Hier rust…

Ooit lag daar Fedor, de harigste wegversperring van Haarlem.

Geen hond die zich (zonder hulp van een vrachtwagen) platter tegen het wegdek kon drukken dan hij. Groot was ie, en onverstoorbaar. Hij week geen millimeter voor bakfietsen en aanstormende brommers. De Gierstraat behoorde aan hem toe, tot hij een paar jaar geleden stierf van ouderdom.

Van de week zag ik op Fedors plek nieuwe harigheid liggen. En ook die probeerde zich over een zo breed mogelijk oppervlak uit te spreiden.

Die hond deed reuze zijn best, dat zag ik meteen, maar hij moet duidelijk nog groeien in zijn rol; en dan nog zal hij nooit kunnen tippen aan Fedor. Als je voor Samojeed geboren bent…

Dat moeten ze bij die dierenwinkel ook hebben beseft. Voortaan is het een duobaan.

 

 

3 gedachten over “Hier rust…

  • 16/09/2007 om 11:33
    Permalink

    Marius, mijn pappa wilde gisteren de hondjes laten zien maar ze waren er niet. Waren ze misschien thuis bij hun baasje? Zijn die hondjes er even weinig als die Wisenten, want die heb ik pas een keer gezien. Als ik die hondjes zie, mag ik ze dan aaien? Vandaag?

  • 16/09/2007 om 17:46
    Permalink

    Hahaha, ik heb me rotgelachen om je stukje.

  • 17/09/2007 om 01:45
    Permalink

    @ Emilia (bijna vijf) : Misschien kan je bij je papa zeuren om twee eigen Samojeeders, dat is wel zo makkelijk; hij heeft nu iets goed te maken met die loze beloftes van hem, en anders is het gelukkig bijna Sinterklaas!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *