Claustrofobie

Waren we nou wel of niet gewaarschuwd? “This is a Christian tour”, zei de gids van het Corrie ten Boomhuis voorafgaand aan de rondleiding.

De huisdichteres was nog nooit naar de schuilplaats / The Hiding Place geweest en ik ging mee. Zo’n 25 bezoekers, een handjevol Nederlanders en verder Amerikanen (de meerderheid), Engelsen en twee Ieren, stommelden de trap op naar de woonkamer van de fam. Ten Boom.

Daar zaten we in een kring en de gids stak van wal in een parodie op Engels; tongval, intonatie en idioom waren puur Nederlands – alsof ze in volstrekt isolement een eenvoudige schriftelijke cursus had gevolgd. Mijn verbazing sloeg om in ergernis toen bleek dat ze haar verhandeling aangreep om ons te evangeliseren. Behalve de oorlogsjaren behandelde ze ook, en tamelijk uitputtend, de Schepping van de wereld, de Zondval en het einde der tijden. Alles in dat barre Engels en met het vuur van de ware gelovige.

Meer dan een half uur werden we gedwongen te luisteren naar een verkapte preek. De anderen ondergingen het geduldig, of keken zelfs of het een onverwachte opsteker voor ze was, dat Hiernamaals. Vluchten kon niet meer, en zo had ik mijn portie claustrofobie al dubbel en dwars gehad voor we ten langen leste naar boven gingen en met zes tegelijk in de ruimte tussen de twee muren kropen waar destijds de onderduikers stonden.

P.S. In het NH-Archief is een tentoonstelling met de oorlogsverzameling van Henk Wieringa. Aan de  muur hing een foto van een lange rij wachtenden in de Ostadestraat, waar in beslag genomen aardappels werden verkocht. Vlakbij ons huis, maar we konden de precieze plek niet thuisbrengen. Giebels, nummer 5…

 

Ah, nummer 5 is nu Snack 5, waar mensen nog steeds hun honger komen stillen.

 

6 gedachten over “Claustrofobie

  • 07/04/2010 om 11:25
    Permalink

    Tja, op de website staat het ook: “Het museum is een gedenkteken voor deze familie die als christenen leefden door de genade van en in gehoorzaamheid aan God. Dat de bezoekers door hun voorbeeld geïnspireerd mogen worden. Dit oude huis herbergt een belangrijke boodschap voor iedereen vandaag!”
    Je had het dus kunnen weten 😉

    De gidsen zijn overigens allemaal vrijwilligers, net als in zoveel andere musea…

  • 07/04/2010 om 16:05
    Permalink

    En die taalfout is natuurlijk ook door de Schepper ingeblazen; ook al kan zij uit half wakker Nederland bestan, het blijft één familie die als christenen leefde.

    Verder is het chique dat het goede mens aankondigt dat het een gristelijke rondleiding betreft. Jullie hadden gewoon op de atheïstische van een half uur later moeten wachten (met veel gelul over Menno ter Braak erin, dat dan weer wel.)

  • 07/04/2010 om 17:02
    Permalink

    Mijn oma was bevriend met deze familie.

  • 08/04/2010 om 18:24
    Permalink

    Ik was er ook, in 2005, voor een serie radiodocumentaires over 60 jaar bevrijding. En zo lang leek het ook te duren voor ik weer naar buiten mocht. Tot God komen moet mijns inziens spontaan gebeuren, anders telt het niet. Waarmee ik wil stellen dat elke actieve poging tot bekering berust op een enorm misverstand.

  • 08/04/2010 om 22:36
    Permalink

    Het Noord-Hollands Archief zit weliswaar in de Janskerk, maar aan bekeren doen we niet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *