Loze nacht

“De helft van het brein is over het hoofd gezien!” zegt de neuroloog.

Nee, niet alleen bij mij, bij ons allemaal, bij iedereen die astrocyten heeft – stercellen, in rond Nederlands. Hersenwetenschappers dachten tot nu toe dat de zenuwcellen in hun eentje de dienst uitmaakten in het brein en zagen die astrocyten als een soort… schedelvulling. PUR-schuim, dat de boel bij elkaar houdt.

En nu hebben Philip Haydon** c.s. ontdekt dat astrocyten wel degelijk actief zijn. Ze reguleren onder meer de ‘slaapdruk’, die ervoor zorgt dat je omkachelt na een zware dag. Haydon ziet op de lange termijn mogelijkheden voor de ontwikkeling van nieuwe soorten slaapmiddelen.

Mijn eigen bolletje verliest doorgaans het bewustzijn bij de eerste zachte aanraking met het donskussen, maar maandagnacht maakten mijn astrocyten er echt een potje van! Ik ging rond enen naar bed. Om drie uur werd ik wakker en daarna heb ik liggen wachten op iets wat niet kwam. Zonder te tobben, na te denken, of te fantaseren. De slaap maakte gewoon geen enkele aanstalte om een millimeter dichterbij te komen. Het was een naar, gespleten gevoel. Het lijf was afgeknoedeld, daar lag het niet aan, maar in het hoofd was iets loos. Onaangename helderheid. Alsof ze waren vergeten de leiding open te draaien die de slaapnevel binnenlaat.

Af en toe probeerde ik een huismiddeltje of een ontspanningstechniekje, maar het was tegen beter weten in. De nacht was eerst stil, geen vogel zong. Incidenteel passeerde in de verte op de Verspronckweg een auto. Met het verstrijken van de uren nam de frequentie toe en vanaf kwart over zes was sprake van een verkeersstroom. Rond half zeven sliep ik in en werd pas weer wakker toen om kwart over zeven de wekker ging.

.

**Van de Tufts University School of Medicine in Boston (zie NRC 3-2-2009)

6 gedachten over “Loze nacht

  • 04/02/2009 om 13:44
    Permalink

    Die verslaafde neuroloog in Twente zal de helft van het brein BOVEN het hoofd hebben gezien.

  • 04/02/2009 om 18:31
    Permalink

    Ik denk dat veel lezers zich kunnen herkennen in dit verhaal,incluis mijzelf.Dan nu een vraag mijnerzijds:Als je na een onrustige nacht dan alsnog in slaap valt, zijn de dromen, die je dan eventueel hebt, ook heviger?

  • 04/02/2009 om 21:51
    Permalink

    @Suzanne; we zijn één en al oor!

  • 05/02/2009 om 23:06
    Permalink

    Wat zijn we ineens kort van stof geworden.Heren.

  • 06/02/2009 om 09:43
    Permalink

    Was het geen retorische vraag? Gos.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *