Stilleven



Hij lag vlakbij ons verzamelpunt bij de Sociëteit aan deZijlweg, op een pufhete zondagochtend om tien uur. Wij de deelnemers aan de jaarlijkse schaak-fietstochtvan HWP – dertig middelbare heren met hun rijwiel – en hij?

Tijdens ons samenzijn van een kwartier veranderde hij niet vanhouding. Stilleven met dakloze en kruk. Een enkeling naderde onderzoekend, zonderdat hij opkeek. Ziek leek hij niet.

“Het zou wel een reïncarnatievan Karl Marx kunnen zijn.” De opmerking werd geboren uit het ongemakkelijkegevoel dat sommigen van ons beving. Hij lag daar ondertussen uitgestald tussen het afval. Met dieschokkende ontstoken, paarsrode benen.

Wij wilden er meer van weten, liefst ook iemand de schuldgeven – een instantie, het zorgstelsel of zijn onverantwoordelijkelevenswandel.

Hij lag daar, en na een tijdje fietsten we weg zonder antwoorden.

 

.

4 gedachten over “Stilleven

  • 10/07/2006 om 01:32
    Permalink

    Wat een triest plaatje.. nee, wat een trieste situatie.

  • 10/07/2006 om 16:55
    Permalink

    @Erwin: ja, gek genoeg… toen we terugkwamen was alle rommel opgeruimd, de man zat strak in het pak, hij was glad geschoren, gemanicuurd, grondig ontsmet en medisch behandeld. Zijn vieuxfles was weer vol en hijzelf was 40 kilo afgevallen. Helaas sprak hij alleen Hoboees, dat was een minpuntje. Nog steeds geen antwoorden!

  • 10/07/2006 om 19:54
    Permalink

    In dat geval denk ik dat burgemeester Bernt bezig was met zijn ontgroening.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *