Cleeff

Als ik me soms eenzaam wil voelen, ga ik naar de nieuwe koffietent hier in de buurt.

Cleeff zit er nu ruim een jaar en voorziet duidelijk in een grote behoefte – het is er meestal druk. De koffie smaakt prima en het assortiment is eigentijds. Onder de clientèle nogal wat moeders die net van een zwaairaam losgebikt lijken en een lotgenotenclubje hebben opgericht; de kleinere tafels aan de muurkant worden opgeëist door laptoppers die geen seconde te vermorsen hebben – ze tikken met dezelfde intensiteit waarmee de moeders praten.

Intense mensen, intens intense mensen, dat vat het wel zo’n beetje samen. Woon ik in zó’n buurt? vroeg ik me verbluft af, de eerste keer dat ik er eenzaam zat te zijn, met mijn suffe leesboek. Naast mij zaten drie vrouwen die iets met theater deden. Weinig stil spel die ochtend, het was één lange, ononderbroken woordlozing. 

Voor mij is Cleeff (op 500 meter van mijn voordeur) buitenland. Ze doen er alles net een beetje anders. Moderner? Vanochtend zat ik er naast een teddybeerachtige laptopman. Op zijn tafeltje lag een boek, The Perfect Way, een uitgave van de Bhagwan-beweging en daarbovenop een pakje sigaretten met zo’n sadistische waarschuwing (‘Roken is Zelfmoord’ of zoiets).

Er kwam een andere man bij, in een dik, vachtachtig vest. Hij prevelde iets over vertraging, waarna ze elkaar zwijgend omhelsden, langdurig en (moet ik het er nog bij vermelden?) intens. De eerste woorden van de beer na de ontstrengeling kwamen, voor mij althans, als een anticlimax: “Ik maak eerst even dit mailtje af.”

Pas vandaag kwam het bij me op dat de bedaagde Kleverparkbuurt de afgelopen twee jaar een krachtige injectie van hipheid heeft gehad. DEO NEO!!! Praktisch naast Cleeff, 182 nieuwbouwwoningen. En al die nieuwe mensen gaan ervoor – gaan ergens voor, al begrijp ik niet altijd wat.

.

stoepkrijt

2 gedachten over “Cleeff

  • 24/03/2017 om 09:02
    Permalink

    Één generatie terug begrijpen wij -ouderen- nog wel een beetje, maar de jong volwassenen zijn tegenwoordig al twee generaties terug. Mijn opa vond het ook maar raar waar ik in mij in mijn jeugd mee bezig hield.

  • 25/03/2017 om 00:03
    Permalink

    @Gerko: Ik hoorde vorige week een collega (33j, vr) klagen dat ze het leeftempo van de 25-ers niet kon bijbenen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *