Geen grijze haren

In de grote gezelschapsruimte zit hij nooit; we probeerden zoals altijd eerst het kleinere zaaltje met de volière en toen mijn vader daar niet zat, liepen we door naar het andere, dat wordt gedomineerd door een kloek breedbeeldscherm.

Hé… Zou hij ziek zijn? Of door iemand meegnomen naar de cafetaria? We drentelden nog maar heel even besluiteloos tussen de twee deuropeningen, toen er een verpleegster langskwam met een scherp inzicht in de menselijke perceptie.

“Uw vader draagt vandaag een hoed.”

En zo was het. Hij zat aan een tafeltje met zijn rug naar ons toe, het pluizige grijze haar bedekt. We begroetten hem en zagen meteen dat de stemming goed was (dat is soms anders).

“Zo, heb je een hoed?”

“Jaaaa, jaaaah, jaa-aaah!” kraaide hij. “Wir machen es gut!”

Sinds hij dement werd, heeft hij een vreemde voorkeur ontwikkeld voor Engels en Duits – talen die hij matig beheerst, maar die kennelijk even makkelijk voor het grijpen liggen als het Nederlands.

Hij had duidelijk zijn dag. Toen de man tegenover ons aan de tafel zei dat hij uit Bloemendaal kwam, brak mijn vader prompt in in het gesprek: “Ik kom uit Amsterdam!”

Ik ben altijd blij als hij iets zegt dat klopt, of dat ik kan begrijpen en gisteren was dat vaker het geval dan anders. Het was of hij een geheimzinnige kracht ontleende aan zijn nieuwe hoofddeksel.

Hij is nooit een echte hoedendrager geweest. Ik vroeg aan de verpleegsters hoe hij eraan kwam, maar beiden bleven het antwoord schuldig. Ik had er vrede mee.

Ik heb een vader met een hoed, al kan bij het volgende bezoek alles natuurlijk weer heel anders zijn.

Meer over het tehuis in categorie ‘Op bezoek’.

.

3 gedachten over “Geen grijze haren

  • 26/09/2010 om 18:20
    Permalink

    Wat een aandoenlijke, mooie foto zeg….

  • 26/09/2010 om 19:28
    Permalink

    Nog nooit zag ik zo’n vrolijk dement persoon. Mooi opgeschreven.

  • 28/09/2010 om 23:00
    Permalink

    Hoedjes zijn hip. In ieder geval bij de straatlook van de jeugd. Moet wel steeds denken aan een ska-revival. Nog meer sprookjeswereld op het moment bij de Schotersingel. Marisca Voskamp heeft daar voor een Alice in Wonderland-achtig decor gezorgd in de achtertuin van het Dolhuys. Dit in het kader van het Madness & Arts festival.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *