Horen en zien!

“U mag gerust een stukje spelen, hoor!” zei de man van de winkel, die de betovering zag waarmee ik door de toonzaal doolde. Ik paste. Rachmaninov, Debussy, Scriabin en Liszt zouden zich synchroon omdraaien in hun graven zodra mijn vingers de toetsen beroerden.

Daar kwam bij, ik had meer dan genoeg aan alles wat ik zag. Je loopt op de Botermarkt, de deur staat wijd open en je gaat nietsvermoedend, puur uit nieuwsgierigheid bij Andriessen naar binnen. Voor het eerst van je leven. Daar stuit je op dit soort visuele schoonheid.

En alsof het nog niet mooi genoeg is, hebben de fabrikanten ook nog prachtige namen: Grotrian Steinweg, Steinway, Mason & Hamlin, Feurich, Berdux, Blüthner, Bechstein…

3 gedachten over “Horen en zien!

  • 09/09/2009 om 23:38
    Permalink

    Maurice Ravel (Gaspard de la Nuit) had zijn hart verpand aan de “Erard” pianoforte.Een Erard van dit kaliber bevond zich op enig moment in ons land. Hier een foto van afstand, maar mijn papsje is in zijn huis (nu museum) geweest en heeft gespeeld op deze vleugel. De binnenkant is minstens zo bizar mooi (wat is mooi..) als de buitenkant. Mamsje durfde niet meer foto’s te maken vanwege de beladenheid van het bezoek.http://www.metmuseum.org/toah/images/h2/h2_59.76.jpg

  • 10/09/2009 om 01:37
    Permalink

    @Suzanne: dankdankdank!!!

  • 10/09/2009 om 09:17
    Permalink

    Mensch, gab es dann keinen Bxc3xb6sendorfer bei Andriessen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *