Stilleven

De geest laat zich momenteel gewillig over de ganse aardbol voeren aan de ferme hand van Peter Frankopan. Ik lees De zijderoutes, een wereldgeschiedenis met als uitgangspunt de verspreiding van handelswaar, goud, ziektes, slaven, religies, olie en geld, met Centraal Azië als drukste kruispunt. Woelingen, revoltes en slachtpartijen te kust en te keur.

Mijn fysieke actieradius reikt op deze donkere dagen voor Kerst niet verder dan enkele meters van het bankstel – tot de keuken, om thee te zetten. Het woord Hygge kan ik niet meer horen, maar ik moet toegeven dat de verkneutering hier thuis Deense proporties aanneemt. Zo ontbijt ik tegenwoordig (over omwentelingen gesproken). En al als ik opsta verhyg verheug ik me op de havermoutpap die ik ga maken. Ik beken het hier maar liever dan dat ik de rest van mijn leven met dit vreselijke geheim moet rondlopen.

En de hyggedichteres heeft er ook een handje van. Die heeft een kefirboerderijtje. De kefirkorrels worden gevoerd met water, citroen en tutti frutti en ze pruttelen en bubbelen daarna dankbaar, terwijl ze zich vermenigvuldigen. Kefir (waterkefir in dit geval) schijnt goed te zijn voor de spijsvertering, de bloedsomloop, de libido, de weerstand, het geheugen, de spiertonus, het gezichtsvermogen en nog zo wat. En het is nog gezond ook!!!

En lekker. En fotogeniek. Laatst maakte ik deze foto van onze kefirpot, want er  was geen Hollandsche meester in de buurt, anders had die er een stilleven van kunnen maken.

.

kefir2

.

Let vooral ook op het gehaakte onderzettertje, huis- of schoolvlijt van Sylvia’s overgrootmoeder. Nou, dat was het dan weer. Het bankstel roept!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *