Smac-fest


Varkensvlees (48%), kippenseparatorvlees (31%), water, aardappelzetmeel, varkensvet, zout, stabilisatoren (E451, E452), (ik geef toe, tot zover loopt het water mij persoonlijk ook niet dun door de mond) specerijen, suiker, aroma’s, antoxidant E301, smaakversterker E622 – herstel, E621, conserveermiddel E250 en ten slotte (de finishing touch!) een afgestreken theelepeltje jeugdsentiment.

Onovertroffen bij een bord Honig elleboogmacaroni met tomatenpuree uit blik.

SMAC! SMAC! SMAC! SMAC! Van Unox!

Het blijkt gewoon nog in de schappen te liggen! Het is waarschijnlijk zelfs nooit weggeweest. Met dank aan de hondse producttrouw van honderdduizenden Nederburgers die hun neus ophalen voor carpaccio en pancetta.

Ik deed boodschappen samen met een ongeveer even oude vriend, toen ik deze wonderbaarlijke ontdekking deed. Uitbundig kochten we twee blikjes, zonder te bedenken dat er kinderen bij de maaltijd zouden zijn. Onschuldige kinderen, die de jaren zeventig niet hebben meegemaakt, en nooit mee zúllen maken…

Toen we het eerste blikje opendraaiden met het bijgeleverde sleuteltje en de compacte, rozige vleessubstantie er gewillig uitfloepte, wendden die zich beledigd af. Whiskas?!

Het was duidelijk. Het geplande SMAC-FEST zou geen doorgang vinden.

De volwassenen probeerden niet al te beteuterd te kijken en behielpen zich met een paar koude plakjes p.p., afgesneden met de kaasschaaf. Helemaal niks mis mee, hoewel… In de herinnering zat er vroeger een wat royalere vetlaag op.

Het andere blikje is houdbaar tot april 2009. Dat gaan we bakken, in dikke plakken. Maar pas devant les enfants.


5 gedachten over “Smac-fest

  • 24/06/2006 om 12:52
    Permalink

    Jaaaaaaa, feest der herkenning! Op zeek’ren dag ontdekte mijn moeder, die een VOS-cursus deed (Vrouwen Orienteren zich op de Samenleving) de pastasaus met gehakt en verse groenten. Helemaal niet vies – maar eens in de zoveel tijd zeurden wij toch om macaroni met ‘de oude saus’: Knaloranje, op basis van bloemsaus met tomatenpuree en de onvergetelijke smac. En dan heerste er weer vreugde in het Hondiusland van mijn jeugd.

  • 24/06/2006 om 21:04
    Permalink

    Macaroni, gras en Smac. Heet van de butaanpit en geserveerd op witte plastic bordjes.

  • 25/06/2006 om 00:22
    Permalink

    Wat een warmmenselijke reacties! @Harrie: die SP-iced h-AM herkomst kende ik nog niet. @contutti: ja, zoals het gras vroeger smaakte…!

  • 25/06/2006 om 11:45
    Permalink

    whiskas werd volgens de kinderen ten onrechte met smac geassocieerd; en kijk, whiskas, dat eten ze dan weer wel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *