Droomboot

Vanuit Woerden wandelden we via de Oude Rijn naar Harmelen, wat net te doen was in de hitte. Onderweg zagen we wat misschien ooit iemands droomboot was geweest.

.

boot1

.

Gekocht voor een grijpstuiver? Met het idee ‘m op te knappen? De lekken dichten, hozen….

.

boot2

.

Niks forceren – geduld, toewijding en volharding. Schuren, lakken, beitsen, kitten… eerst de noodzakelijkste reparaties en verbeteringen en later de aankleding. Misschien gehaakte gordijntjes en sierplanten voor de ramen. Die tekeningen op de zijwand mogen blijven.

.

boot3

.

Het roefje bewoonbaar maken, de geur van versgemalen koffie in de kombuis en wie weet op den duur af en toe een proeftochtje langs de rietkragen? Vrienden uitnodigen voor een borrel?

.

boot4

.

Ten slotte (als alles af is) er definitief intrekken, met eerst alleen een kat als gezelschap en later – met wat geluk – stel dat je een leuke vrouw ontmoet die zich ook aangetrokken voelt tot het waterleven?

.

bootlaatst

.

Maar soms haalt het leven je in, gaan de zeeën je te hoog en slaan je dromen stuk op ongeziene klippen.

.

bootheel

.

“Hoe lang ligt ie er al zo bij?” vroeg ik aan twee mensen die een huisje aan de oever hadden. “Sinds januari,” wisten ze. “We hebben er nooit iemand bij gezien.” En ja, dat snap ik dan ook wel weer.

Ander paars P.S.: de abonneeteller  staat op 99. Voor de honderdste abonnee ligt geen prijsje klaar; dat vind ik oneerlijk tegenover alle voorgangers, zonder wie die honderdste …

.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *