Troost

Die solo espresso (£ 1,45) kon ik plaatsen, die had ik zelf besteld – ‘nee dank u, laat de keuzestress maar zitten’ – maar toen ik bij Starbucks het bonnetje bekeek met de voorkeuren van de sliert leerlingen met wie ik net St. Paul’s Cathedral had bezichtigd, vroeg ik me af of we wel tot hetzelfde species behoorden.

bakkie troost

Ze hadden met hun veertigen brutaalweg het volledige Starbucks-assortiment aangesproken, van de Grande Caramel Frappucino tot de Venti Iced Crème Brûlée Macchiato. Niet in het minst geïntimideerd door al die mogelijke siroopjes, toevoegingen, maten en schenkwijzen. De koffie-alchemisten hadden al hun kunsten moeten vertonen!

Ik ging nog een academische discussie met mezelf aan over overvloed en onbehagen. Of het nou wel goed is… puberdecadentie … zoveel noten op je zang … waarom niet gewoon ‘doe mij maar een bakkie’?

Die discussie bloedde gelukkig snel dood.

P.S. Voor wie beslagen ten ijs wil komen bij Starbucks, is hier de handleiding.

4 gedachten over “Troost

  • 01/10/2011 om 23:44
    Permalink

    Ik zie nergens de grande soy mocha, add shot. Extra begeleider nodig volgend jaar?

  • 02/10/2011 om 21:00
    Permalink

    Lees sylvia witteman in de volkskrant over het ouderwetse straffe bakkie pleur

  • 11/10/2011 om 14:54
    Permalink

    Einelijk iemand die het zegt zoals het is!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *