Slinks.Haarlem.nl

Wat ik van Links Haarlem weet? ‘Ik heb meer dan honderd domeinnamen laten registreren, zoals Realistisch Rechts, dat is gewoon een hobby van mij.’

Waar te beginnen, beste Raarlemmers? Bij Moussa Aynan, lijkt me, die het definitief verbruid heeft bij de PvdA-fractie, onder meer omdat hij ervan wordt verdacht aan te pappen met andere lokale politici. Er zou iets bekokstoofd worden / opgericht worden en sindsdien waait de naam Links Haarlem als zwerfvuil door de stad. Vandaag weet het HD te melden dat Links-Haarlem.nl is geclaimd door Trots-raadslid Sander van den Raadt.

.

sandervandenraadt

.

Domeinnamen sparen als hobby… Sigarenbandjes en suikerzakjes zijn uit, maar dit klinkt uiterst modern. En intrigerend. De RaDa-reda voerde ‘Links Haarlem’ in een kreeg dit.

.

Links-Haarlem

.

‘Slinks Haarlem.nl’ is daarentegen nog wel beschikbaar, voor €3,99 – een bedrag dat ook een beginnende partij kan opbrengen.

Haarlemsesplinterpartijenpartij.nl is eveneens vrij (waarbij ik gok op een minimonsterverbond van politieke eenlingen en verstotenen). Maar die honderd namen van Sander van den Raadt, wat moet ik me daarbij voorstellen? Wat kan de lijsttrekker allemaal geregistreerd hebben in het spectrum tussen Links Haarlem en Realistisch Rechts?

POOP.nl (Politieke Opportunisten)? Rita’s Kinderen en Kleinkinderen (RKK)? Surrealistisch Links? Komt Tijdt, Komt Raadt? [Link Haarlem is bezet] Flink Haarlem? Ander Politieke Partijen Begrijpen Niet Hoe Alles Werkt in dit Land en Kennen maar Beter Helemaal Inpakken (APPBNHAWIDLEKMBHI). Dat zijn er pas zes…

Doe Dikke Dossiers de Deur Uit, Haarlem (DDDDDUH!), Dikke Mik Partij (DMP), De Stoere Muggen, Haarlem is Vol (HIV), Politiek met zonder kapsones (PMZK), Van Delftwijk tot Meerwijk, Uw Komische Interpellatiepartij (UKIP), Populisten van de Gestampte Pot, de Zoals-mijn-grootmoeder-zaliger-altijd-zei-partij, Sanders Spaarnestad…

Pfff… zestien.

Politiek als Kleuterklas (PKK)?

Paars P.S.:in de zijbalk kun je je abonneren op het RaDa – je krijgt dan een emailbericht zodra er een nieuw stukje is verschenen.

20-16

Soms zou ik de Haarlemse gemeenteraad een bijscholingscursus willen geven. Neem nou dinsdagavond. Er stond een herstemming op de agenda, na de 18-18 over de plannen van Panopticon met de Koepelgevangenis.

In de nastoot werd het 20-16 tégen, maar op het besluit had dat geen invloed meer, dat was al genomen. En er was een interpellatiedebat, aangevraagd door Frits Garretsen (SP), over het niet verstrekken van informatie aan de gemeenteraad over de ‘asbestclausule’.

Het ging om de correspondentie met het ‘Rijksvastgoedbedrijf’ (voor menig raadslid een tongbreker): een aan burgemeester Wienen gerichte brief van 31 januari, die hij pas tijdens de raadsvergadering van 16 feb. onder ogen kreeg en een mail van 15 feb., die niet bij het dossier waren gevoegd. Dat het college in gebreke was gebleven, was iedereen duidelijk. Was de nalatigheid wethouder Jeroen van Spijk ontgaan in de hectiek van het moment? Of was er sprake van boos opzet en doortrapte machinaties?

Dat laatste wilde vooral Frits Garretsen maar al te graag geloven. Garretsen klonk alsof hij voor iedere aantijging snel een hapje rauw asbest nam. Zijn postuur is grof; zijn bovenlijf zwaaide tijdens het spreken grimmig heen en weer, als een sloper on speed die de keuken en de badkamer er al uit heeft geramd, maar zich niet kan beheersen om tegen beter weten in nog een paar dragende muren neer te mokeren. Gr… Gr… Garretsen grauwde en snauwde, hij gromde, moest en zou zijn gram halen. Oppositie voeren, zal hij het zelf wel noemen.

.

garretsen

.

De RaDa-reda zag het optreden van de izegrim met verbazing aan. Wat een beperkt repertoire! Zelfs als je van mening bent dat de komst van het Tuchtcollege voor Haarlem het eind van de wereld betekent en dat B&W staat voor Bandieten & Warhoofden, kun je je bedienen van (onder voorbehoud, ik moet die bijscholingscursus nog opzetten) 1. kwinkslagen, 2. understatement, 3. ironie en 4. insinuatie.

Een overmaat aan ernst kenmerkte (met uitzondering van vervangend voorzitter Jur Visser) eigenlijk de meeste sprekers. Vooral de bejegening van de nieuwe burgemeester trof mij als nodeloos hard. Louise, waar is je lichtvoetigheid gebleven? En ook brughanger Wybren was dinsdag erg van HaGrGrGra.

De suggestie werd gewekt dat Wienen met zijn dorpse achtergrond onze Haarlemse mores nog niet aanvoelde. Het zou kunnen, maar het dédain waarmee tot driemaal toe ‘Katwijk’ werd uitgesproken vond ik tamelijk beschamend. Bij Garretsen verstond ik zelfs ‘Kutwijk’, maar dat lag ongetwijfeld aan de dichte stofwolken van waaruit hij sprak.

PS In de zijbalk kun je je abonneren op het RaDa – je krijgt dan een emailbericht zodra er een nieuw stukje is verschenen.

18-18

Ik viel erin tegen middernacht, het uiterste tijdstip dat Haarlem kon toehappen om zich te kronen tot Universiteitsstad.

(visioenvisioenvisioenvisioenvisioenvisioenvisioenvisioenvisioenvisioenvisioevisioen)

In de bezwerende, optimistische woorden van de aanjagende Stichting:

Open de Koepel: we doen het gewoon. Met de stad. De buurt. Het onderwijs. Cultureel Haarlem. Het kan.

Alleen… dit is Haarlem. Stad van het Appelaarcomplex en het Raakscomplex. Stad van complexen. We doen het gewoon? Al gaat het om een aanvraag voor dubbel glas in een tuinhuisje aan de Vergierdeweg, hij is omstreden. Onze gemeenteraad blaast colleges op voor minder. Haarlem, stad zonder hamerstukken

Toen ik inschakelde voor de live-uitzending tweette Annalaura Molducci net ‘Trots Haarlem gaat doorslag geven bij het Koepeldebat. Wat stemt @SanderTrots??’, dwz Sander van den Raadt van Trots Haarlem. Sander verscheen in beeld en begon aan een stemverklaring te zwelgen. His finest hour… hij was, al was het maar voor één avond, gepromoveerd van figurant tot hoofdrolspeler. De lichaamstaal overstemde luid wat hij zei (een rammelend verhaal over de wijken, de mensen, twee (2!) toezeggingen die hij persoonlijk had losgepeuterd) en toen (nadat hij met goed fatsoen écht niet langer kon baden in aller vleiende aandacht) was daar het verlossende woord. Sander was VOOR aankoop van de Koepel.

Waarmee het 18-18 stond. De stemmen staakten. De vergadering werd geschorst en het was aan Jos Wienen &co de knoop door te hakken. Dat kostte begrijpelijkerwijs de nodige hoofdbrekens. Pas tegen tweeën (ik lag toen al te knorren) werd de beslissing wereldkundig gemaakt.

Open de Koepel: we doen het gewoon. Met de stad. De buurt. Het onderwijs. Cultureel Haarlem. Het kan.

Dus het Tuchtcollege (RaDa’s koosnaam voor het University College Haarlem) komt er. Pas later werd mij duidelijk dat Sander van den Raadt niet de enige sleutelfiguur was. Moussa Aynan (PvdA) had de fractiediscipline aan zijn laars gelapt en vóór gestemd. In het HD van vandaag probeert Max Sipkes Moussa vergeefs te ontfutselen wat hem bewoog.

Tijdens de uitzending was de uitstraling van Aynan mij al wel opgevallen. Hij zat daar als een van de grote Romantisch dichters, Percy Bysshe Shelley of Lord Byron. Een visionair; alsof hij ineens geen boodschap meer had aan Marceline Schopman of Jeroen Fritz, met hun asbestsanering en juridische haarkloverij.

.

moussashelley

.

Lordmoussa

.

Die Moussa! Is hij straks een partij in z’n eentje?

P.S. in de zijbalk kun je je abonneren op het RaDa – je krijgt dan een emailbericht zodra er een nieuw stukje is verschenen.

Inspraakloterij

Op de Grote Markt komt binnenkort een reusachtige ton te staan met ruwweg 150.000 lootjes met de namen van alle Haarlemmers met een achternaam.

Om de zoveel tijd (het initiatiefvoorstel van Jeroen Fritz en Dilia Leitner is nog niet tot in de details uitgewerkt) zal daaruit door een notaris of dromedaris (zie de vorige parenthese) een aantal namen worden getrokken van stadgenoten (al dan niet functioneel analfabeet) die hun licht mogen laten schijnen over actuele kwesties, zoals de kadernota, de meeuwenoverlast of een voorstel om honderd fonteinen aan te leggen in de stad (de details moeten enzovoort…). De raad hoopt op deze manier de banden met de burgers aan te halen. Dus het kan ieder moment gebeuren.

RaDa: “Jehovah’s Getuigen? Er waren er vanochtend ook al twee aan de deur…”

JFDL: “Goedemorgen! Nee, wij zijn van de Loterij…”

RaDa: “Ik doe nergens aan mee. Staatsloterij, Postcodeloterij, Lotto, Vriendenloterij, Krasloten… Het leven is al loterij genoeg zonder dat ik dat zelf moet subsidiëren.”

JFDL: ”Wij zijn Jeroen Fritz (PvdA) en Dilia Leitner (D66) en u, meneer Jaspers, bent als winnaar uit de bus gekomen bij de Eerste Inspraakloterij van de Haarlemse Raad.”

RaDa: “Heb ik een auto gewonnen?”

JFDL: ”Nee, nee. U krijgt indien u meewerkt wel een kleine attentie, maar in eerste instantie beogen wij in gesprek te raken met leken (u weet wel, mensen die van toeten noch blazen weten). Ons streven is om de lokale democratie een impuls te geven – in het huidige bestel voelt de gewone burger zich amper gehoord door de politiek. Dus nu is het aan u om uw betrokkenheid te tonen. Staat u daar als winnaar in principe positief tegenover?”

RaDa: “Ja, natuurlijk. In heb daar toevallig ook uitgesproken ideeën over. Kijk, idealiter zou het natuurlijk zo moeten zijn dat de gemeenteraad in dit land wordt gekozen. Bijvoorbeeld voor een bepaalde termijn. Vier jaar lijkt mij mooi. Alle Haarlemmers ouder dan 18 jaar krijgen stemrecht. En als de uitslag bekend is, wordt de gemeenteraad samengesteld – waarbij een systeem van evenredige vertegenwoordiging mijn voorkeur heeft. De uitverkorenen zitten in die raad op grond van bewezen deugdzaamheid, morele moed, wijsheid en bestuurlijke ervaring en hopelijk blijven zij zich na hun beëdiging bekwamen in het politieke métier (denk aan retorica, een opfriscursus geschiedenis, het lezen van Plato, John Stuart Mill, Machiavelli, De Tocqueville en andere grote denkers uit het verleden). Doen zij dit niet, of verliezen ze de voeling met hun achterban, dan kunnen ze herverkiezing na vier jaar natuurlijk op hun buik schrijven. Kijk, zó waarborg je de lokale democratie, als je het mij vraagt. Een perfect systeem! Dus als jullie dát nou invoeren, hoef je ook niet te hengelen naar de mening van mensen die wellicht nooit verder hebben gekeken dan de dichtstbijzijnde hondendrol in hun eigen plantsoentje.”

JFDL: “Maar dat is precies het stelsel dat we al hebben?!?!?!”

RaDa: “Werkelijk? In dat geval kan ik de deur zonder gewetensbezwaren sluiten.”

JFDL: “U heb nog recht op een kleine attentie, als dank voor uw bijdrage, maar de raad is daar nog niet helemaal uit. De details moeten nog…”

RaDa: “Een wassen neus? Een proefballonnetje? Een fopspeen? Ik doe maar een paar suggesties… Maar hier laat ik het echt bij. Dag Jeroen! Dag Dilia!”

Radiostilte

‘In de politiek wordt nooit iets vergeten, zei een ervaren raadslid’, lees ik in het HD.

Het is zo’n uitspraak waarvan elk ervaren raadslid er een dozijn in de vele zakken van zijn driedelig kostuum heeft zitten, om hem te presenteren op een perfect gekozen moment (alleen een ervaren raadslid heeft geleerd wanneer dat is), zoals men in nicotinerijkere tijden deed met een dikke havanasigaar. Jonge, onervaren raadsleden omstuwen het ervaren raadslid, wegen de uitspraak, besnuffelen die en hopen er ooit, ooit, als zij zelf ervaren raadsleden zijn, goede sier mee te kunnen maken bij een volgende generatie – met identieke dictie en dezelfde samenzweerdersblik als het ervaren raadslid zojuist met verve demonstreerde.

Jammer dat het HD niet vermeldt wie het was die een nacht van de lange messen / botte bijltjesdag aankondigde. RaDa-gokje: was het Jur Visser? Of toch Jur Visser? Dat in de politiek niks wordt bijgeleerd (in mijn ervaring) blijkt uit de aanleiding. Donderdag was er heftig gekrakeel over een woningbouwproject met al dan niet 30% sociale huurwo.. weth… Langena… onderhandelingen  met corporatie Pré Wo… moties van treuring en afkeurnis te keur en te kust…

Goede kans dat geïnteresseerde Haarlemmers die inschakelden om het allemaal ‘live’ te volgen, een deel meemaakten van de schorsing van een vol uur (op verzoek van de D66-fractie, die powerpunnikte aan een verklaring). Ze doen bij de gemeente niet aan pauzemuziekjes* en dan een vol uur ‘radiostilte’! Konden ze niet volstaan met symbolisch twee minuten?

Wat donderdag wel geregeld is, de stad lost met onmiddellijke ingang jaarlijks vijf miljoen af en dan staan ‘we’ in 2040 (tweeduizendveertig) in de groene cijfers. Kunnen jullie ook niet wachten? Je kunt de Haarlemse raad veel verwijten, maar niet dat ze aan kortetermijnpolitiek doen. Overigens  betekent ‘groene cijfers’ in dit verband dat de schuld zal zijn teruggebracht tot 455 miljoen, niet dat ze dan gaan oppotten. 2040 – hoeveel procent van de huidige Haarlemmers, ervaren of onervaren, zal dat nog meemaken?

Ik suggereer voor de playlist alvast Rabbit van Chas and Dave (… but your incessant talking …). Duur 2.28 min.

Stoffenmarkt

Stop de persen, stop de persen! Gisteren had ik net mijn column voor Straatjournaal ingestuurd,  die ging over het beschamende Haarlemse raadsrumoer van de laatste maanden, toen ik in Grote Broer het HD las dat D66 nu definitief, echt, helemaal en zonder mankeren van Louise van Zetten af wil.

Ze blieven haar niet meer in de fractie, of wat daar van over is. Het gebakkelei zal nog wel even aanhouden. Louise de Onverzettelijke (zie hier haar portret in Spaarnestroom)  beroept zich erop dat zij met al haar voorkeurstemmen een krachtige achterban vertegenwoordigt; en in heur hart vindt ze natuurlijk dat die andere acht vijf zeven? – het aantal varieert bij iedere telling – op moeten krassen.

Indien zij in de gemeenteraad blijft (en waarom zou ze niet?) zal dat waarschijnlijk onder een andere partijnaam moeten. D-Zet&Zetstig of zo, of Wee66 of De Ware Democrate of Uiterst Modieus Geschoeide  Powervrouwen Front (UMGPF) of Met Louise Is Het Kwaad Kersen Eten, Cassee en Pippel!!!!!! (MLIHKKECEP). Nou ja, ik zal die column zolang de deadline het toelaat aan blijven passen aan de nieuwste strubbelingen, het is niet anders.

Eén D66-er nam mij voor zich in het afgelopen weekend en dat was Evert de Iongh.

Niet omdat hij dit weekend de raad verliet uit onvrede met de gang van zaken.  Wel om de tweet die hij zondag afvuurde zonder angst voor truttig te worden versleten: ‘Prachtige stoffenmarkt onder de Bavo in de herfstzon, voor de tweede maal en weer druk en gezellig. Lof voor initiator @evertgroot’

Het grappige was, ik liep bij toeval ook over die markt en vroeg me tot tweemaal af of het geen maandag was. Maar nee, te weinig fournituren – alleen kraampjes met stoffen. Het was goed daar; stoffenmarkten trekken een fijn publiek, stelde ik tevreden vast. Ik voelde me als een toerist, tussen de stoffen en de nijvere naaisters. Ik vergaapte me aan de stoffenrijkdom en stelde me een ander leven voor, een leven tussen, nee, in dienst van de stoffen. Wat was er veel: ribfluweel, velours, paisley, denim, chenille, splijtstof, kamgaren, flanel, damast, linnen, zijde, batist, angora, poplin, chiffon, satijn, jute, vilt, tweed, taft!

Evert de Iongh, heeft de politiek niet nodig, lijkt me, afgaande op die tweet. Van Louise weet ik het zo net nog niet.

Stille Tocht

Naar schatting honderdvijftig Haarlemmers kwamen vrijdagmiddag opdagen voor de Stille Tocht voor de Gemeentepolitiek.

De deelnemers verzamelden zich bij appartementencomplex Land in Zicht aan het Spaarne en liepen vandaar zwijgend via de voormalige Publieksdienst aan de Zijlsingel naar het Stadhuis.

Directe aanleiding van de tocht waren de dramatische ontwikkelingen in de raadsvergadering van donderdag laatstleden, waar niet alleen D66-wethouder Cassee aftrad, maar tevens zijn partijgenoten Maaike Pippel (sinds zes maanden fractievoorzitter), Gertjan Nederbragt en Pascal Spijkerman (beiden pas raadslid sinds de verkiezingen in maart).

Op het bordes en langs de buitenmuur van de Gravenzaal plaatst men bloemen, waxinelichtjes, kransen en theedoeken met ‘Waarom?’ erop geborduurd. Kinderen hebben op school tekeningen gemaakt van het bloedbad in de raad. Desgevraagd geven diverse demonstranten te kennen diep geschokt te zijn door het zinloos verbaal geweld van de afgelopen maanden en in het bijzonder door de grimmige climax gisteravond.

“Je zoekt een uitlaatklep”, zegt een jonge vrouw die net met betraand gelaat een foto van de twee mannelijke ex-raadsleden heeft opgehangen. “Hier, twee onschuldige slachtoffers – zo jong nog! Het blijft maar door je kop malen. Waarvoor nou, waarvoor? Het ergste is, iedereen zag dit al maanden aankomen. Met lede ogen. Het moddergooien, de schelle toon van het debat, de labbekakkige reactie van het college, de klootloze coalitie, die vooral uit gemakzucht de gelederen gesloten houdt. Maar uiteindelijk sta je als burger vol-sla-gen mach-te-loos…”

Een loslopende dogo argentino veroorzaakt lichte paniek onder de rouwenden. Het baasje maant hem luidkeels tot kalmte (“Videla, LEG!”) en vraagt dan: “Ben ik hier goed voor Chico?”

Als hij hoort dat hij bij de verkeerde stille tocht staat (Chico was maandag al), vermant hij zich en blijkt verrassend goed ingevoerd in de materie. “Ja, die pitbulls in de raad, godstering, daar ben je niet zomaar van af – Louise van Zetten en die hele fokking VVD-kennel. Bijtertjes! Die zijn niet voor een agentje vervaard… Ik zie het er nog van komen dat die de hele rest van het zootje wegtreiteren met z’n zessen en samen een college vormen. Dat is hun masterplan, anders snap ik ook niet waar ze mee bezig zijn.”

“Wanneer zijn er weer verkiezingen? In 2018? Dat ken nog gezellig worden tot die tijd… Hé guys, veel stilte nog samen! Videla, moevuh, kom”

Rond Nederlands

Stront aan de knikker in de Haarlemse politiek? Nee, er is alleen maar stront – de knikker is al jaren niet meer gesignaleerd.

Eigenlijk wilde ik er pas weer over berichten als ook de eenmansfracties spontaan uit elkaar beginnen te vallen, maar de eufemismes die de crisis bij D66 opleverde wil ik jullie toch niet onthouden.

Louise van Zetten (ze vindt net als Wybren dat Cassee moet wieberen) is de komende twee decennia jaar maanden weken niet meer welkom bij de fractievergaderingen. Uitgekotst, in rond Nederlands, en de burgemeester van Wassenaar, Jan Hoekema, is nu ingevlogen om te kijken of hij nog een paar kopjes en schoteltjes kan lijmen van al het serviesgoed dat in de afgelopen periode tegen de muur is gesmeten bij de partij die zich ooit afficheerde als ‘het redelijk alternatief’.

Hoekema treedt op als ‘coach’, aldus Annelou van Egmond, geciteerd door Annalaura Molducci in het HD en Annelou vertelde Annalaura ook nog dat zulks niet ongebruikelijk is bij ‘fracties die nog niet zoveel ervaring hebben’. Maaike-zonder-ervaring-Pippel legt het zo uit: “We hebben als fractie best dingen met elkaar meegemaakt. Daarom hebben we besloten twee weken afstand van elkaar te nemen en lucht te krijgen tot we werkbare afspraken kunnen maken.”

Hoe zou je dit vertalen in rond Nederlands?

Waar ze ook best dingen met elkaar meemaken is bij de onderwijskoepel Spaarnesant (22 openbare Haarlemse basisscholen), waar directeur & algemeen bestuurder Ellen Pieterse afstand heeft genomen van het werk wegens gebrek aan lucht. Het HD maakt gewag van geruchten over het opzeggen van vertrouwen in Pieterse door jan en alleman en onvrede her en der. En dan is daar voorzitter van de raad van toezicht Hans Koole, die zegt niks te kunnen zeggen en zijn nietszeggendheid als volgt toelicht:

Vanwege het proces waarin we met haar zitten, kunnen we niet meer vertellen. Elke mededeling zou het proces kunnen schaden.”

Maaike, leer die tekst van deze doorgewinterde bestuurder uit je hoofd – hij komt je vast nog van pas de komende paar weken. Of beter nog, laat er T-shirts van maken voor je hele fractie!

Gelouterd?

‘Goeie peer. Laat hem niet bungelen.’

Zo besloot ik op 16 juli mijn stukje over de aantijgingen tegen wethouder Cassee in NRC (in een artikel over screening van wethouders) en HD (beschuldigingen en insinuaties opgetekend uit de mond van Wybren van Haga). En gisteren was het dan zo ver – het raadsdebat waarin de bungelaar opgeknoopt zou worden, dan wel van de strop verlost.

Veertig dagen later?!?!?! Er kan veel gebeuren in veertig dagen. CDA’ers mogen het onderstaande overslaan en verder lezen bij ‘ is de raad terug van reces’.

40 is het getal van de loutering waarin iemand wordt beproefd en hij uiteindelijk zal tonen aan welke kant hij staat.

– God liet het tijdens de zondvloed 40 dagen regenen om de aarde te zuiveren
– Mozes was 40 dagen op de berg
– De 12 verspieders verkenden 40 dagen het beloofde land
– Mozes vast 40 dagen om te bemiddelen voor het volk
– Ezechiel moest 40 dagen de zonde van het volk dragen
– Nineve kreeg 40 dagen om zich te bekeren
– Jezus werd 40 dagen verzocht in de woestijn

En na zo’n veertig dagen was de Haarlemse raad terug van reces. Gelouterd? Ontgift? Bekeerd? Gezuiverd? Gisteren luisterde ik vanaf een uur of acht naar de radio-uitzending en bleef ingeschakeld tot er rond middernacht gestemd was over de motie van wantrouwen. Uitslag 25-10 voor Cassee. 

Al vroeg in de avond was duidelijk hoe de verhoudingen lagen: 25: 10 (nou ja, 26 : 9 had ook gekund). 35 voorgebakken meningen/partijstandpunten lagen klaar en ook het college had duidelijk al besloten één front te vormen – dat stond pal achter de wethouder. Die beklaagde zich over de onheuse manier waarop hij was aangevallen en begon aan zijn verdediging, die híj op papier had, maar verder niemand. In die veertig dagen had hij zijn exculpatie met een ganzenveer voor alle raadsleden persoonlijk uit kunnen schrijven, maar nee… (Van het college trouwens ook al weken taal nog teken…)

De BV’s (snurkend, ronkend, reeds lang ter ziele of van zijn zoons) rolden over elkaar heen. De BIOS-groep waar Cassee voor werkte bestond uit allerlei splinter-BIOSjes (BIOS ambulances, Bios taxiservices, BIOS driewielers, BIOS praalwagens) die soms ook nog internationaal opereerden en een voorkeur hadden voor onzichtbare/onvindbare aandeelhouders en commissarissen op Spaanse sierras of onder Parijse bruggen, van wie er velen Cassee of Casserole of Kassee heetten en soms ook waren, maar dan verkleed als zijn dubbelganger of tweelingbroer die net ontslag had genomen of hij was het toch zelf, maar dan onschuldig.

Het verbluffende was dat het niemand iets uitmaakte. Het zou logisch geweest zijn om te wachten tot men alle Cassees in al hun hoedanigheden keurig had geïdentificeerd (denoods met DNA-onderzoek) en van etiketten voorzien. Maar nee… iedere seconde telde ineens. VVD&SP wilden meteen bloed (bloed, bloed, bloed en zo veel mogelijk!), de rest had al besloten dat ze ‘m wilde houden. De toespraak van Cassee staat over twee dagen op papier, beloofde hij, dus twee dagen na de stemming. De Muggenmeester hield een lui betoog waarin hij niet de indruk wekte dat er wat dan ook voor wie dan ook op het spel stond. Maaike Pippel (D66) wilde het hele zittende college alsnog laten screenen…

Het was Louise van Zetten (trotse bezitter van de ‘anonieme brief’ uit 2010) die in een stemverklaring stelde dat Cassee de eer aan zichzelf hoorde te houden (zij scoorde de ‘10’ in de einduitslag). Waren het haar 40 dagen in de woestijn, of had zij andere beweegredenen?

Cassee aftreden? Als de raadsleden ermee hadden geworsteld bleek dat niet uit het debat.

25-10? Ik zeg match fixing!

Voor een evenwichtiger maar ook tamelijk ontgoocheld verslag van het debat zie hier.

Verantwoordelijkheid

‘Soms gebeuren er dingen…’, als ik Paul Marselje even onvolledig mag citeren.

‘Soms gebeuren er dingen die je niet wilt…’

Iets minder onvolledig en ja, tot zo ver kunnen we met het voormalig D66-raadslid meegaan. Een Nederlandse parafrase van shit happens. Geplukt uit de excuusbrief van Marselje aan de VVD na zijn ongepaste loslippigheid over de aanstellingsprocedure van Muggenmeester Bernt Schneiders. Juridisch strafbaar en Pea Bosma (VVD) heeft aangifte gedaan. Op zijn webstek betuigt Marselje nu spijt:

‘Soms gebeuren er dingen die je niet wilt, maar waar je onverwacht en onbedoeld toch verantwoordelijkheid voor draagt.’

Onverwacht verantwoordelijkheid dragen, onbedoeld verantwoordelijkheid dragen… Zorgwekkend. Het kan je kennelijk zomaar overkomen. Verantwoordelijkheid zonder voorbedachten rade. Je oude leidingen lekken en de schimmel uit jouw kruipruimte verspreidt zich onbedoeld naar de buren. Bedoelt Marselje zoiets? Dat de gewraakte woorden er uit lekten als kwijl uit een babymondje?

Betreurenswaardig, dat vindt hij zelf nu ook en hij doet een poging dat ruiterlijk toe te geven: Ik bied jullie daarom mijn excuus aan voor wat ik heb gezegd en voor het gevoel van gekwetst te zijn, dat daardoor bij jullie is ontstaan.

Och arme Nederlandse taal, wat is er met je gebeurd? ‘Ik bied jullie mijn excuus aan voor het gevoel gekwetst te zijn…’ Wie is hier gekwetst? En los daarvan, betekent ‘een gevoel van gekwetst te zijn’ nou dat het maar een onbetrouwbaar gevoel is, en dat ze het eigenlijk niet zijn? Knopen in mijn darmen krijg ik van dit soort proza (het is geen haastig kattenbelletje op de keukentafel, maar een ‘open brief’, na een lang gewetensonderzoek geschreven). Had troubadour Marselje niet beter met zijn gitaar op een VVD-fractiebijeenkomst kunnen verschijnen om daar bij wijze van penitentie een zelfgecomponeerd spijtlied ten beste te geven? Of zou dat het alleen maar erger hebben gemaakt?

Annalaura Molducci [overgeplaatst van de poli’s naar de politiek, met ijzeren zelfbeheersing maakt de RaDa-reda al een paar jaar geen grapjes meer over haar welluidende naam] schrijft over deze affairette in het HD van vanochtend, dat ik kocht in de hoop iets informatiefs te lezen over ons nieuwe college. Helaas… De gemeente blijft ook in gebreke en de websites van D66, PvdA, GL en CDA zijn evenmin bijgewerkt.

De nieuwe opstelling: Jack van der Hoek en Ewout Cassee (twee van de Witte Mannen van de afgelopen vier jaar) blijven namens D66. De PvdA levert Joyce Langenacker (Werk, Economische Zaken, Sociale Zaken, Wonen, Coördinatie Sociaal Domein); Merijn Snoek (CDA) krijgt Jeugd, Onderwijs en Sport op zijn bord en Lukas Mulder (Groen Links)  Cora-Yfke Sikkema tekent voor Beheer & Onderhoud, Duurzaamheid en Mobiliteit.

MOETEN WE BLIJ ZIJN? RaDa’s eerste oprisping? JA! Er is een goed evenwicht. Realisme/ervaring (de D66-ers) en talentvolle, ambitieuze debutanten (Snoek, Langenacker); zowel mannen als vrouwen, zowel rekenaars als idealisten. Van Cora-Yfke Sikkema weet ik het minst. In deze campagnevideo lepelt ze obligate groenlinksigheden op, maar op de een of andere manier boezemt de combinate van rood leren jackje en strenge zwarte bril me wel vertrouwen in.

cora-yfke

Het lijkt me al met al een goede ploeg. Sympathiek, intelligent, onregentesk, stabiel, gedreven en benaderbaar – zal ik mijn intuïtie zo samenvatten? Ze staan voor een bovenmenselijke opgave, allerlei fiasco’s dienen zich aan, maar dat zou voor ieder college gelden. Het enige wat ik mis is iemand tegen wie je letterlijk ‘u’ zegt. Een Cornelis Mooij – een ouderwetse, driedeligkostuummetpochetdragende hoogwaardigheidsbekleder. Als satirisch weblog heeft het RaDa eigenlijk recht op zo iemand.