Oase van onrust

Hoeveel Haarlemmers zouden er momenteel nog in de stad zijn van de 150.000, speculeerden we toen we zondagmiddag door de ontvolkte wijken liepen. De helft? De koelkast was leeg op de potjes kappertjes, augurken en sambal na en noodgedwongen hadden we besloten gebruik te maken van de zondagopenstelling van Albert Heijn.

We slenterden door de uitgestorven Kleverparkbuurt, staken onbedreigd door enig verkeer de Verspronckweg over en teutten via de Julianalaan naar de Zijlweg. Niets dan verlatenheid en weldadige stilte.

Bij de afslag naar de Spoorlaan stonden twee verkeersregelaars in groene hesjes. En ze regelden! Vanuit de verte zag het er potsierlijk uit, over-acting in een flauwe improvisatieopdracht.

Pas toen we de hoek omsloegen zagen we welke chaos ze poogden te bezweren. Alle resterende Haarlemse SUV’s hadden zich daar geconcentreerd. Daar werd ingeparkeerd, gekeerd, gemanoeuvreerd, met ogenschijnlijk slechts één doel: zoveel mogelijk anderen de doorgang te versperren.

Binnen in de winkel ging het er al even grimmig aan toe. Bruingeschroeide koppen speurden verbeten naar de nieuwste ergernissen, onschuldige producten werden met zinloos geweld in de wagentjes gesmeten. Bij de kassa’s waren de rijen lang.

We zochten een verklaring. Waren deze mensen net vermoeid teruggekeerd van vakantie en moesten ze nog snel iets in huis halen? Of waren dit allemaal gelijkgestemden, adrenalinejunks die hunkerden naar jachtigheid en hektiek? Hadden ze hier in deze enclave afgesproken, om zo even te ontsnappen aan de onverdraaglijke stilte in de stad?

Ik keek om me heen, maar er was niemand aan wie ik het durfde vragen.

.

5 gedachten over “Oase van onrust

  • 06/08/2009 om 09:49
    Permalink

    Ik zal blij zijn als in september aan de zondagse 4 uur verkeerschaos bij AH weer de doordeweekse NOVA-college-chaos wordt toegevoegd. Er vallen nu nauwelijks weggegooide blikjes, verpakkingsmateriaal en vreetwerk afkomstig van vermelde, tot in Alkmaar bekende buurtsuper te signaleren. Dat werkt op mij zeer ontregelend.

  • 07/08/2009 om 09:20
    Permalink

    Ik hoop van ganser harte dat er ein-de-lijk eens wat aan gedaan wordt. Elke week, elke dag is het ellende. De ondernemer heeft ZELF een alcoholverbod gevraagd om de overlast in te dammen, verkeersregelaars zijn nodig, de rotzooi en de stank van uitlaatgassen, files om het hele gebied heen… En de gemeente (met name uiteraard de politici) doet net of het onder controle is. Sorry. Als al deze maatregelen nodig zijn, terwijl door alle bewoners vooraf is gezegd dat het niet kan, DAN IS HET NIET ONDER CONTROLE!
    Dan neem je je bewoners niet serieus en durf je niet je eigen fouten te erkennen en op te lossen. Geen PvdA-stem van mij komend jaar.

  • 07/08/2009 om 09:52
    Permalink

    En Marius, als je mijmerend in de namiddag zonder gekrijs naar pak hem beet je ‘prélude à l’aprxc3xa8s-midi d’un faune’ wil luisteren moet je tegenswoordig je dubbele openslaande porte-brisée-deuren dichtdoen. Nee…, dat buitengeluid is niet afkomstig van de buurvrouw maar de van meeuwen!

    Volgens mij emigreren die beschermde (!) zeerovers vanuit dat buurtje waar jij woont zo langzamerhand naar dit grootgruttersparadijsje bij de Zijlweg. Er is immers overvloedig aanbod van weggegooid voedsel en platte daken voor een goede broedplaats.

  • 07/08/2009 om 13:09
    Permalink

    @O’geer: Nee, ze zitten hier ook nog! In Leiden hebben de bestrijders van de overlast nu hun hoop gevestigd op gele vuilniszakken ( http://www.depers.nl/opmerkelijk/274602/Gele-vuilniszakken-meeuwproof.html ); het HD wijdt deze week een poll aan de ‘vliegende scheermessen’.
    Voor nieuwe lezers: het RaDa schreef al een paar jaar geleden over meeuwenoverlast. Zie http://raarlemsdagklad.web-log.nl/raarlemsdagklad/2005/07/witte_wraak.html en http://raarlemsdagklad.web-log.nl/raarlemsdagklad/2006/07/zoetgevooisd.html

  • 07/08/2009 om 19:48
    Permalink

    Hetzelfde verhaal, alleen op locatie Eksterlaan!
    Zonder overhoopgereden te worden in je eigen straat verandert de situatie als je de hoek omslaat.
    Dikke SUV blikken staan driedubbel geparkeerd en mijn rollator kan er niet meer langs, net als mij de kassa. De altijd vriendelijke kassadames zijn onherkenbaar veranderd in monsters en maken met grijze wallen onder de ogen overuren.
    Gelukkig is op maandag alles weer bij het oude, mijn kassameisje is weer een gezellige en vriendelijke dame..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *