Speel jij?

De echo van die ene boosaardige Dam-schreeuw is weggestorven, er hangen hier zes vlaggen in de straat, de hemel is wolkeloos. Straks gaat iedereen naar Bevrijdingspop of een plek zo ver mogelijk bij de herrie vandaan.

Heeft het wel zin een RaDa’tje te schrijven? Een niemendalletje dan, dat kan nooit kwaad. Vanochtend op de Schotersingel had een bezorgde ziel met groen krijt ‘Heb jij al buiten gespeeld?’ op de stoep geschreven. Tien meter verderop stond nog een gewetensvraag: ‘Ben jij vandaag al lief geweest voor jezelf?’

Ik stak de Schotersingel over bij de bushalte en toen ik omkeek zag ik een kraai buiten spelen. Hij dreef – hiphippend – een groen pingpongballetje voort, met grote gedrevenheid. Een meter of vijftien, tot het tegen een stoeprand tikte en stil bleef liggen.

.

balkauw1

.

Hij bestudeerde het, pikte erin, pingelde wat…

.

balkauw2

.

maakte een rappe schijnbeweging… of drie… (Mohamed Salah zou jaloers zijn)

.

balkauw3

.

naderde het doel vanaf de linkervleugel…

.

balkauw4

.

en scoorde beheerst in de linker kruising.

.

balkauw5

.

Het ontbrak er alleen nog aan dat hij bij het weglopen een pootje tegen zijn oor hield om het publiek te pesten.

P.S. En hoewel het er deze week alle schijn van heeft, het RaDa wordt geen vogelweblog! Voor wie erom verlegen zit, er verschijnen hier binnenkort heus wel weer krasse meningen, boude beweringen en ongefundeerde stellingnames over Haarlemse reuring en mondiale problemen. En oh ja, vergeet niet lief te zijn voor jezelf als je weet hoe dat moet.

.Paars PS: In de zijbalk kun je je abonneren op het RaDa – je krijgt dan een emailbericht zodra er een nieuw stukje is verschenen.

Elfling

Een RaDa Extra voor de kleintjes. En voor groten zoals ik die van jong leven houden. Deze trotse moeder zag ik vanmiddag in de Schotersingel peddelen met haar kroost.

.

kroost

.

Was het hun eerste zwemles? Hoe dan ook, toen er een enge motorboot passeerde ging de gesloten formatie direct perfect.

.

kroost2

.

Door de storm van eergisteren lag het water van de Schotersingel bezaaid met bloesem en andere ongerechtigheden. Weinig gefundenes Fressen. Was er nergens ordentelijk kroos voor al die lebberende en snebbende snavels?

Pas toen het water rustiger werd, kreeg ik kans te tellen hoeveel pulletjes er waren. Niet gering, zeker als je weet hoe groot een eendenei(erdooier) is!

.

kroost3

.

P.S. Mijn toetsenbord bleek niet irreversibel beschadigd. Vanochtend leverde de d-toets ‘ed3’ op, vanmiddag werd dat ‘ed’ en inmiddels zijn we terug bij een letter per toets. Wel zo makkelijk als je een wachtwoord moet invoeren.

Paars PS: In de zijbalk kun je je abonneren op het RaDa – je krijgt dan een emailbericht zodra er een nieuw stukje is verschenen.

Heilig Hart

Hoedvededl€ toedtwsednborgededn zouededn edrg zijn in Nedededrgl€aned? EDn yhoedvededl€ zouededn edrg zijn edied al€ws jed ededn l€edttedrg aanwsl€aat edrgied l€edttedrgws

Hoeveel toetsenborden zouden er zijn in Nederland? En hoeveel zouden er zijn die als je één letter aanslaat drie letters in het document zetten? Zoals mijn laptop presteert, bijvoorbeeld in bovenstaande zin?

Corrosie, zei de laconieke man van MyCom aan de Zijlweg. Koffie, thee of limonade gemorst? Geniest, gegriend, gekwijld boven het toetsenbord? Dus ik rammel dit onwennig op een inval-Trust van €12 met USB-snoer. En dat terwijl ik popel om het te hebben over de Heilig Hartkerk / Heilig Hart-ex-kerk.

Waar ik wekelijks ettelijke keren langskom en die ik soms bewonder. Gisteren (vakantie, hè) dreutelde ik wat bij het glas-in-lood in de gevel, toen ik – het zal niet zo zijn – binnengewenkt werd. Door een jonge vrouw die mij herkende van school en die daar binnenkort een kamer zou betrekken. De beheerder van het gebouw stond erbij. Zij wist me te vertellen dat – stel dat de ontkerstening tot staan wordt gebracht en een St. Willibrordus 2.0 de Kennemers massaal bekeert tot het christendom – de kerk teruggebracht kan worden in de oude staat. Reversibel, heet dat (kom daar in de Gierstraat eens om!). Het appartementencomplex (61 woningen) rust op een eigen fundering. Dus in theorie kunnen deze trappen er zo weer uit.

.

hhcasco

.

Evenals de muurschilderingen aan weerszijden ervan (van Margot van de Stolpe, als ik het wel heb, van 20 jaar geleden)

.

HEILIGHARTHAND

.

Vanaf de hogere etages ziet het voorportaal er zo uit.

.

hhentree

.

Oude muurschilderingen en de ramen zijn behouden gebleven. Alles zag er strak en goed onderhouden uit. En het moet toch mooi zijn om ‘s ochtends wakker te worden en vanonder je dekbed zo’n plafond te zien.

.

noknok

.

Meer over de H.Hartkerk in Verdichting.

Paars PS: In de zijbalk kun je je abonneren op het RaDa – je krijgt dan een emailbericht zodra er een nieuw stukje is verschenen.

Blauwe maandag

Gisteren was de eerste aflevering van ‘Blauwe maandag’, het open podium van café Jeltes.

Fredie & Friends had deze editie ook kunnen heten, naar presentatrice Fredie Kuiper. De meeste optredenden kenden elkaar, wat voor een prettige intimiteit zorgde, zonder dat het al-te-kneuter-knus werd. Het gemiddelde niveau was hoog. Lilian Blom, Suzanne Groot, Nuel Gieles, Fons Stam, Ronie Klinkhamer (dubbelend als soepkok), Hubers & Jaspers, Hannes Kuiper en Rob Wtenweerde stonden niet voor het eerst achter een microfoon, zij het misschien wel op de wankele krat die nodig was om die te bereiken.

Hoogtepunt van de avond waren voor mij de drie nummers van Hannes Kuiper – ooit Electric Hannes, maar gisteren zonder stekkers. En vrijwel zonder tekst – tekst in de zin van aaneensluitende, samenhangende regels. Maar als er wat kwam, had je ook wat: ‘… gisteren of vandaag,  maar is het vandaag eigenlijk wel vandaag?‘ Of iets van gelijke strekking.

.

hannes1

.

De intensiteit van zijn ‘liedjes’ of liedflarden was onovertroffen. Hannes unplugged? Die man geeft meer warmte af dan een straalkacheltje! Zelfs als ooit de laatste brabbeltaal uit zijn brein zou verdampen en zijn stramme vingers de snaren nog maar incidenteel wisten te vinden, zou ik bewonderend aan zijn voeten gaan zitten om me aan het fenomeen Hannes te koesteren.

.

Hannes2

.

Het is vanaf nu elke week Blauwe maandag in Jeltes, met wisselende presentatoren. Het is een sympathiek initiatief, dus wip eens aan in de Schagchelstraat, om te luisteren of – beter nog – zelf iets te doen.

P.S. Hannes is tevens de oprichter van Bevrijdingspop: http://www.dagklad.nl/2008/05/01/hannes-hannes/

Paars PS: In de zijbalk kun je je abonneren op het RaDa – je krijgt dan een emailbericht zodra er een nieuw stukje is verschenen.

Spanningsdip

‘Na een dag vol chaos op Schiphol overheerst het ongeloof,’ aldus het HD, dat diverse deskundigen benaderde op een glansloze zondagmiddag, zonder zon, wielerklassiekers of voetbalwedstrijden om het kampioenschap. Héél Nederland had gisteren last van een ‘spanningsdip’…

.

spanningsdip

.

Maar al die uit hun sluimerstand gewekte deskundigen waren dus verbaasd dat Schiphol ‘op slot’ ging na een stroomstoring die de luchthaven niet eens rechtstreeks trof. Dat zou niet moeten kunnen, zoals niets ooit zou moeten kunnen volgens draaiboeken en deskundigen. Het HD citeert ook Marco Zannoni (voorwaar een naam die goed staat op je CV!). Zannoni is directeur van het Instituut voor Veiligheids- en Crisismanagement: “Laten we vooral leren van de stroomstoring en de impact op Schiphol. Het zal niet de laatste, niet de langste en niet de meest impactvolle storing zijn.”

Met die ‘we’ die ‘moeten leren’ bedoelde Zannoni waarschijnlijk niet de dik 5 miljoen reizigers die Schiphol deze meivakantie aandoen. Die moeten domweg blijven komen. Zijn tweede zin lijkt me te getuigen van een gezond realisme. De eenpersoons Rada-reda (gespeend van iedere deskundigheid) verbaast zich evenzeer. Die wandelt soms nabij Haarlemmerliede en ziet de Boeings en Airbussen overkomen met intervallen van 40 (?) seconden, alsof ze over de IJmond worden afgeschoten door een verveeld kind met een automatisch pistool. Dan komt het mij voor als een mirakel dat het al decennialang niet ernstig misgaat bij onze nationale leugenhaven.

We (op de ‘Lastige Zwanenburger’ en andere actiegroepen na) hebben het allemaal laten/zien gebeuren. Als er iets ‘impactvol’ is aan Schiphol zijn dat niet de storingen (hoe lastig ook voor de reizigers), maar geluidsoverlast, verkeersdrukte en milieu-effecten. En die dippen enkel als er incidenteel een storing is.

.

leugenhaven

.

Erg oude RaDa-stukjes over Schiphol:Rustverdelers en herrieschoppers of anders  Salderen, salderen! en Milieuruimte en… goh, die Zwanenburgers hebben een goeie aan mij, besef ik ineens.

Paars PS: In de zijbalk kun je je abonneren op het RaDa – je krijgt dan een emailbericht zodra er een nieuw stukje is verschenen.

Even voorstellen

Zo jammer dat je in een koor moet zingen, anders zou ik me op staande voet opgeven.

Eendracht en een goed humeur zijn onontbeerlijk voor koorleden, stel ik me zo voor – een zekere verdraagzaamheid voor elkaars valse noten en haperingen. Heerlijk moet het zijn om bij zo’n groep te horen. De gedeelde spanning voor een optreden – giechelen, dollen, frutten – dat schept een band, stel ik me zo voor. Stel ik me zo voor, want met mijn meervoudige vocale en muzikale handicaps zou ik direct na de eerste repetitie door elck van Haerlems 62(?) koren worden verstoten, weet ik.

.

sloveense voeten

.

Gisteren wilde het toeval (voor zover dat iets te willen heeft) dat ik bij een tentoonstelling in Hengelo luisterde naar een gemengd koor uit Slovenië. Een goedgeluimd gezelschap – allemaal afkomstig uit hetzelfde idyllische (stel ik me voor) rivierdorpje, dat ze voor deze tournee half ontvolkt hadden achtergelaten (zonder lerares, vroedvrouw, pedicure en metselaars). Slovenië heeft de vorm van een kip, legden ze uit in een innemende introductie. Van veel voorkennis over hun land bij het publiek gingen ze terecht niet uit.

.

slovkip

.

Ze zongen er lustig en harmonieus op los, zoals de dorpelingen dat al eeuwenlang doen daar in de Julische Alpen (stel ik me voor). Er was een drinklied, zoveel was duidelijk dankzij de mime, maar verder moesten we gissen waar het over ging. De geslaagde aardappeloogst van 1747? Een touwbrug over de snelstromende Radovna, die op Allerzielen 1845 zonder aanwijsbare oorzaak bezweek, met noodlottige gevolgen voor een scharensliep en zijn vrouw? Een Maria-verschijning? Verwende toeristen die sinds de toetreding tot de EU in 2004 zwerfvuil achterlaten op de stranden bij Portoroz? Een geitenhoedster die werd verleid door een verderfelijke Kroatische edelman, die haar onteerd achterliet in een grot bij… nou ja, een van de vele honderden daartoe geëigende grotten, stel ik me zo voor.

.

sloweenskoor

.

Ik kreeg geen kans het te vragen, want na de toegift zonderden ze zich af om zich om te kleden en te genieten van een kom bonensoep. Slovenië, misschien moet ik er komende zomer eens heen.

Paars PS: In de zijbalk kun je je abonneren op het RaDa – je krijgt dan een emailbericht zodra er een nieuw stukje is verschenen.

Koningswalm

De Duitse Paasvuren schijn je bij oostenwind op de Pier van IJmuiden te kunnen ruiken, maar ik vermoed dat het Ruhrgebied bij westenwind ook merkt dat de Nederlanders iets te vieren hebben op 27 april. Is daar al een milieu-effectenrapportage van?

Ik liep mijn neus achterna, het feestgewoel in – rond een uur of half twee. Dampende knakworstjes, poffertjeslucht, thermoskankoffie, pruttelende satésaus, zurige bieradem, barbecuerook, frietfrietfriet (met mayo), wietwietwiet (oranje Libanon?), bara met kip, roti, shoarma, verschaald bier, warme stroopwafels, kipkerrie, kibbeling, bierhierbierdaar, brick burgers met verkoolde uienringen, nog geen urine en oranjebraaksel, wel weeïge suikerspin, pittige Indiase samosa en onion bhaji. De geurvlag van een klein land in een goed humeur.

.

burgerkings

.

uitjes

.

IMG_6915

.

Mijn neus constateerde dat het goed was. Amateurs en profs voldeden ruimschoots aan de hoge olfactorische verwachtingen. En bij café de Natte stond een volkszanger uit volle borst te André Hazesen, in het oranjeste jasje van allemaal:

.

oranjust

.

Ik kon rustig naar huis. Even pauze. Even niks ruiken. Straks is er misschien nog een tweede ronde. Maar eerst voetjes op de bank en een glaasje wijn.

.

oranjeglas2

.

Cityprint?

‘Een Almeerse busbaan’, zo kenschetst Erik Haverkorn de ontklinkerde Dreef. En dat bedoelt hij niet positief. Helemaal als een verrassing komt dat niet; Haverkorn was een van de felste tegenstanders van de herinrichting / asfaltering.

De foto in het HD lijkt hem gelijk te geven – vooral het knalrode fietspad werkt dehistoriserend (ik vermoed dat dit woord niet bestaat, maar jullie snappen wat ik bedoel, hopelijk). De RaDa-reda hoopt dat het pad even snel zal verfletsen als de kleuren van de homo-zebra bij de Parklaan, dan is er niets aan de hand. En anders kunnen de 2000 ondertekenaars van de petitie wellicht een putsch plegen / poets uithalen en in een nacht dat hele pad vaalgrijs schilderen? Met twee vierkante meter per persoon kom je een heel eind.

Voor een eindoordeel over het asfalt aan de Dreef is het nog iets te vroeg. Er moet nog een laag overheen en dan brengt Dura Vermeer een ‘streetprint’ aan. Een straatmotiefje. Kijk, dat gaat zo. Gevoelsmatig ben ik tegen. Nog even en de organisatoren van Parijs-Roubaix laten over de hele route een kasseienprint aanbrengen… Ik vermoed daarbij dat veel gemeentebesturen stiekem het liefst een cityprint zouden gebruiken, een grote tube waaruit ze complete 17e-eeuwse grachtengordels met huizen en al kunnen knijpen.

Om niet in mineur te eindigen (er komt een lange vakantie aan), ik liep onlangs voorbij de Turfsteeg (tussen Spaarne en Kleine Houtstraat), waar achter de façades lang een dubbelpandig gat gaapte. Dat is weer opgevuld.

smurfsteeg

.

Nog een beetje roetaanslag erover en knappe Japanse toerist die merkt dat die huizen er niet al sinds de Gouden eeuw staan.

Paars PS: In de zijbalk kun je je abonneren op het RaDa – je krijgt dan een emailbericht zodra er een nieuw stukje is verschenen.

Qaly’s

‘Ouderen niet meer opereren is ineens bespreekbaar’, meldde NRC gisteren op de voorpagina. Twee ziekenhuizen in Leiden en Den Haag werken sinds kort met een ‘kwetsbaarheidstest’ voor 70-plussers – het idee is dat sommige technisch geslaagde ingrepen en behandelingen de gezondheid en het welbevinden van een zwakke patiënt zo’n opdoffer kunnen geven dat het per saldo beter is ervan af te zien. In overleg.

Mij leek het niet meer dan een kwestie van gezond verstand, maar het is klaarblijkelijk een politiek taboe, waarover Tweede Kamerlid Corinne Ellemeet (Groen Links) zegt: “Van dat taboe moeten we maar eens af. Ik heb juist vanuit ouderen zelf gedacht. Die willen niet eindeloos geopereerd worden, zwakker uit het ziekenhuis komen en niet meer herstellen. Als je zo denkt, dan is deze discussie helemaal niet eng.”

Au… mijn kwetsbaarheidstest wijst uit dat ik dit soort parmantige teksten slecht verdraag. Gesproken alsof er elders een Kamerlid van Dor Rechts rondloopt, Ellerinne Comeet, die zegt:”Dat taboe moeten we houden. Ik heb niet vanuit ouderen gedacht. Die willen eindeloos geopereerd worden en zwakker uit het ziekenhuis komen zonder te herstellen. Als je zo denkt, is deze discussie echt griezelig.”

De ideeën van Groen Links worden uitgevent in een initiatiefnota ouderenzorg met de titel Lachend Tachtig. Voor wie de hele reeks wil bestellen in een luxe cassette: Grienend Tien, Snikkend Twintig, Dreinend Dertig, Deerlijk Veertig, Zeikend Vijftig, Zestig zonder zaniken, Levendig Zeventig, Lachend Tachtig, Gierend en brullend Negentig, Rollebollend Honderd.

Nog een pijnscheutje.. aa… aaai… voelde ik verderop in het artikel bij het woord qaly, hetgeen staat voor Quality-adjusted life year, oftewel een ‘gewonnen gezond levensjaar’ (en het prijskaartje dat eraan hangt).

Begin van onafgemaakte slechte grap: Arts bij kwetsbaarheidstest tegen hardhorende lachende tachtiger:”Het is maar een kleine ingreep en dan hebt u er geheid tien kwalies bij.” Patiënt: “Nou, voor mij hoeft het niet, dokter, …”

.

IMG_6803

.

Het is 24 april, beste Raarlemmers, dit weblog bestaat vandaag dertien jaar (in april 2005 verschenen de eerste zes stukjes). Ik hoop er nog een paar jaar en desnoods een paar qaly’s aan vast te knopen.

Paars PS: In de zijbalk kun je je abonneren op het RaDa – je krijgt dan een emailbericht zodra er een nieuw stukje is verschenen.

e-i Wechsel

Regelmatig klagen werkloze vijftigers hun nood over de sollicitatieplicht, die hen slechts frustraties en vernederingen brengt in plaats van betaald emplooi. Kan de gemeente Haarlem uit hun midden niet een of twee bezoldigde spellingscorrectors aanstellen?

Ik denk aan een ambulante beambte die de openbare ruimte zuivert van taalkundige dwalingen en vergissingen. Zodat een onschuldige toerist op zoek naar de Nieuwe St. Bavo gevrijwaard blijft van…

.

baseliek

.

Baseliek? Toegegeven, wie van ons is zonder taalzonde? Maar die ‘e’ van ‘Baseliek’ moet toch aan heel wat onkritische ogen ontsnapt zijn alvorens hij daar werd bevestigd. Wat ik me tevens afvraag, hoeveel van die bordjes zijn er vervaardigd, behalve dit ene exemplaar bij de schouwburg? Staan zulke wegwijzers nu in de wijde omtrek van het bisschoppelijk heiligdom (deze week het centrum van allerlei activiteiten)?

Wat zo’n gemeentelijke foutenjager betreft, wellicht kunnen particulieren, bedrijfsleven en andere commerciële instellingen er ook van meeprofiteren?

Deze peuterzaal maakt er ook een potje van. Kindergarden is een landelijke keten, dus ze hebben vast over de naam nagedacht. Maar voor mijn gevoel is ‘Kindergarden’ een hybride à la Fietspoint Pieters.

.

IMG_6781

.

En verder moet ik nu weg, mij er pijnlijk van bewust dat een stukje als dit een even grote aanzuigende werking heeft op ziekelijke taalpuristen en compulsieve kommaneukers als een ongewassen neushoornkont op van die parasietzoekende vogeltjes – ossenpikkers, geloof ik. Liefst zou ik het daarom eerst nog even opsturen naar de Taalunie om het door te vlooien op fouten, maar hoppa… ik hoop er het betste van.

Paars PS: In de zijbalk kun je je abonneren op het RaDa – je krijgt dan een emailbericht zodra er een nieuw stukje is verschenen.