Opgave

“Ik moet nog A-climatiseren!” hoorde ik een vrouw verzuchten, alsof ze nu al opzag tegen het onvermijdeijke B-climatiseren en C-climatiseren.

Niet dat ik moeite heb me in haar te verplaatsen. De afgelopen tien dagen bracht de RaDa-reda door in het noorden des lands. Eerst een dag in Dokkum; eerder sentimental journey dan werkbezoek (ik werd daar in 1953 geboren), maar deze gevel van de Dokkumer Courant frappeerde mij.

.

Dokkumercourant

.

De Dokkumer Courant? Als ik het goed begrijp een oorlogsslachtoffer, maar mijn vluchtige naspeuringen op het web leverden teleurstellend weinig op.

Daarna waren we op Schiermonnikoog (twee overnachtingen) en in Groningen in De Marne; denk Pieterburen, Westernieland, Warffum, Kloosterburen, Kleine Huisjes, Molenrij, Leens, De Wehe-Den Hoorn, Eenrum, Saaxumhuizen.

In het laatste oord had ik graag een Ommelandse inlander getackeld die mij kon voordoen hoe je de plaatsnaam uitspreekt in het daar gebezigde dialect. Ik kon er geen vangen helaas – er staan dan ook maar twintig (Saaxum)huizen. En een kerkje uit de 13e eeuw.

We zagen veel moois en hoorden weinig luids daar in De Marne – in combinatie met het goede eten en het goede weer leverde het een ideale vakantie op. En als je dan terug bent zet je de westerling c.q. Haarlemmer kritisch af tegen de noorderling. Dan zie je bij de glasbak een buikige vijftiger met strak over zijn schedel gekamd grijs haar, met paardenstaart en ruige baard als extra accessoires. Tatoeages, losse, zwarte gewaden die zijn buikige kuiten vrijlaten. Hij dropt lege sapflessen in die glasbak alsof het de Grand Canyon is. Ja, denk ik dan meewarig, ego-pimpen is hard werken. Dat je dat zo lang volhoudt, man.

Als ik langs de Waddenkust diezelfde gewaden tegenkom en hetzelfde paleo-kapsel, denk ik bewonderend: goh, hier zijn de mensen nog hun ongelifestylede zelf. Moet je die bikkel daar zien. Zo’n vent eet ’s ochtends een handje gecrushte oesterschelpen en spoelt die weg met een pint schelvispekel. Daarna gaat hij jutten, of kwelderrammen castreren met zijn blote handen. Die tatoeages heeft hij vast zelf gemaakt met een roestige draadnagel.

Terwijl die man ’s middag misschien dezelfde trein had genomen als wij omdat hij nog sapflessen in de glasbak moest doen. Het leven is ingewikkeld, beste Raarlemmers. En sommigen maken het nog ingewikkelder. Bij de spoortunnel bij het station had iemand dit opgehangen. Een noodkreet, omdat hij zelf niet wist wat er op het vraagteken moest komen?

.

Radaraadsel

.

2 gedachten over “Opgave

  • 01/09/2017 om 15:39
    Permalink

    Een nul natuurlijk! Het is een telefoonnummer.

  • 01/09/2017 om 16:57
    Permalink

    Een 2 natuurlijk, de driehoek van 15.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *