Onthullingen

Lingeriezaak Jolie verkoopt geen beha’s meer – berichtje in de Haarlems Weekblad in dezelfde week als Angelina’s ontboezeming in de New York Times. De zaak in de Anegang gaat dicht.

jolie lingerie

Waarmee de RaDa-reda na één Schotse week terug in Haarlem is. Haarlemser dan ooit! Ga maar na: onze Haarlemste Haarlemse staat sinds gisteren op een voetstuk op het Stationplein. Vanmiddag wordt de bronzen Kenau van Graziella Curreli officieel onthuld. Bronsgieterij De Kameleon is fluitjepoep/failliet (helaas, helaas!) maar leverde bij wijze van laatste snik het geruchtmakende omstreden controversiële verguisde veelgekraakte beeld. Het is er. Eindelijk!

curreli's kenau

Jammer dat niemand er door het gekrakeel meer onbevangen naar kan kijken. In het achterhoofd zit een dikke plaque van door de anti’s gebezigde termen als ‘Tiroler herderinnetje’, ‘edelkitsch’ en ‘etalagepop’. Nou…???????????????? Kijk zelf maar.

kenau en ripperda

Een manwijf is deze Kenau niet, maar van suikergoed is ze evenmin, dankzij het donkere patina van het beeld, de pose en de ernstige gezichtsuitdrukking .

Het beeld zal de gemoederen voorlopig nog wel even bezighouden. De komende dagen zullen alle über- en unterhaarlemmers er het hunne van zeggen. Ga maar na: wij stonden daar vanochtend rond een uur of half tien te koekeloeren en in een mum had zich rond de sokkel een instant schoonheidscommissie gevormd, bestaande uit griffier Ben Nijman, Gabriël Verheggen van het ABC Architectuurcentrum en cultuurambtenaar Patrick Vlegels (alledrie op de fiets onderweg naar het werk).

Zelf ben ik vooral blij voor de kunstenares, die de afgelopen jaren een karrenvracht stront over zich heen gekieperd kreeg en die lang geduld moest hebben voor het resultaat van haar arbeid zichtbaar werd. En nog iets, ik kan me erg goed voorstellen dat dit (mooi of lelijk, herderinnetje of Louise van Zetten die krulspelden indoet) zo’n beeld is waar je als Haarlemmer aan gehecht raakt. Dat mensen over vijf/vijftien/vijftig jaar terugkomen van vakantie, het station uitlopen en denken, ja, daar staat ze. Onze Kenau. De Kenau van Graziella Curreli.

niet_over_het_spaarne

Haarlem, Haarlemmer, Haarlemst: vanochtend in Compacte Broer het HD een interview met de huisdichteres, wier Haarlembundel morgen wordt gepresenteerd in het NH-Archief. Niet over het Spaarne!

Achtenzeventig stadsgedichten, zowel officiële (‘op bestelling’ van werkgever de gemeente), officieuze (geschreven voor speciale gelegenheden als de manifestatie Schreeuw om Cultuur, het 45-jarig jubileum van Amnesty International, enz.), ongevraagde (over de brand van het Radiomuseum, het bloemencorso) en persoonlijke (een bezoek aan verpleegtehuis De Houttuinen). En over haar publieke rol en wat die met haar deed:

Ik woonde. Ik was. De volle maan/ lichtte op boven mijn schedel.
Haarlem was het woord/ dat in mij zitting nam.

Het is een volle, rijpe bundel geworden. De presentatie wordt bijzonder, met door de gedichten geïnspireerde kunstwerken van Angela Boogaard (zie hieronder), Julia Henneman, Gerrie Hondius en Jolanda Prinsen en een optreden van Fredie Kuiper. Morgen in het NH-Archief, aanvang 17 uur. Zie ook HIER.

Angela Bogaard Jopenkerk (concept)

3 gedachten over “Onthullingen

  • 17/05/2013 om 23:08
    Permalink

    Ik denk dat je gelijk hebt dat dit beeld over niet al te lange tijd door zeer veel Haarlemmers als iets vertrouwds en bij de stad horend gewaardeerd zal worden. Van dit soort kunst is er veel te weinig in de stad. Het nodigt bijvoorbeeld uit tot het vertellen van verhalen aan kinderen. En ik vrees dat dat het beste kan via uitingen van zogeheten slechte smaak. Als ik met m’n zoon door de stad loop dan betreur ik dat daar zo weinig van is. Die A en die Z voor Nijgh spreken mijn verantwoorde bourgeoissmaak nog wel enigszins aan, maar hem gun ik een tableau van Jan Klaassen en de hele santenkraam van het circus Jeroen Bosch.

Reacties zijn gesloten.