Geluk

Voor cynisme, pessimisme en achterdocht hoef je je tegenover anderen zelden te verontschuldigen. Die zijn een soort geboorterecht van de moderne mens en hij mag er zijn omgeving straffeloos mee vervuilen.

Zou voor geluk het omgekeerde gelden? Vanavond werd ik getroffen door een onverhoedse aanval van geluk. Er ging het een en ander aan aangenaams aan vooraf (een tuinfeestje bij school, een glas goede whisky, een fietstocht over de Bergweg), maar het geluk begon pas serieus toen ik van huis uit naar de Dekamarkt wandelde voor wat overbodige boodschappen.

Ineens was het er. Alsof het me had opgewacht op de hoek van de Jan Steenstraat. Ik/het vertraagde mijn pas, ademde langzamer en zag dezelfde dingen – mooi en lelijk – die ik anders ook zag, maar dan anders… alsof ze voor me poseerden en glimlachten.

.

krabdeur

.Gewone deur maar dan anders

In het buitenbiebje in de Santpoorterstraat vond ik Goethe, kunstwerk van het leven van Safranski (600 pagina’s, het zat nog in het cellofaan!); meegenomen (in de dubbele zin des woords), maar essentieel voor mijn geluk was het niet. Dat had geen essentie. Het was overal. In de Deka zei een chef tegen een winkelmeisje: “Vind je het erg om de rand van die afvalbak even af te nemen met een vochtig doekje?” Hij vroeg het zo zuiver, zo keurig, zo zonder aanmatiging, dat ik er nog gelukkiger van werd.

Ik zou het er niet over moeten hebben, althans zo voelt dat – ik wil me verdedigen en indekken. Gelukkig zijn om niks dat doe je maar stiekem, daar hoor je anderen niet mee lastig te vallen, denk ik dat de mensen denken. Geluk is een guilty pleasure.

Ter geruststelling: inmiddels ben ik weer normaal.

.

vaartmindere

.

6 gedachten over “Geluk

  • 22/05/2019 om 23:57
    Permalink

    Heeeeeerlijk stukje!

  • 23/05/2019 om 00:26
    Permalink

    Mooi stuk, mooie gedachten! Heet dit in literaire termen niet een epifanie? Misschien ben je gewoon een modernist?

  • 23/05/2019 om 00:26
    Permalink

    Guilty pleasure! 😂 geluk.

  • 23/05/2019 om 08:18
    Permalink

    @ PieterJan: laat Joyce t maar niet horen😏

  • 23/05/2019 om 09:25
    Permalink

    Zo mooi kan banaliteit zijn! Wat ‘n heerlijk en herkenbaar stukje!! We moeten het gewoon wat vaker toelaten! Tnx

  • 23/05/2019 om 09:29
    Permalink

    Werd erg blij, nee, niet gelukkig, van je stukje.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *