Quirina of niet?

‘Ik ben ook nog schrijver.

Het is zo, ik kan het bewijzen.’

Ik had besloten Lodewijk Wiener te eren (een stadgenoot, stadgenoten!), of hij nou vanavond bij Nova die begeerde Libris Prijs wint of niet. Ik hoop dat ik het mis heb, maar op de een of andere manier lijkt hij me toch een schrijver met een hoog AZ-gehalte. Prijzen pakken is iets anders dan prachtig schrijven…

En dus kocht ik vanmiddag ‘De Verhalen II’ (Contact, 2004) en sloeg het open op een willekeurige bladzijde. De hierboven aangehaalde regels zijn het begin van ‘De laatste adem’ (p.184).

Stelligheid, ambitie en twijfel ineen; als je het citaat in de verleden tijd zet heb je alvast een passend epitaaf voor Wiener: ‘Hij was ook schrijver. Hij kon het bewijzen.’

In een interview (in de Broodkast of in het HD, dat weet ik niet meer) vertelde hij dat hij geschrapte alinea’s niet aan de papiervernietiger voert, maar uit het manuscript knipt en zorgvuldig bewaart voor eventueel hergebruik. Het neemt me voor de man in, evenals de smalle ‘schrijfbunker’ (niet veel groter dan een doodskist) die hij zelf in zijn tuin heeft gebouwd om ongestoord te kunnen werken.

En al lezende in ‘De Verhalen’ moest ik denken aan iets wat de huisdichteres gisteren à propos een boek van Jeroen Brouwers opperde, dat helaas de schrijvers met het zwartste mensbeeld de grootste stilisten zijn.

Afijn, over een paar uurtjes weten we wat Cox & co. hebben beslist.

P.S. Klik hier voor een kort RaDa-stukje over Quirina T.

.

2 gedachten over “Quirina of niet?

  • 08/05/2007 om 11:28
    Permalink

    Wat een heerlijke luxe dat je zomaar 15.000€ kunt doneren voor het goede literaire doel. Maar is het geen armoe dat een prijs altijd in geld moet worden uitgedrukt? Ik zou mij gelukkig prijzen met applaus en koffie met gebak,…of toch niet?

  • 08/05/2007 om 13:39
    Permalink

    @Cees ; er was óók koffie met gebak. En er was applaus. En er waren rijstpuddinkjes met vers fruit. En de allerzachtste whiskey die ik ooit dronk. En er waren sigaren. En zo kon iedereen een beetje meegenieten van de prijs. Natuurlijk wel zeer jammer dat deze niet naar Lodewijk ging. En als pleister op de wonde voor 50.000 euro aan whiskey achterover slaan en cubanen roken lukte zelfs hem niet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *