Zestien miljoen killers

Goedemorgen, zestien miljoen killers in een koninkrijk van niks!

Ja, jullie daar!

Die binnenkomer heb ik niet van mijzelf, hoor, het is de uitsmijter van een opiniestuk / cultuurdiagnose / foeterij van P.F. Thomése (een stadgenoot, stadgenoten!), die… die… Nou ja, hij heeft het niet zo op medemensen, schrijft hij in de NRC (24-10) en soms wil hij er een of meerdere doodschieten (ja, dood, zodat ze voorgoed ophouden met leven!), want die andere mensen, opgehitst door de media, beoefenen collectief het ‘reflectieloze-reflexdenken, dat geen denken is maar reageren’. 

‘Te veel mensen laten ongevraagd (ongevraagd aan P.F.T., RaDa-reda) weten wat ze denken en wat ze doen, wat ze willen en zullen, wat ze wouden en wat ze zouden, iedereen ontvouwt zijn plannen, iedereen toont zijn kunnen, zijn goede wil, zijn kwade wil, (…) legt het op tafel, kwakt het in je gezicht. Maar waar zijn de kijkers, de lezers, de luisteraars?’

En dan woont Thomése ook nog in een democratie (dat heeft híj weer!), ‘het ideale stelsel om ervoor te zorgen dat niemand iets te vertellen heeft’. 

Arme Pee-Ef… 

Zo zie je maar weer dat je ook aan de Jansweg behoorlijk getormenteerd kunt raken, met een beetje goede wil. De volgende keer dat ik de schrijver zie hannesen met het weerspannige slot van zijn kinderbakfiets, zal ik hem toch anders zien. Dan denk ik (vervuld van diep Thomédelijden), de stakker, nu staat hij in gedachte misschien wel iemand te executeren. 

.

3 gedachten over “Zestien miljoen killers

  • 25/10/2009 om 11:20
    Permalink

    Hij ziet er ook uit als een tobberige man, maar dat wil weer niets zeggen over zijn schrijftalent. Overigens nog gefeliciteerd met de nominatie van je weblog. Ben een beetje jaloers ;).

  • 25/10/2009 om 13:28
    Permalink

    Oeps, ik zet vaak onder een proefwerk:
    ‘Dit is geen antwoord, maar een reactie.’
    Ben ik nu ook Thomesist?

  • 26/10/2009 om 10:26
    Permalink

    Het is heden ten dage soms lastig om je te onttrekken aan het binnenstebuiten gekeerde privéleven van de krioelende massa bellende mensen in de openbaarheid en wat dies meer zij. Je kunt daarop reageren zoals Pee-Ef-Tee doet: met agressieve fantasieën, al lijkt hij eerder aan te sturen op herwaardering van het verhalende werk van de verstoffende JPS.

    Je kunt er evengoed: je schouders over ophalen en gewoon doorgaan met ademhalen; je ermee amuseren; er vrolijk aan meedoen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *