Gedragscode

‘Aangezien ik tot het personeel van De Spaarnestad behoor, zal ik het volgende als mijn dagelijksche taak beschouwen:

  • Ik zal altijd óf op tijd komen óf iets te vroeg, frisch en bij de pinken door een goede nachtrust.
  • Mijn huiselijke, financieele en sociale beslommeringen zal ik niét meebrengen in de zaak. In het bijzonder laat ik mijn persoonlijke liefhebberijtjes thuis.
  • Ik zal iedere minuut eerlijk mijn best doen, in het belang van het bedrijf. Dit zal de zaak ten goede komen, maar mezelf nog meer.
  • Ik zal kletspraat en critiek op anderen vermijden. Ik wil de wereld verbeteren, doch bij mijzelf beginnen.
  • Ik zal de klanten behandelen, zooals ik zelf behandeld zou willen worden.
  • Ik zal den tijd, waarin ik niets anders te doen heb, gebruiken, om mezelf tot een beter lid onzer gemeenschap op te werken.’

Ik had al blaren op de pupillen van beide ogen, toen ik op weg naar huis de zoveelste Kunstlijnvlag zag hangen; aan de Nassaulaan was dat, en het was dat ik  op het balkon levend uithangbeeld Fredie Kuiper herkende (zonder accordeon), anders had ik het waarschijnlijk wel geloofd.

Binnen hing zowel eigen werk van Beppie Kooreman, de huidige bewoonster van het pand, als een foto-selectie (gecopieerd uit een jubileumboek uit 1931) over uitgeverij Spaarnestad, die vóór de nieuwbouw op die plek was gevestigd. Van dagblad De Tijd, de Katholieke Illustratie, Libelle, Beatrijs en Panorama en andere Roomse lectuur.

Veel oud-werknemers hadden de weg naar de expositie gevonden, werd mij verteld,  en er was spontaan een soort reünie ontstaan. Het hierboven aangehaalde reglement was door een van de oudgedienden meegenomen. Het RaDa heeft nooit vacatures, maar anders zou ik het bij de eerstvolgende sollicitatieronde aan de kandidaten voorleggen bij wijze van psychologische test.

 

Eén gedachte over “Gedragscode

  • 10/11/2009 om 23:30
    Permalink

    Kijk, zo deed je dat vroeger in een bedrijf met naam en faam. Ik herinner me een anecdote over een Brenninkmeijer (ook in 2009 weer zonder discussie met onwaarschijnlijke afstand -14 miljard of zo-van nummer 2 nummer 1 bij de Quote 500; crisis of niet).

    Deze B. deelde eens aan een ondergeschikte mede: “Een dag heeft 24 uur. Daarvan zijn 8 uur bedoeld om voor C&A te werken, 8 uur om over C&A na te denken en 8 uur om van C&A te dromen. Duidelijk?”

    Tegenwoordig heb je zeer kostbare Coaching op Competenties nodig (€195,– per uur marktconform) om werknemers tenminste 2 uur per dag iets (al is het maar een heel klein beetje, gezien je persoonlijke beslommergedoe) in de richting van een werkzaamheid tbv de werkgever te laten uitvoeren.

    Een oeroude Joodse & welgemeende verwensing aan een hardwerkende concurrerende ondernemer luidde:

    “Ik wens je personeel toe!”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *