Schuimvechters

Haarlemse practical jokers die tijdelijk zonder inspiratie zitten, voegen Dreft, Lux of Omo Tablets toe aan het water in het bassin bij de Zonnevechter, dat dan wordt opgeklopt door die drie miezerige fonteintjes en stevig gaat schuimen. Toen wij gisteren op de laatste, zoele augustusavond de Grote Markt overstaken was het weer zo ver.

“Humor”, zei ik misprijzend, want ik had het al honderd keer eerder gezien.

“Aaaahhhh!!!!”, zei de huisdichteres en voerde mij aan de hand mee naar de ongerepte schuimmassa. “Even aaien!”

Ik moest toegeven – of het door de windstilte kwam of doordat de grapjassen een hoge dosering hadden gebruikt – het resultaat was spectaculairder dan gebruikelijk. Er had zich (met een beetje fantasie) een leeuwachtige gestalte gevormd van zes meter lang en twee meter hoog, die zachtjes ‘ademde’ doordat de fonteintjes onder het schuim gewoon doorpruttelden.

Op het muurtje om het bassin zat een gespierde man met een lelijke hoofdwond, waar hij een bloederig kompres tegenaan drukte. Een vrouw en twee kinderen hielden hem gezelschap; van een Witte Kerstgevoel was bij dit groepje geen sprake.

Wij dronken wat bij Doria en rubriceerden nieuwsgierig de verschillende reacties van de voorbijgangers. Aanvankelijk was het overzichtelijk. Naast de ‘aaiers’ had je ‘prikkers’ (even met een vinger erin) en ‘pakkers’ (die hun schuimvlok vervolgens het luchtruim lieten kiezen). De ‘onderzoekers’ (altijd mannen) keken langdurig toe – fiets aan de hand – maar gingen niet tot daden over.

Er reden twee agenten de markt op, gevolgd door een ambulance. Die kwamen voor de gespierde man. Uit diens gebaren maakten wij op dat hij zijn verwonding in het bassin had opgelopen. Hij werd afgevoerd en liet ons achter met de vraag, was het een ‘duiker’ of een ‘tuimelaar’?

Het toneel was nu vrij voor twee meisjes van discogaande leeftijd, die geheel opgingen in een sierlijke pas de deux, waarbij ze schuim speels in elkaars richting bliezen en hun haar ermee tooiden. Jammer dat David Hamilton het niet mee mocht maken.

De leeuw was nog steeds intact en zo veel witte puurheid is voor sommigen een onverdraaglijk idee. De ‘schopper’ arriveerde, gekleed in nihilistisch zwart. Na een paar vlokken losgetrapt te hebben staakte hij zijn eenzame inspanningen en baande weg.

Rust.

Drie gasten op scooters kwamen aanscheuren en beraadden zich op deze onverwachte uitdaging. Ze begonnen als ‘verhuizers’: pakten een armvol schuim en droegen dat theatraal weg alsof het een blok beton was. Na een tijdje begon dat te vervelen. Eén van hen, met bloot bovenlijf, stapte vrijwillig in het schuim en ging kopje onder, wat het figuur van de leeuw geen goed deed. Zijn lot werd bezegeld toen dezelfde knaap uit het bagagecompartiment van zijn scooter een enorme badhanddoek met Playboy-logo haalde en daarmee tegen de schuimberg begon te zwiepen. Eerst alsof hij deelnam aan een drijfjacht bij Paleis Het Loo, allengs woester.

Terwijl deze figuur maniakaal doorranselde, deden zijn kompanen ook alles wat in hun vermogen lag. Er leek een sneeuwstorm te woeden. Na een tijdje was de leeuw onthoofd en rond de Zonnevechter lagen overal vlokken. De jongens voegden zich, voldaan over hun destructiewerk, bij een ander groepje op het plein.

Laatste scène: twee ééneiïge hummeltjes in identieke poloshirtjes maakten zich los van het terras en waggelden op de vlokken af. Gingen ze spelen, in kinderlijke verwondering? Zetten ze het op een grienen omdat de idylle was verstoord?

Ze liepen door in de richting van de grote jongens en bestudeerden hen bewonderend. Grote jongens!

5 gedachten over “Schuimvechters

  • 02/09/2005 om 17:07
    Permalink

    Ik wil foto’s, foto’s, foto’s! En wat heeft die man met dat gat in zijn hoofd uitgespookt in het zeepsop fontein? Raadsels…

  • 02/09/2005 om 19:57
    Permalink

    Ja, ik weet dat het oog ook wat wil, maar ik heb de apparatuur nog niet. Staat op het verlanglijstje…

  • 03/09/2005 om 16:44
    Permalink

    Na Sinterklaas heb je geen excuus meer.

  • 06/09/2005 om 23:30
    Permalink

    Raadsels die ik op kan lossen. Ik ken die man met die hoofdwond. Hij is vaste klant in mijn taxi.

    Hij liep die hoofdwond op toen hij ten val kwam in de fontein. Wat hij daar deed? Twee kinderen van vrienden van hem vermaken, door voor hun en met hulp van de fontein dat zeepsop te creeren.

    Ik vind het een aardige man. Ik kijk nooit meer misprijzend, naar zeepsop onder de Zonnevechter. De wereld is vreemder, en mooier, dan je denkt.

  • 07/09/2005 om 19:50
    Permalink

    Wat een leuke verrassing de man van de fotogalerij hier te treffen met de oplossing van het raadsel! Misschien klopt dat wel, van die wereld…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *