Geen steen

“Wat ga je doen na je psjoen?” vraagt men mij tot vervelens toe. Ik ben wel zo’n beetje door mijn antwoorden heen en varieer wat, op goed geluk. “Een biografie schrijven,” zeg ik bijvoorbeeld. “Ik heb al een titel. Van vakkenvuller tot zakkenvuller. Ik moet er alleen nog een hoofdpersoon bij zoeken.”

Iemand een suggestie?

Voorlopig ben ik nog wel even met school bezig. Voor de op een na laatste dag (traditioneel een dag van jubel en jolijt) heb ik in een onbewaakt ogenblik toegezegd een steenstapelwedstrijd te organiseren. Ik zag een berichtje in NRC over een EK stone stacking in Dunbar, Schotland.

En ik zag foto’s van de scheppingen van Pontus Jansson (hij heeft een Instagram-acccount).

.

pontus2

.

pontus

.

Hier legt de Zweed uit hoe hij het doet. No sweat, zo te zien. Dus ik dacht, als ik nou honderd stenen op de kop tik, kunnen de leerlingen leuk in wedstrijdverband… Alleen gisteren bij het Tuincentrum konden ze me niet aan stenen helpen. Dat was een tegenvaller. Moet ik straks in het holst van de nacht naar  Drenthe en andere keirijke streken? Afijn, ik ben nog niet radeloos, maar die kiezels zitten wel in mijn hoofd / of in mijn maag. Bleek. Vandaag.

.

geensteen

. 

Langs de Delft kneep ik in de remmen. Alvast wat kleine keitjes? Maar het waren paddestoelen, die hun geboorte ongetwijfeld aan de overvloedige regen te danken hadden.

PS Een emailbericht zodra er een nieuw stukje is verschenen? Abonneer je via ‘Over RaDa’ of in de zijbalk.

Eén gedachte over “Geen steen

  • 21/06/2019 om 15:14
    Permalink

    Van een ervaringsdeskundige: doe de eerste 3 maanden niets, daarna komen de invullingen vanzelf. Zeg vooral niet te snel ‘ja’ op de vraag voor vrijwilligerswerk, binnen de kortste keren zit je agenda dan vol.
    Ik wens je een mooie tijd, ik ervaar het tenminste als de beste tijd van m’n leven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *