Troonrede

Het kabinet Balkenende II heeft een nieuw motto, lees ik in de NRC. ‘Meedoen, meer werk, minder regels’ is afgedankt en vervangen door ‘Naar nieuwe evenwichten’.

Mijn voorlopige conclusie is dat de Haarlemse kiezer het verrassend goed oppikt, op die ene knaap na dan, die vanaf de Zijlbrug linksaf scheurend het fietspad van de Kinderhuisvest finaal miste, een halve schuiver maakte en zijn voorwiel noodgedwongen parkeerde op het terras van café Het Zwaantje, zo ongeveer tussen mijn knieën.

Die plek (dat terras, niet de ruimte tussen mijn knieën) leent zich bij uitstek voor het toetsen van politieke opvattingen en sociologische theorieën aan de mentaliteit van de burger. De verkeerssituatie is er complex (zie kaartje). Die Zijlbrug geeft overstekende fietsers richting centrum een verraderlijke versnelling; in omgekeerde richting (naar de Zijlweg toe) overschatten ze hun klimmerscapaciteiten danig.

Een korte montage van de hoogtepunten na anderhalf uur soezen in de najaarszon:

Zwangere vrouw met omvangrijke Prénatal tas aan haar stuur krijgt de pedalen niet meer rond en dwingt bus 176 tot stilstand – waarna de bumperklevende bus 50 een botsing ternauwernood weet te vermijden. Een optrekkende taxi schept zowat een knul met een cello op zijn bagagedrager, die nog nodig even voorlangs moest glippen. Een man die zijn poedeltje uitlaat aan zo’n héle lange riem, strikt midden op de rijweg een skater. Een elektriek invalidenkarretje trekt het niet meer en jengelt achteruit richting Zijlstraat, tot ontsteltenis van een pelotonnetje giebelende schoolmeisjes op weg naar Overveen. Een man op een ligfiets ontwijkt een pizzakoerier, kijkt tierend om en schiet dwars onder de verlengde Connexxion-bus naar Uithoorn door – ongedeerd!

Nee, dat laatste klopt niet. Hij was dood. Nee, ook niet waar. Die ligfiets heb ik verzonnen, maar de rest is echt gebeurd. Het gekke is, de ‘comedy capers’, de kennelijke doodsverachting, de totaal verkeerde inschattingen en de onbeholpen verkeersmanoeuvres (alles met goede afloop) geven mij een merkwaardig vertrouwen in de menselijke soort.

‘2006 wordt het jaar van de onzekerheid’, waarschuwt Rick van der Ploeg in NRC naar aanleiding van de troonrede. Laat hem een uur bij Het Zwaantje naar die non-stop slapstick kijken en hij zal de toekomst een stuk optimistischer tegemoet zien. Die Nederlanders, laat ze maar schuiven!

2 gedachten over “Troonrede

  • 23/09/2005 om 00:21
    Permalink

    heel anders dan pokdalig vind ik ‘knul’een heel goed woord, zeker samen met een cello 😀

  • 23/09/2005 om 22:56
    Permalink

    Een onbe(k)nul?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *