Startloper (Radafette)

Onwennig kijkt hij om zich heen. Een stadion vol, dat zijn wel erg veel mensen. Echt op zijn gemak voelt hij zich niet, gewend als hij is aan zijn vaste stek langs de zijlijn, vanwaar hij zich van tijd tot tijd -maar nooit voor lang- met geheven vingertje in het gewoel mengt: “Lettertje vergeten!” “Zwoor? Zwoer!”, om vervolgens schielijk zijn klapstoeltje weer op te zoeken.

Het lag voor de hand dat de redacteur van het RD, hoewel ogenschijnlijk de vriendelijkheid zelve, zon op zoete wraak. Ooit heeft hij, na een wel erg rake opmerking, gedreigd met een IP-ban, maar dat zou -behalve de betrokkene- niemand opvallen. Nee, het voltrekken van de wraakoefening diende in het openbaar te geschieden. Onder het meedogenloze licht van de schijnwerpers.

Van schijnwerpers naar een stadion is een klein stapje, en voor langeafstandsloper Marius was ook de keuze van de discipline eenvoudig: een mix van estafette en marathon, die ongetwijfeld als de ‘Raarlemse combinatie’ in de atletiekboeken terecht zal komen.

Vandaar vandaag geen klapstoeltje, maar een stokje. De redacteur heeft zijn letterpeuterende kwelgeest tot startloper benoemd in een evenement, waarvan slechts de eerste vierhonderd meter vastliggen: een rondje door het stadion. Daarna moet de loper zelf op zoek naar iemand om het estafettestokje aan door te geven.

Al dagen spoken twee angstige gedachten door het hoofd van de startloper: “Geen valse start, in ’s hemelsnaam geen valse start…”, en: “Wat er ook gebeurt, niet het stokje laten vallen!”. Voor alle zekerheid zitten zijn handen onder de Boebkalijm. (Dat het hier een gelegenheidsatleet betreft, blijkt ook uit het feit dat hij over zichzelf voortdurend in de derde persoon spreekt, waar echte sporters dat steevast in de tweede persoon plegen te doen.)

Beng! Zo’n startschot is een regelrechte aanslag op je trommelvliezen, maar nu het eenmaal geklonken heeft, is de gevreesde valse start tenminste van de baan. Nu de loper zelf nog… ‘De blik op oneindig’ blijkt bij een rondje alras niet zo’n handige strategie, zodat hij halverwege onvrijwillig verkoeling vindt in de waterbak van de steeplechase. Na vierhonderd zware meters ontwaart hij Pip, die de volgende etappe voor haar rekening zal nemen. Met haar belanden we in de regionen van de echte sporters – ze heeft zelfs Olympische aspiraties, al zal daarvoor wel eerst ‘uitslapen’ tot demonstratiesport moeten worden uitgeroepen.

Uitpuffend op zijn vertrouwde klapstoeltje ziet de startloper de dappere Pip aan de einder verdwijnen…

Joost is trematoloog en diakritisch lezer van het RaDa

7 gedachten over “Startloper (Radafette)

  • 10/05/2006 om 09:50
    Permalink

    Joost, ik had gehoopt nog ergens een taalvlekje in je stukje weg te kunnen poetsen, maar helaas…
    Dank voor deze eerste bijdrage aan dit woeste experiment, de Radafette. Ik ben benieuwd waar het ons brengt.
    Na een paar rondjes zet ik alle bijdragen in een aparte categorie.

  • 10/05/2006 om 23:12
    Permalink

    Ook ik kan geen enkele ongerechtigheid bespeuren;)
    Leuk geschreven Joost!

  • 10/05/2006 om 23:30
    Permalink

    Deze sportieve uitdaging neem ik als voormalig en niet succesvol estafetteloopster (4 x 100 of was het nog 80) aan.
    Steeple-chase vereist een verbindingsstreepje en Bubka wordt alleen door Wikipedia met een ‘oe’ geschreven.
    Maar ik heb evengoed genoten van je eerste vierhonderd meter! Ben benieuwd naar de rest.

  • 11/05/2006 om 00:31
    Permalink

    web-log.nl lag vandaag een paar uur plat 🙁 (In dat opzicht was het wel een valse start.) Is Boebka (met oe) niet gewoon de Nederlandse transcriptie?

  • 11/05/2006 om 01:29
    Permalink

    Boebka is inderdaad de Nederlandse transcriptie (hoewel ik direct toegeef dat ik me daardoor niet altijd laat leiden). Steeplechase wordt in het Engels met een verbindingsstreepje geschreven, maar in het Nederlands (helaas voor Willemien) niet. Zie de Woordenlijst Nederlandse Taal 2005, waarin ik het veiligheidshalve had opgezocht. 🙂

  • 11/05/2006 om 09:31
    Permalink

    Joost je hebt gelijk.
    Ik doe het nog met het oude Groene Boekje en daarin staat het nog met een streepje.
    De wissel is gelukt! Het stokje is niet gevallen!

  • 11/05/2006 om 17:58
    Permalink

    beste joost,

    gefeliciteerd met de aftrap. Ik heb niet eens gekeken of ik een ‘vaut’ kan ontdekken. Ik begeef mij niet op die hoogte.

    groetjes,

    inge

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *