Chiel Braat

Elf uur, wame zondagochtend, het Verwulft: ik fiets langs en zie Chiel Braat zitten – tekenend, in karakteristieke pose.

chiel braat

Ik ken hem niet persoonlijk; wel heeft hij in 2005 mijn exemplaar van Gesloopt Verleden Tijd gesigneerd, in priegelige doelmatige lettertjes, helemaal rechts onderaan de bladzijde.

Chiel is tekenaar – of moet ik zeggen ‘natekenaar’? Hij werd ooit weggestuurd van de Rietveldacademie (te traag/te zeer in zichzelf gekeerd). In oud, bedreigd Haarlem vond hij zijn onderwerp: alles wat op de nominatie staat te verdwijnen. In Niet over het Spaarne! staat een gedicht over hem, dat zo begint:

Een dakpan
vlak voor de slopershamer nadert
dat ene scheurtje, vlekje, mosje, naadje
de zon erop, dat water

Zou hij het weten? Ik kneep in de remmen en waagde het de kunstenaar te storen in zijn concentratie. Nee, hij kende ‘De dakpan en het detail’ niet en maakte een aantekening in zijn schetsboek. “Je hebt nog een boel baksteentjes te gaan”, zei ik met een armzwaai naar V&D.

“Ja, en ik kan ze niet eens allemaal goed zien”, zei hij met een zorgelijke blik op de zesde verdieping. Voor Chiel zijn bakstenen individuen, moeten jullie weten, hij doet ze niet graag tekort. En babbelen is niet zijn hobby, dus ik wilde niet te lang beslag op hem leggen. Wel liet hij nog los dat er een nieuw boek in de maak is, over de gevels van de Gedempte Oude Gracht. Dat is zeker iets om naar uit te kijken.

P.S. Wie werk van Chiel wil zien, op de hoek van de Koningstraat en het Verwulft staat in de etalage een ruime collectie.

En hier een interview met hem voor het Haarlems Kwartiertje (onder meer over zijn dakpannenverzameling)

2 gedachten over “Chiel Braat

  • 08/07/2013 om 19:39
    Permalink

    Ha ha ha… ik wilde nog reageren op jouw stukje over VIA, maar dat kan niet meer rechtstreeks, dus dan maar zo. Ik ben het met je eens. Door de overmatige aandacht van ouders ging het in onze ogen scheef in Velserbroek. De schuld bij de school leggen is al te makkelijk. Onze zoon is zeker niet onfeilbaarven ook als ouders zijn de keuzes nietbaltijd de goede geweest. Gelijkertijd hebben we ook vaak gehoord dat de ouders hun kind het beste kennen. Des te erger vonden wij het dat scholen ons advies niet overnamen, waardoor wij in een “zie je wel”- modus kwamen, omdat het toch fout ging. Ik hoop dat Via Hageveld het gewoon goed doet en dat ze trots zijn op hun sponsoren en methode (ook al moet dat nog bewezen worden) mag van mij best. En wat de foto betreft… na nadere bestudering past een lachbui inderdaad!

  • 09/07/2013 om 09:08
    Permalink

    (excuses voor de taalvoutjes)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *