Echte sport

Het is een publiek geheim dat er alleen nog naar de Tour de France wordt gekeken omdat het anders zo zielig is voor Mart Smeets.

Ik schijn nu om redenen van vaderlandsliefde te moeten meeleven met een Rus die rijdt voor een bank die mijn bank niet is. “Mentsjov zit weer bij de kopgroep”, meldde iemand gistermiddag op het terras van het Zwaantje. Met de mededeling dat de bierviltjes bijna op waren, zou hij evenveel sensatie hebben gewekt. En dat was dan Alpe d’Huez, de Koninginnenrit.

Op de forumpagina van de Volkskrant (23-7) mag wielerliefhebber Sjak Rutten foeteren over deze lauwe toestand. Hij doet en passant het driesporigsponsorbeleid van de Rabobank uit de doeken: paardensport voor de agrarische achterban (ex-Boerenleenbank), hockey voor Ons Soort Mensenmensen en wielersport voor het gewone, hosgrage volk. Zo voorspelbaar is het allemaal.

Terwijl jullie je hier vergeefs probeerden te vereenzelvigen met die Russische fietsrobot met een oranje bankrekening, zagen wij in een Ierse pub echte, eerlijke sport. Op een TV in een Ierse pub, bedoel ik. In alle Ierse pubs staan de hele dag TV’s aan, waar nooit iemand naar kijkt, behalve bij hurling.

Hurling – hoe leg ik het jullie uit? Het eerste probleem is dat ik er zelf niets van begrijp en dat ik dat eigenlijk zo wil houden.

Voor wie een indruk wil: in de arena (aan het begin van het duel 140 x 80 meter egaal Iers gras, aan het eind een kale veenvlakte) bevinden zich zo’n dertig oermensen (gehelmd, tronies achter tralies) die deel uitmaken van twee vijandige stammen / counties en die elkaar bestrijden in zoveel mogelijk sporten tegelijk: wij ontdekten hockey, rugby, handbal en Grieks-Romeins worstelen, maar ik sluit niet uit dat ze in de ogenschijnlijke chaos ook nog snookerden of korfbalden.

“Dragen ze nou knotsen?”, vroeg de huisdichteres, die mijn fascinatie voor hurling vanaf het eerste begin deelde. In de close ups bleek het een iets verfijnder wapen, in de vorm van een lepelaarsbek, waar ze soms (belaagd door andere knotsen) de bal in vervoeren. Dat is de hurley of de camán.

Het spel is knoeperhard en verplaatst zich onnavolgbaar snel- ze geven die bal (de sliotar) een jens met de knots en dan ben je weer in een mêlee 80 meter verderop. Gebroken ledematen worden vermoedelijk door de speler zelf gespalkt zonder dat het spel wordt stilgelegd,want ondanks het aanhoudende brute geweld zagen wij nooit een blessurebehandeling.

De eerste hurlende Rus moet zijn debuut nog maken. De competitieindeling is al sinds de jongste ijstijd dezelfde: Armagh tegen Kilkenny, Cork tegen Wexford, Tipperary tegen Dublin, het maakt niet uit, iedere wedstrijd is een klassieker en dat voel je, en hoor je aan het gebrul van de toeschouwers.

De bij hurling vrijkomende energie bracht mij op een nieuwe opvatting over het ontstaan van het karakteristieke Ierse landschap met zijn dry stone walls. Mijn theorie is dat hurling door de oudste bewoners zonder bal werd gespeeld. Ze betraden een met stenen bezaaid gebied en speelden net zo lang door tot één van beide partijen alle stenen aanéén kant van het veld keurig had opgestapeld en alle mannetjesputters van de andere partij het bewustzijn volledig hadden verloren. (Van je hobby je werk maken, heette dat nadien onder sportmensen.) Pas later, toen er te weinig stenen overbleven om nieuwe schapenmuurtjes te bouwen, hebben ze de sliotar als nieuw element aan het spel toegevoegd.

P.S. Voor de puntentelling en beelden van hurling klik hier. Of hier voor een Nederlandse uitleg.

.

2 gedachten over “Echte sport

  • 28/07/2008 om 20:34
    Permalink

    prachtig

  • 03/08/2009 om 13:36
    Permalink

    In 1998 fietste ik een keer net ten zuiden van Limerick, en liep vast op een plek waar zo’n hurlingwedstrijd gehouden werd. Midden in niemandsland zomaar een berg auto’s, verkeersregelaars en afzettingen. Ik mocht er trouwens met mijn fiets gewoon langs, maar kon door de tribunes helaas niets van het spel zien.

    Tegenwoordig ben ik wel wat gewend als het om AZ-bezoekers gaat, maar dat staat in geen vergelijk. Met de grote bevolkingsdunheid van West-Ierland, moest wel zo ongeveer elke inwoner bij die wedstrijd aanwezig geweest zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *