Een zachtglimmende salontafel die naar Pledge ruikt, en daarop een vaasje met blauwe druifjes en een roze sierkaars, en verder helemaal niets is niet – nee, niet – mijn streven. Maar er zijn grenzen. Als mijn salontafel (doordat ik de natuur vrij spel geef) is verworden tot een stortplaats van boeken, CD’s, wattenstaafjes, keelpastilles, knipsels, scharen en pennen, besluit ik tot een Grote Opruimactie.
En zo vond ik vanochtend een bloemlezing die ik allang gelezen had willen hebben. Staying Alive. Ik grasduinde wat en stuitte op een gedicht van Vasko Popa, dat mij meteen beviel.
The story of a story *
Once upon a time there was a story
Its end came
Before the beginning
And its beginning came
After its end
Its heroes entered it
After their death
And left it
before their birth
Its heroes talked
About some earth about some heaven
They said all sorts of things
Only they didn’t say
What they themselves didn’t know
That they are only heroes in a story
In a story whose end comes
Before its beginning
And whose beginning comes
After its end
Popa, Popa, Popa…? In de Canon van de Europese Poëzie was hem één gedicht toebemeten. Ook dat smaakte naar meer. En toen dacht ik aan mijn krantenbak.
Niet zo’n zachtglimmende krantenbak die naar Pledge ruikt, met daarin de laatste nummers van de Autokampioen, de Consumentengids en een of twee glossy’s met het verpakkingsfolie er nog omheen. Míjn krantenbak… Om kort te gaan, er zitten wattenstaafjes in en Schoters van vóór onze jaartelling en die zwarte plastic map die ik me vaag herinnerde met zwakke kopieën van – was het Sloveens, Kroatisch, Macedonisch?
Het was Vasko Popa!
Binnen handbereik, gekregen van vriendin Sanja Percela: drie setjes vertalingen, zijn optredens bij Poetry International. Soms (en misschien altijd wel) ben je rijker dan je denkt!
Twee kiezelstenen **
Ze kijken elkaar stompzinnig aan
Twee kiezels kijken elkaar aan
Twee snoepjes gisteren
Op de tong van de eeuwigheid
Twee stenen tranen vandaag
Op de wimper van het onbekende
Twee vliegen van zand morgen
In de oren van de stilte
Twee vrolijke kuiltjes morgen
In de wangen van de dag
Twee slachtoffers van een onbeduidende grap
Een zoutelozegrap zonder grappenmaker
Ze kijken elkaar stompzinnig aan
Ze kijken elkaar aan met koude billen
ze spreken uit hun buik
Ze spreken in de wind
* Vertaling Anne Pennington
** Vertaling Lela Zeckovic en Roel Schuyt
P.S. Een oude bekende van het RaDa , Charles Simic, heeft veel van Popa in het Engels vertaald.
Je zou zeggen genoeg humor en relativering om een burgeroorlog te voorkomen