Het schip in?

Een misantroop zou ik mezelf niet noemen – ik verafschuw de menselijke soort niet als geheel – maar een filantroop evenmin. Vriendelijke, leuke mensen, daar houd ik wel van, zo kan je mijn attitude samenvatten, maar ik heb het minder op drabbers, drammers, druiloren, dreiners, patjepeeërs, ijdeltuiten en drophoofden.

Vandaag moest ik even op de Zijlweg zijn en liep vervolgens richting stad. In de verte torende de Bavo boven de bebouwing uit zoals hij dat al eeuwen doet, Serious Request of geen Serious Request. Enigszins gerustgesteld besloot ik mij in het centrum te wagen. Het was iets na enen en het leek haast rustiger dan op een gewone Coen-, Gerard- en Domien-loze zaterdag. Geen fietsers (die worden streng afgevangen) en geen ondoordringbare mensendrommen. Ik kon ongehinderd slenteren langs de kraampjes met commerciële en charitatieve initiatieven.

Op de Kruisbrug stond Fredie Kuiper (een vrouw van wie ook de principieelste misantropen wel moeten houden en die voor Serious Request een mooi, boos lied schreef). Zij prees daar luidkeels een boot aan die lag aangemeerd aan de Nieuwe Gracht en de opvarenden naar De Waag zou brengen, op een steenworp van het Glazen Huis. Gratis, onder het genot van verse koffie en levende muziek van Fredie en (happy memories!) Suzanne Groot.

Dat ronselen viel nog niet mee, stelde ik vast. Ik besloot even te helpen met de werving – die schuit moest vol. Het gros gaf een korte reactie van een smeuïg Limburgs “Jwawwa leu!” tot een zakelijk “Nee, ik moet naar de HEMA.” Sommigen reageerden met roerend enthousiasme en liepen vervolgens straal door. Dat valt te verwachten. En dan was er een categorie die me aankeek met een blik die me ernstig aan mezelf deed twijfelen. Hadden ze heel iets anders verstaan? Had ik iets anders gezegd?

“Goede middag, wilt u zich terstond vervoegen bij die boot? Met ingang van vandaag geldt een nieuwe veiligheidsverordening: alvorens het gebied van Serious Request te betreden, dienen alle bezoekers zich te laten controleren op verboden wapenbezit, soa’s en slechte adem. Daar in dat schip. We kunnen voor u en uw vrouw helaas geen uitzondering maken. Wel is er live muziek aan boord.” Zoiets…

Denk niet dat ik ontgoocheld wegging. Na een minuut of wat naderde een met malle mutsjes getooid meidenploegje. “Ik weet wat leuks voor jullie. Zien jullie die schuit daar? Die brengt je gratis naar de Grote Markt!” In looppas gingen ze er op af. De boot was vol, de trossen konden los en ik vervolgde mijn wandeling.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *