Ziekenburcht

Het Jeroen Bosch Ziekenhuis? Ik was er nooit eerder geweest. De naam riep nare associaties op. Jeroen Bosch breng ik niet in verband met medische zorg en deernis. Eerder met duivelse martelinstrumenten, mismaaktheid en sadistische praktijken.

tuinderlusten

Gelukkig verliep het bezoek geruststellend. De patiënt lag er na zijn operatie frisser bij dan verwacht en bleek in goede handen. Dat was al heel wat. Toen we weggingen raadde hij ons aan via de dijk terug naar het station te wandelen – het weer werkte mee.

We maakten een lus rond een deel van het waterbergingsgebied, dat officieel de lelijke naam HoWaBo draagt (Hoog Wateraanpak ‘s Hertogenbosch). Met blauwgrasland, als ik de infoborden mag geloven; wij hadden vooral oog voor de knotwilgen, die op hun voordeligst uitkwamen langs het rimpelloze water. Van een afstand zag het in 2011 geopende ziekenhuiscomplex er zo uit:

Jeroen Bosch Ziekenhuis

Het domineert de omgeving als een middeleeuws kasteel. Zelfvoorzienend zal het niet zijn (ik zag geen bakkerijen of levende have), maar het heeft wel een eigen restaurant, winkeltjes, een forse, strak vormgegeven kapel en een parkeergarage. Je hoeft geen SP-er te zijn om er een huiveringwekkend symbool van de grootschaligheid in de zorg in te zien.

Ik was milder gestemd vandaag – alles was goed gegaan met de narcose, ons familielid lag comfortabel op een eenpersoonskamer en hij knapt hopelijk snel op, daarbij geholpen door lieve verpleegsters.

HoWaBo3

Aan meningsvorming doe ik later wel weer. Er zijn van die dagen dat je Gods water maar beter over Gods akker kunt laten lopen.

HoWaBo2

Eén gedachte over “Ziekenburcht

  • 21/01/2015 om 09:39
    Permalink

    Vergeet de Tuin der Lusten niet. Die Bosco kon vogeltjes tekenen, zo fijn dat hij als straatlengten voorlag op de Reanaissance

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *