Worst zonder ananas

Optimisme is onze politiek, verkondigt Tony Blair (in roze overhemd) zaterdagochtend op de voorpagina van het NRC; dat gaat over Europese integratie. Brinkhorst knort tien centimeter lager over Neerlands ‘renationalisering’ (we trekken ons terug achter de eigen grenzen) en in het immer knusse binnenste van Grote Broer het HD laat Willem van Kooten /(formerly known as) Joost den Draaijer weten dat hij somber is over ons land: “De KLM hebben we aan de Fransen weggegeven, Hoogovens aan de Engelsen en Philips vestigt alle slimme afdelingen in het buitenland.”

Daar ben ik mooi klaar mee! Aan het Raarlems Dagklad de schone taak chocola te maken van deze strijdigheden en het redactioneel beleid waar nodig aan te passen.

Op één punt stel ik mij onverzoenlijk op. Hier is niet de geringste concessie mogelijk: ik ben en blijf tegen roze overhemden (met of zonder zelfspot over the feminine touch).

Dan pan-europeaan Brinkhorst. Die keert zich impliciet tegen de opmars van ons eigenste ultralokale medium (zijnde het Raarlems Dagklad met zijn obsessieve belangstelling voor dicht-bij-mijn-bed onderwerpen als het grondwaterpeil in het Rozenprieel, futloze muurbloempjes in bejaardentehuis De Rijp en de verhoogde kans op letselschade die feminiene fietsers in roze overhemden dreigen te ondervinden door kleurenblinde automobilisten op de nieuwe rode fietspaden in de Kleverparkbuurt).

Ook hier geef ik geen krimp: ik had het (voordat die vracht meningen van de xc3xbcber-ego’s over mij heen werd gekieperd) juist willen hebben over het nieuwe winkeltje van Barbara Schultz aan de Schoterweg. ‘Barbara’s Echte Braadworst’ heet het. Een heuse ‘Imbiss’, waar de 44-jarige Duitse Duitse worsten van 30 centimeter verkoopt. Andersom was nog mooier geweest, maar niettemin: 30 centimeter is niet niks en je kunt ze krijgen van rundvlees of varkensvlees, met speciale saus met speciale ingrediënten. Hoezo ‘renationalisering’? Allen daarheen, Raarlemmers volslank of volvet, en bestel er drie!

Resteert ons W.v.K. aka J. den D. (ex-DJ). Deze werpt zich in het vraaggesprek op als onbezoldigd spreekbuis van de Gewone Man: “Het enige waar de gewone man behoefte aan heeft is rust.”

Laat ik voorop stellen dat de Gewone Man en ik niet veel met elkaar hebben (laat staan een klik), maar in mijn ogen diskwalificeert Joost/Willem zich met zijn buitenissige dieet bij voorbaat als G.M.-kenner: “Overdag eet ik alleen nog ananas. ‘s Avonds een stevig maal, maar overdag leef ik op ananas en water. Het helpt me om onder de negentig kilo te blijven.”

Ananas….pffffff. Wat weet zo iemand van de G.M.? Want wat wil de G.M. met grote trek? Die wil een worst zo lang als zijn onderarm. Zonder water, met bier. En als het een beetje meezit, zijn zulke Frankfurters dankzij Barbara binnenkort in heel Haarlem te koop. Optimisme is onze politiek.

2 gedachten over “Worst zonder ananas

  • 23/10/2005 om 13:09
    Permalink

    hoho, niet zo fluks met die overhemden. ik heb zelf een cyclaamkleurig exemplaar en dat bevalt me prima. ik krijg reaxioo’s van: ‘echte mannen kunnen dat hebben”. vet vind ik dat. en ananas? hm.. 😉

  • 23/10/2005 om 22:15
    Permalink

    Ik geef toe, daar had ik niet bij stilgestaan: een roze overhemd staat goed bij ananas en water.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *