Racelezen

‘Dood’ in krantenkoppen wil voor mij maar niet wennen – ik heb liever dat ze de mensen ouderwets laten overlijden.

De NRC vanochtend ook weer. ‘Seamus Heany dood.’

Alsof ze ‘m, ondanks de al ingetreden lijkstijfheid nog even met een laserpen in de pupillen hebben geschenen en een neushaartje hebben uitgetrokken. Waarna maar één constatering restte. Dood. Zéker weten? ‘Ja, dooier zal je ze niet snel vinden. Dood. Zet dat maar in de krant.’

‘Overleden’ en ‘dood’, het scheelt ruimte. En tijd – ook steeds belangrijker. Vandaag in dezelfde NRC een nieuwe rubriek: 6×2. Zes stukjes over actuele thema’s die je geacht wordt te lezen in twee minuten. En het HD had al de dagelijkse column ’60 seconden’. Chronometerlezen, die kant gaat het op. Straks staat bij elk artikel de leesduur vermeld, net als bij CD-tracks.

Seamus Heany zou er van hebben gegruwd. Die stelde samen met Ted Hughes de heerlijk dikke, genereuze bloemlezing The Rattle Bag samen. 496 pagina’s, met ook veel lange gedichten. En niks racelezen – wie goed leest, vergeet de tijd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *