Tettermuggen

Er is door omwonenden van de Watermeterfabriek aan het Spaarne (oostoever, hoogte Belgiëlaan) een juridische procedure aangespannen tegen de komst van een terras  – geen terrasJE, de gemeente dacht aan 125 stoelen.

Het terras zou volgens de vergunning om 10 uur ‘s avonds moeten sluiten, maar niettemin, de aanleg stuit op veel verzet. Men twijfelt, aldus de raadsman, aan de geruststellende berekeningen in het geluidsonderzoek van de gemeente. En dan, beste stadgenoten, voert hij een argument aan dat eenieder van ons noopt tot streng en gewetensvol zelfonderzoek:”De gemeente gaat ervan uit dat op een terras slechts de helft van de bezoekers praat en de andere helft luistert. Maar zo gaat dat niet in Haarlem, daar praat iedereen door elkaar heen.”

Dixit Andre (zonder aigu) Gaastra, advocaat.

Op zich lijkt één prater per tafel mij ruim voldoende (in sommige gevallen al teveel). Als aan 30 volle tafeltjes de helft zit te oreren (zoals de gemeente veronderstelt) kom je op 60 stemmen, die elkaar dan (crescendo) pogen te overstemmen. Maar iedereen door elkaar? Strookt dit met jullie waarneming? Wij worden hier collectief weggezet als roeptoeters en blaaskaken. Kunnen we die raadsman niet aanklagen wegens laster én smaad én ongewenste bezoedeling van onze goede naam en onbesproken reputatie?

Hij moet echt in de war zijn met Bloemendaal, Zandvoort en IJmuiden.

.

gardersonmari

.

De huisdichteres toonde me nu pas een tweetalig zakdoekje dat zij van een vriendin kreeg bij ons huwelijk: zestien dos and don’ts voor de echtgenote. Van ‘laat hem rustig de krant lezen’ en ‘gebruik niet teveel parfum’ tot het listige ‘Ayez toujours l’air innocent’, ‘Ne prenez pas un air sypérieur’ en ‘don’t sulk’/’ne boudez pas!’ (niet mokken). We telden samen en…. bijna alle zestien goed!!!! Morgen dragen we het zakdoekje feestelijk over aan een beginnend stel.

Paars P.S. : in de zijbalk kun je je abonneren op het RaDa – je krijgt dan een emailbericht zodra er een nieuw stukje is verschenen.

Eén gedachte over “Tettermuggen

  • 05/04/2019 om 00:48
    Permalink

    In tijden dat ik nog een prachtige witte metgezel had, voor de goed verstaander een witte herder, liep ik met enige regelmaat langs de verschillende terrassen. In de binnenstad en daarbuiten.
    Interessant voor mr. Gaastra en cs. is dat het merendeel van de mensen (Generatie Z t/m 30 uitgesloten) grotendeels van de avond zwijgend naast elkaar zit en/of op zijn haar mobiel/tablet zit te staren en vaak nauwelijks de behoefte heeft om op te kijken als er een consumptie voor hen wordt neer gezet.

    In mijn optiek is het verstandig dat mr. Gaastra en zijn tijdgenoten buiten hun bubble stappen, net zoals ik zelf ook – en zeker zonder hond – vaker op zoek moet naar andere horizonten in mijn buurt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *