Gezandstraald

Vandaag ben ik gescrubd. Aan het eind van onze wandeling waren de wangen zacht en rozig, schoongeschuurd door een zandstorm waarvoor ze ook in de Gobi-woestijn een weeralarm zouden afgeven. Daarover straks.

Eerst gingen we door de Kennemerduinen, waar de oude natuur niet goed genoeg was volgens Staatsbosbeheer. Die scrubben ze weg met bulldozers zodat er zandverstuivingen ontstaan en als ik het goed begrijp gaan ze op sommige plekken ook de duinenrij doorbreken. Hoe dan ook, we liepen een paar kilometer door ‘natuur onder constructie’. Er lagen van die metalen platen op het pad voor bouwverkeer – weten jullie hoe die heten? – en daarop hadden roest en zand zich niet onbetuigd gelaten.

Toen ik er eenmaal oog voor had, heb ik er een paar gefotografeerd. Bij elk van de vier heb ik zo mijn associaties, maar die houd ik even voor me. Dus kijk er gewoon even naar en daarna gaan we bij Parnassia het strand op. En dat valt nog niet mee.

metaalmuurschildering

metaalatlas

heavy metal

metaalplaat

Het vervolg staat in het volgende stukje.

5 gedachten over “Gezandstraald

  • 25/11/2012 om 21:57
    Permalink

    Wat een prachtige foto’s en dit moet en bijzondere trip zijn gewest. liefs angela

  • 25/11/2012 om 22:10
    Permalink

    Die dingen worden tegenwoordig rijplaat genoemd. De wat grotere variant voor zeer zware voertuigen draglineschot. Volgens mij was er vroeger in het leger (genie) een ander woord voor. Iets met mat? Mooie foto’s in beide blogs!!

  • 26/11/2012 om 00:09
    Permalink

    Wat een mooie foto’s en wat een bijzonder moment, zo’n zee hondje!
    Ik wou dat ik erbij was geweest.

  • 26/11/2012 om 08:49
    Permalink

    Rijplaten? Voordat je het weet heb je het over kunst. Andy Warhol urineerde over een aantal van dat soort platen in zijn atelier, liet de boel lekker oxyderen, en drogen natuurlijk, en verkocht het zaakje. Het leverde mooie vormen en kleuren op. Ik kwam ze een keer tegen op een Documenta waar ik zag dat twee wat oudere kunstliefhebsters ze eerbiedig aanraakten…

  • 26/11/2012 om 10:16
    Permalink

    In gedachten was ik er bij, het leek me heerlijk. Fijn om daarna iets te zien van wat dat grootse geweld dat ik heb gemist. Volgende keer mee!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *