De volzin

‘Het gaat het publiek en zijn literaire zaakwaarnemers er alleen nog maar om wat Giphart of P.F. Thomése, Ilja Leonard Pfeijffer of Tonnus Oosterhoff hebben opgeschreven en nauwelijks meer om hoe ze dat gedaan hebben, met dien verstande dat eenvoudige onderwerpzinnen zonder veel onder- of nevenschikkende bijzinnen favoriet zijn.

Het ‘hoe’ mag geen obstakel zijn bij het hedendaagse lezen, dat er alleen maar op uit is een boek zo snel mogelijk af te werken. ‘Het leest als een trein’ is de gebruikelijke bijpassende loftuiting, wat wil zeggen dat men er goddank niet lang bij heeft hoeven stilstaan en dat de stijl – in brede zin – niet hinderde bij een snelle afhandeling.’

(Allard Schröder, Nieuwe tijden [2006] , p.33-34 in het essay Oud onbehagen, over de teloorgang van de op de klassieke retorica gebaseerde volzin in onze egalitaire samenleving)

Op dezelfde dag dat ik die passage lees, kom ik dit tegen in het HD:

‘Bij exploot van mij, gerechtsdeurwaarder, d.d. 25 augustus 2006 is op verzoek van Michel TOORNEND, wonende te Haarlem, procureur Mr. Herens, Gedempte Oude Gracht 65 te Haarlem (bij wie een afschrift dezes verkrijgbaar is) aan HEN DIE VERBLIJVEN IN DE ONROERENDE ZAAK OF EEN GEDEELTE DAARVAN STAANDE EN GELEGEN TE HAARLEM AAN DE RIJKSSTRAATWEG 56 en daar niet verblijven krachtens een persoonlijk of zakelijk recht en van wie de identiteit niet redelijkerwijze achterhaald kon worden, betekend de grosse van een vonnis getekend d.d. 23 augustus 2006 gewezen door de E.A. Voorzieningenrechter van de rechtbank te Haarlem, met bevel aan u gerequireerden om aan een daartoe uitgesproken veroordeling te voldoen, waarbij gerequireerden onder meer zijn veroordeeld om de grond en de omliggende grond van het pand plaatselijk bekend Rijksstraatweg 56 te Haarlem BINNEN 24 uur na de datum en het tijdstip van het exploot, met al degene die en al hetgeen dat zich daarin bevinden resp. bevindt, doch onder achterlating van de eigendommen van de requirante, te verlaten en te ontruimen en met afgifte van alle sleutels in behoorlijke staat ter vrije beschikking van requirant te stellen en vervolgens genoemd pand te verlaten en ontruimd te houden en daarin niet terug te keren, met aanzegging dat bij gebreke executie volgt door alle middelen rechtens, meer speciaal met hulp van de sterke arm van politie en justitie en met veroordeling van de gedaagden in de kosten van het geding en dat bij gebreke van voldoening daarvan executie volgt door alle wegen en middelen rechtens en voorts met de bepaling dat dit vonnis tot één jaar na de datum van dit exploot ten uitvoer kan worden gelegd tegen een ieder die zich daar bevindt of binnentreedt,

H.J. Boswinkel

Gerechtsdeurwaarder

Gerechtsdeurwaarderskantoor Terhoeven, Wije’

 

Oftewel: opzouten daar aan de Rijksstraatweg en niks meejatten, zootje getriefel!

8 gedachten over “De volzin

  • 30/08/2006 om 21:42
    Permalink

    Wat een on-zin!

  • 30/08/2006 om 23:52
    Permalink

    Vooral dat “met afgifte van alle sleutels” vind ik toch wel getuigen van een ontroerend-goedgelovig wereldbeeld. Alsof er geen hakkenbars bestaan…

  • 31/08/2006 om 12:17
    Permalink

    Ik vind het een prachtige zin, naastbehoudens de ontegenzegg’lijke negatieve boodschap en de gevolgen voor de geadresseerde die een eventueel onmiddelijk vertrek met zich mee zoude kunnen brengen.
    Desalnietteminnochtansalhoewel een keurig staaltje van Neerlands uitmuntend taalgebruik van ons ongetwijfeld welgezind zijnde ambtenarenbestand waaraan menig welbespraakt salonschrijver/schrijfster een welgemeend doch zeer goed onderricht puntje aan zuigen kan.
    Ik heb gezegd!

  • 31/08/2006 om 13:05
    Permalink

    Vooral dat STAANDE EN GELEGEN… dat er maar geen misverstand mag ontstaan over WELK pand moet worden verlaten (‘We moesten toch uit het GELEGEN pand, welnu, ons pand was nog STAANDE als een huis’)

  • 01/09/2006 om 10:41
    Permalink

    Dus er komt weer een huis vrij…da’s mooi.

  • 01/09/2006 om 11:59
    Permalink

    Stel je voor dat die man de weg gaat vragen! Tegen de tijd dat hij klaar is, dan ben ik al weg…

  • 02/09/2006 om 00:05
    Permalink

    Geef toe, de komma’s stonden gelukkig op de juiste plaats. Anders zou je toch echt in ademnood komen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *