndam – zonder voorpubliciteit – een (ik noem maar wat) onschuldig harpconcertje.

Mits er tot het eind toe niet gejoeld of hoorbaar geboerd wordt, kunnen andere ‘pilots’ volgen op het gebied van verstrooiing en publiek vermaak. En als die slagen, kunnen de vakbonden héél voorzichtig eens beginnen te onderhandelen over een gefaseerde invoering van de vrije zondagmiddag.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *