Hogere trapleer

Onbezonnen, onbesuisd, roekeloos, doldriest… ben ik het ongemerkt geworden met het klimmen der jaren? Of is de wereld veranderd?

Mijn armen waren 50 centimeter te kort om een lamp aan het plafond te bevestigen en ik kocht een trapleer. Tomado: ‘Stalen platform met anti-slip ribbels’, ‘brede aluminium treden met anti-slip ribbels’ en ‘sterk geribbelde anti-slip steekvoet met 100% oppervlakcontact’. Duitse makelij, 5 jaar garantie. Zoveel anti-slip, daar kan ik me geen buil aan vallen, dacht ik.

In mijn overmoed was ik de eerste van de twee treden al opgestoven, toen ik de ‘voorschriften volgens besluit draagbaar klimmaterieel’ op de grond zag slingeren. Ik zuchtte en begon aan de afdaling.

Er stonden 28 voorschriften en instructies. Draagbaar klimmaterieel, er komt meer bij kijken dan menigeen kan bevroeden. Ik besloot het karweitje uit te stellen tot ik de theorie grondig beheerste.

Tijdens een studiepauze (na ‘inspectie en voorbereiding’ zat ik er helemaal doorheen) grasduinde ik wat in De Groene Amsterdammer. In Engeland moet Santa een veiligheidsriem dragen, las ik, en de arrenslee mag niet harder dan 7 kilometer per uur; kerstbomen zijn taboe in veel openbare ruimtes vanwege ‘kerstboomallergie’. En in Derby is een marktkoopman beboet die kaarsen verkocht zonder de vermelding dat ze brandbaar waren. Op allerlei terreinen worden risico’s uitgebannen. Het heeft te maken met de sterke opkomst van letseladvocaten die werken op no win – no feebasis.

28? Als je erover nadenkt is het onverantwoord weinig.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *