Just the four of us

Gisteren op een zonnig bankje bij Café de Zwaan keken de huisdichteres en ik uit op de ruiten van Het Wapen van Bloemendaal, aan de overzijde van de Zijlstraat. We waren niet aangeschoten, maar desondanks zagen we onszelf dubbel. Vraag me niet door welk optisch effect (dubbel glas?).

.

justthefourofus

.

justthefourofus2

.Als we wel dronken waren geweest hadden we onszelf vierdubbel gezien. Scary!

Paars P.S. : in de zijbalk kun je je abonneren op het RaDa – je krijgt dan een emailbericht zodra er een nieuw stukje is verschenen. EN ik zit (in ieder geval de komende maanden) op Facebook.

Après Jazz

Curieus HD-interview zaterdag met organisator Martijn Bevelander van Jazz & More. ‘Als ze festivalglazen verplicht stellen, stoppen we ermee.’ Ze = de vervelende linkse mensen van de gemeente Haarlem. We = de weldoeners van Jazz & More.

Bij de RaDa-reda (erkend Haarlem Jazz-mijder sinds 2008) hakt dit dreigement er niet bepaald in, maar los daarvan: gezien de niet zo tactvolle reactie lijkt het me dat de goede/getergde Martijn op een slecht getimed moment is lastiggevallen door de krant. De Muddy Waters Tribute Band staat vast op de Afsluitdijk, de drummer van BRUUT! heeft acute plankenkoorts en de dakconstructie van het Klokhuisplein-podium blijkt dezelfde als die van het AZ-stadion. En dan wil Hein Flach het leven van de planeet verlengen met maiskartonnen bekers en statiegeld-glazen. Geef op dat eco-gemiemel maar eens diplomatieke antwoorden! Dat duizenden mensen hun rotzooi achteloos op de Markt mieteren is op zo’n moment een druppel in a sea of troubles!

Vanmiddag was de Jazz no more. Wel was de RaDa-reda getuige van het vakkundig afbreken van de hele handel. Een indrukwekkend spektakel, met veel gespierde, goed gedrilde mannen, waarvan hier een impressie.

.

apresjazz1

.

apresjazz2

.

apresjazz3

.Loutje tussen de kassa’s

apresjazz5

.

Volgend jaar weer? Dat is dus de vraag.

Paars P.S. : in de zijbalk kun je je abonneren op het RaDa – je krijgt dan een emailbericht zodra er een nieuw stukje is verschenen. EN ik zit (in ieder geval de komende maanden) op Facebook.

Onstads

Hier in Haarlem wil men geen toeristeninvasie à la Amsterdam en dan langzaam kapot gaan aan de ziekte van Pfeijffer (Ilja). Begrijpelijk. Alleen, gisteravond verpoosde ik rond half acht op een bankje aan het IJ, bij de Veemkade, op 2 km van CS.

.

zoekplaatje

.

Het weer speelde zijn favoriete spelletjes van de laatste dagen; zwartblauwe wolken bloesden boven de hoogbouw in het havengebied.

.

tegenlichtwolk2

. 

Waren er geen toeristen? Jawel, drie giechelige Aziaten met huurfietsen oefenden hun rijvaardigheid op het lange, lege rechte stuk achter winkelcentrum Brazilië. Af en toe tufte en pufte er een hardloper langs. Maar dat was het.

.

paalzitter

.

Vlakbij de wal postte een rank meeuwtje met een smalle, kromme snavel minutenlang quasi-onschuldig op een aanmeerpaal (zie de eerste foto voor het bovenaanzicht van die paal). De rust was onstads.

.

veemkade

.

Tegen de schemering liepen we kalm weer terug naar het station. Die lange kade was praktisch uitgestorven. Pas bij het Mövenpick Hotel en het Bimhuis werd het straatbeeld ietsje levendiger, maar nog steeds vertrouwde ik het niet helemaal. Zouden er straks ineens 6000 vreemdelingen uit een parkeergarage opduiken en heel hard ‘kiekeboe’ roepen? Wachtte er bij CS een vloot van honderden biersloepen? Maar nee, niet van dat alles en ook Ilja Leonard vertoonde zich niet.

.

rust2

.

Paars P.S. : in de zijbalk kun je je abonneren op het RaDa – je krijgt dan een emailbericht zodra er een nieuw stukje is verschenen. EN ik zit (in ieder geval de komende maanden) op Facebook.

Dwergzonnebloempje

Laatst verbaasden de huisdichteres en ik ons over het woord ‘tuinierder’, dat we ergens in de berm of langs de boorder opvingen. Je hebt een tuin (of niet, in ons geval) en dan kan je als je pet ernaar staat gaan ‘tuinieren’. Of je hebt een tuin, maar omdat je pet er niet naar staat om zelf met je poten in de modder te staan huur je een tuinier met een pet, die voor je tuiniert. Maar waarom een tuinier die immers toch al tuiniert een ‘tuinierder’ noemen? En gaat die dan straks ‘tuinierderen’? 

Toch, je moet de taalgebruiker nooit onderschatten. Wij werden het erover eens dat de ‘tuinierder’ op zijn janboerenfluitjes wat snoeit en bemest, terwijl de tuinier planmatig te werk gaat (en hoopt ooit hovenier te worden?). Onderstaande zonnebloem lijkt me geplant door een ‘tuinierder’ (wellicht zonder tuin).

.

zonnetjebloempje

.

Het is nog niet zo lang mode om op ieder stukje (van Moeder) aarde iets te willen kweken. Sinds de insectensterfte in het nieuws is? De handel springt erop in; er zijn speciale zaadmengsels voor lieveheersbeestjes, vlinders, bijen en vogels, zie ik in een oogopslag bij Welkoop. Maar ik kan me voorstellen dat anderen een handje muf geworden muesli onder de grond stoppen of een overgebleven vetbolletje, en dan wel zien wat er opkomt. Die zaden doen hun best wel.

En dan kan het gebeuren dat je een solitaire dwergzonnebloem krijgt, met een minderwaardigheidscomplex. Hij hoopte drie of vier meter te worden; de potentie is er, hij weet van die velden van zijn verre familie in Zuid-Frankrijk en Italië. En dan moet je je in je kansarme achterstandsperkje laten welgevallen dat zo’n ginnegappende bloggeraar een potje basilicum van de Dekamarkt neerzet, zijn camera pakt en…

Gelukkig maakt ie twee foto’s.

.

zonnetjebloempje2

.

Kijk, zo komt ie voordeliger uit.

Paars P.S. : in de zijbalk kun je je abonneren op het RaDa – je krijgt dan een emailbericht zodra er een nieuw stukje is verschenen. EN ik zit (in ieder geval de komende maanden) op Facebook.

Vastlopers

Soms is zelfs een RaDa-wandeling te geïmproviseerd. Gisteren wilden we naar Timboektoe lopen – jullie weten wel, de hoofdstad van Mali, het strandpaviljoen bij Noordpier. Ik was er vanuit Wijk aan Zee weleens heen gelopen over het strand en gisteren had ik na een vluchtige blik op Maps bedacht dat je er met de pont vanuit IJmuiden dan waarschijnlijk ook wel zou kunnen komen.

Quod non (Latijn voor ‘mooi niet dus’). We liepen (dit kwam niet geheel onverwacht – een beetje krediet, graag!) door het industrieel landschap bij Velsen-Noord. Tata-country. Hier bepalen de haptonomen van Harsco de luchtkwaliteit. En we liepen vast. Hoe erg was het? Helemaal niet erg, uiteindelijk. Eerst hield de hoop op een kruipdoor-sluipdoorweggetje ons op de been. Minder was het toen we dicht langs een motorcross-circuit kwamen, waar de coureurs hun best deden een zandstorm te verwekken, hun motoren zo agressief mogelijk lieten knetteren en snelheidsrecords braken op de Noordersluisweg. Het was ze gegund, wij waren op hun terrein en niet omgekeerd.

En als je de knop hebt omgezet en weet dat je die dag geen parnassia of zeesterren zult zien, ontdek je de schoonheid van schoorstenen, spoorrails en buizenstelsels. Dit was bij ENCI. Cementboeren, zoveel wist ik. En verder eigenlijk niks. Gelukkig zijn er instructieve filmpjes, voor wie meer wil weten over breekinstallaties, meel, klinkerkorrels en hellende draaiovens met een temperatuur van 1800°.

Gisteren vergaapten we ons in opperste onwetendheid aan de enorme leidingen en de prachtige patronen van de aanslag/neerslag/doorslag/uitslag erop.

.

basisbuis

.

buis1

.

buis3

.

buis5

.

ENCI-toren

.

ENCI-zandbak

.

We eindigden de wandeling bij The Ship, het knalrode informatiecentrum over de nieuwe sluis in aanbouw. Leuke plek! We gaan zeker nog terug voor de rondleiding. En daarna kregen we een lift naar station Beverwijk. Ook weer geregeld.

Paars P.S. : in de zijbalk kun je je abonneren op het RaDa – je krijgt dan een emailbericht zodra er een nieuw stukje is verschenen. EN ik zit (in ieder geval de komende maanden) op Facebook.

Frans op stormdag

Het Haarlems Dagblad nodigt lezers uit een column te schrijven in de stijl van chroniqueur Frans van Deijl, ook bekend als ‘Frans op vrijdag’. Hier vast een vingeroefening van de RaDa-reda.

Diepzwarte wolkenfronten kriskrasten zonder enig systeem boven het Ramplaankwartier. Het zou beslist een of andere Code zijn vandaag. “Je bent gek als je met dit noodweer naar buiten gaat, Frans!” jeremieerde Mevrouw op vrijdag. Maar je bent stadschroniqueur of niet en ik moest nog een HD-column boetseren vóór vijf uur. Vastberaden opende ik de voordeur en nam mijn karakteristieke pose aan: handen losjes achter de rug gevouwen, de blik minzaam spiedend naar…

Flatsj!! Een natte krant kletste met windkracht 8 vanaf het trottoir in mijn gezicht. Niet just another day at the office vandaag, dat had deze jongen gauw in de smiezen. Op de Vlaamseweg paste ik mijn doorgaans zo soepele tred aan. Het flaneert niet ontspannen als zwermen twijgen en takjes je belagen alsof ze zich hebben voorgenomen dat jij de Haarlemmerhout nooit mag bereiken. Maar zo makkelijk laat Frans zich niet uit het veld slaan.

Ik kromde de rug, stapte over zeven door de zomerstorm serieel gevelde populieren heen – of waren het iepen? – en vervolgde mijn weg, geholpen door een orkaanvlaag die mij contre coeur over Randweg en Lorentzkade zwiepte. Volgens schema was dit het moment om te keuvelen met een argeloze Haarlemmer en hem iets citeerbaars te ontfutselen. Waar was iedereen? Tussen twee van die pittoreske langsrazende tornado-slurfjes door zag ik iets geel-wits gespiesd zitten op een smeedijzeren hek. Het bleek een weggewaaid F-je van ah… Geel-Wit. Gedienstig bevrijdde ik het huilende hummeltje, ook al ben ik zelf meer van de Koninklijke HFC. Helaas rende hij (een neerdonderende plataan ternauwernood ontwijkend) naar huis zonder een woord. Jammer voor mijn stukje.

De storm zwol aan. Links en rechts lagen verbrijzelde dakpannen. Tientallen lantaarnpalen en stoplichten waren er moegestreden bij gaan liggen. Een haring met uitjes eten zou lang niet meevallen onder deze omstandigheden en op welk terras zou ik vandaag de observatiekunst kunnen beoefenen? Nou ja, eerst maar eens naar de Hout. Maar het zat om den drommel niet mee, de weinige Haarlemmers die ik zag lagen onder hun geliefde monumentale beuken, verpletterd en zonder tekst. Dat zou nog verrekte moeilijk worden met die column.

Er knapte pas echt iets in me toen ik bij het Hildebrand-monument kwam. Wat was er aan de hand met mijn vertrouwde beeldengroep?!? Gedesoriënteerd keek ik rond. Toen drong het tot me door. Stastok stond scheef! En door de straffe wind waren Teun de Jager en Suzette Noiret van plaats gewisseld!! Dit was overmacht. Hier was voor mij als Haarlemmer een grens bereikt. Aangeslagen belde ik de redactie. “Sorry, Bill, het is voor een keer niet anders. Morgen neemt Frans een vrije dag…”

.

zomerstorm

.

Takkenzooi bij de Noorderbrug; maar de wilg die al twintig jaar in het water lijkt te willen duiken, had zich kranig gehouden.

wilggered

.

Paars P.S. : in de zijbalk kun je je abonneren op het RaDa – je krijgt dan een emailbericht zodra er een nieuw stukje is verschenen. EN ik zit (in ieder geval de komende maanden) op Facebook.

Elektrische Harley’s?

De MC Hardliners, aangenaam kennis te maken! Ik had nog nooit van ze gehoord. Hun onaangekondigde photo opportunity op het bordes van het Haarlemse stadhuis was het eerste wat ik van ze zag.

Zo’n twintig motorduivels in vol ornaat poseren met hun rug naar de Grote Markt gekeerd, als evenzovele wildplassers die het bestuurscentrum van de stad hebben uitgezocht als loosplaats. Ik zie het een nieuwe korfbalclub of klaverjasvereniging niet snel doen, maar de Hardliners zijn dan ook een doorstart (vroem-vr-vvvrrroem!) van de door de rechter verboden Hell’s Angels.

De Hardliners zijn vanuit de gevangenis opgericht door voormalig Angel-leider Lysander de R. Motorclubs kun je sneller oprichten dan verbieden en de huidige wetgeving laat de rechter veel ruimte voor interpretatie. Welke logo’s en symbolen kunnen ermee door en welke niet?

Niettemin lijkt me dat een grove provocatie als die van gisteren om een krachtig weerwoord vraagt. Zwarte leren jasjes verbieden lijkt me onpraktisch. Maar waarom niet de motoren zelf? Daar moet toch wel een mouw aan te passen zijn, met een of ander vaag milieu-argument? Te beginnen in Haarlem. Verbied binnen de stadsgrenzen alle tweewielers met een cilinderinhoud van meer dan 25cc (pik je de brommers in een keer mee). Of sta alleen geluidloze, elektrische Harley Davidsons toe. Weg met het imponeergedrag. Wanneer is de gemeenteraad terug van reces?

.

haantjesgedrag in Wachtum

.Haantjesgedrag in Wachtum (Drenthe)


Paars P.S. : in de zijbalk kun je je abonneren op het RaDa – je krijgt dan een emailbericht zodra er een nieuw stukje is verschenen. EN ik zit (in ieder geval de komende maanden) op Facebook.

Zwembroek

In tegenstelling tot de ‘gestrande’ (!) reizigers die vanochtend vanuit CS naar Zandvoort hadden gewild hoor je mij niet klagen over de NS. De vertraagde sprinter van 10.10 uur vertrok leeg uit Haarlem, op drie Chinezen en onszelf na.

We wandelden naar IJmuiden, er stond een prettig briesje en ik had mijn zwembroek bij me. Een zwembroek die de afgelopen tien jaar heviger naar water gesmacht heeft dan alle verdorde cactussen in de Mojave woestijn en Death Valley in het bijzonder. Hij lag vergeten tussen stoffige T-shirts en muffe wintermutsen te wachten tot zijn tijd kwam. Toen de hitterecords over elkaar heen buitelden deze week, bleek hij er klaar voor, bleek bij inspectie.

Alleen ik niet –  ik bleef binnen, op apegapen. Maar er was wel iets ontkiemd in mij- herinneringen aan lange zomers in Velserend en aan Zeeuwse stranden. En vanmiddag ergens voorbij Parnassia waadde ik een beetje onwennig de branding in, hupte met de hoge golven mee en dook onder. Ik wil het niet spannender maken dan het was. Het was maar zwemmen, in een kalm zeetje, zoals honderdduizenden mensen dat dagelijks doen in de Noordzee. En zoals te verwachten kon ik het gewoon nog – schoolslag, rugslag, crawl – maar ik had niet verwacht dat ik er zo van zou genieten. Het was een tintelend, spetterend feestje, dat ik al veel eerder en vaker had kunnen vieren. Wie weet wat de zomer nog brengt. 

.

strandfeest

.Twee ballonnen langs de vloedlijn

Paars P.S. : in de zijbalk kun je je abonneren op het RaDa – je krijgt dan een emailbericht zodra er een nieuw stukje is verschenen. EN ik zit (in ieder geval de komende maanden) op Facebook.

Stammentwist

De twee heetste (pfff) hangijzers in de regio Haarlem zijn momenteel de bomenkap in Schalkwijk en de schommel aan de Garenkokers(pfff)kade.

De door buurtbewoners opgehangen schommel, die al tijden tot ieders tevredenheid schommelt, werd ineens het doelwit van handhavers. Commotie in komkommertijd! Ziggy Klazes (GL-raadslid) wierp zich direct op als patrones van alle lokale schommels en zij heeft een hotline (pfff) met Muggenmeester Wienen. De uitkomst is dat de schommel ‘voorlopig’ mag blijven hangen. Jubelt en schommelt allen!

Meer goed nieuws leek er te zijn over de 343 bomen in Schalkwijk die voor de bijl dreig(d)en te gaan. De Haarlemse Bomenridders deden hun naam eer aan en trokken met een afvaardiging ambtenaren van stam tot stam. Er verscheen een juichend persbericht waarin zij claimden 200 bomen te hebben gered. Lover-lovers van Delftwijk tot Meerwijk blij! Tot de gemeente alles ontkende. Het gehakketak (RaDa-humor) is voor een buitenstaander onbegrijpelijk. Bomenridder Harry Hobo (afkorting van ‘hoge boom’?) beweert geluidsopnamen te hebben die hun beweringen staven. De gemeente van haar kant twijfelt aan de expertise van ‘boomdeskundige’ Mark Helsloot – de titel ‘boomdeskundige’ is immers onbeschermd. (Evenals de Haarlemse bomen? RaDa-reda)

De tegenstrijdigheid in de weergave van het gesprek is zo verbluffend dat de RaDa-reda ook gaat twijfelen aan de uitkomst van het schommeloverleg. Wordt er momenteel op het stadhuis niet gewerkt aan een geheime nota met onderstaand ‘compromisvoorstel’, waarbij slechts de halve schommel gespaard blijft?

.

schommelcompromis

.

Paars P.S. : in de zijbalk kun je je abonneren op het RaDa – je krijgt dan een emailbericht zodra er een nieuw stukje is verschenen. EN ik zit (in ieder geval de komende maanden) op Facebook.

Geplande werkzaamheden?

De Vishal is vandaag en morgen gesloten – een te billijken maatregel, want het museum is een soort terrarium bij deze temperaturen. De RaDa-reda heeft zojuist de versmolten toetsenparen (a/s, e/d, n/m) met een pincet chirurgisch gescheiden en maakt er het beste van – voeten in een teiltje koud water, ijszak in de nek).

Anderen zijn minder fortuinlijk. Nationaal Hitteplan? De kranten vol goedbedoelde raadgevingen? Gisteren zag ik op de hoek Nassaulaan / Nassaustraat een paars aangelopen verkeersregelaar de wacht houden bij drie overbodige rode pylonen. In de volle zon, in vol ornaat, dus met reflecterend oranje hesje. Ik meen me te herinneren dat ze daar stond te zinderen in afwachting van de plaatsing van een bestelde maar te laat gearriveerde op-en-neer-paal die de binnenstad nog autoluwer moet maken. Het tafereeltje was te pijnlijk om er een foto van te maken.

En zojuist opereerde hier in de Santpoorterstraat een driekoppig schoonmaakteam van Spaarnelanden. De bestuurder van een veegwagen, een man met een klassieke bezem en voorop (zijn eigen tropische zandstorm veroorzakend) een man met een bladblazer. In oranje werkkledij. Ook hier vroeg ik me af waarom de arbeidsinspectie niet hard ingreep. Geplande werkzaamheden? Er is voor die mannen vast wel iets te doen langs de waterkant of bij een ijspaleis. En (ik ken de bladblazer-cao niet op mijn duimpje) bestaat er niet zoiets als hitteverlet?

.

kikker3

.

In plaats van een foto van de oververhitte schoonmaakploeg toch maar deze koele/coole kikker die in de tuin van de buurvrouw door een kat werk opgejaagd en bij mij veiligheid zocht.

.

kikker2

.

Paars P.S. : in de zijbalk kun je je abonneren op het RaDa – je krijgt dan een emailbericht zodra er een nieuw stukje is verschenen. EN ik zit (in ieder geval de komende maanden) op Facebook.