Zadelpijn

Het smelten van de poolkappen, vulgarisering, radicalisering, ontlezing, verrechtsing – het zijn niet de enige ontwikkelingen die zich sluipend voltrekken. Zo zag ik vandaag in de Kenaustraat een soort Rubenszadel. De bollingen en welvingen vormden tesamen een karikatuur van de menselijke (m/v) anatomie.

Wat is er gebeurd, vroeg ik mij af, sinds wij in de hongerwinter op een massief houten zadel reden, omdat alle gel door de Duitsers in beslag was genomen?

Op mijn rondje door de stad kiekte ik vervolgens her en der zadels, daarbij de verdenking voor lief nemend dat ik leed aan een zeldzame, perverse belangstelling. De pantysniffer, maar dan even anders.

Natuurlijk waren er in de stallingen nog klassieke zadels, zoals de lederen Brooks met drie gaatjes in de lengterichting (bijpassende zadeltasjes zijn een zeldzaamheid geworden).

Of het smalle wielerzadel, dat martelwerktuig voor de urine- en zaadleiders.

De Batavus ‘retro-styled’ (foto hieronder) doet nauwelijks concessies aan de lichaamsvormen en zit zo vol vulling dat hij ieder moment spontaan lijkt te kunnen exploderen.

Bij de moderne zadels kunnen we de volgende dichotomie aanbrengen: zadels met gleufvormige uitsparingen

en zadels met (vaak hartvormige) ophogingen. Wie kiest wat en waarom? Is deze tweedeling in de maatschappij al bespreekbaar in goed gezelschap, of ligt hier een schone taak voor het RaDa?

Maar geleidelijk verschoof mijn belangstelling van de perfecte, ergonomisch verantwoorde exemplaren naar de kneusjes, die hun berijder niets meer te bieden hadden op het gebied van zitcomfort.

Daarover in een volgende log.

Eén gedachte over “Zadelpijn

  • 19/11/2010 om 14:41
    Permalink

    Toen de panty nog moest worden uitgevonden, bestonden ze al… de zadelsnuivers. Krafft Ebing voert ze in zijn standaardwerk Psychopathia sexualis (1886) op als een subcategorie van de olfactofielen.
    Over saddlesniffers gesproken: Een merkwaardiger type dan de man die me eens vertelde dat hij wilde reincarneren in een dameszadel heb ik nooit gekend.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *