Uitroeptekenoverkill

“Doe het niet, Doe het NIET!!!!” krijste Buienradar hysterisch, maar we gingen toch en ja hoor, al na twintig minuten moesten we ons omkleden, een paniekerige wirwar van bollende poncho’s, natte goretex en flapperende regenbroekspijpen die ons dreigden te wurgen werden we.

De bui was hevig maar kort. En dat was het qua regen van betekenis! Daarna bracht de wandeling ons enkel cadeautjes en kleine wondertjes. Na Parnassia klutste de hypere wind alles door elkaar, wolkenlucht, duinzand, water en schuim, Starbucks in the Sky was het, Frappucino di Mare en het koordje van de camera woei er woesj! van voor de lens, maar you get the picure

Woesjwind

Langs de vloedlijn lagen gulle porties zeebami

zeebami

soms met bijvangst:

panoramabami

Die zeebami kent ook merkwaardige bloeivormen, er gebeurt van alles in die oceaan waar ik geen weet van heb en – zo’n dag was het – sommige luchtkussentjes verklaarden ons spontaan de liefde:

wierpano

Plezier met wier!

Hé, weet je wat we doen? Dit logje wordt langer dan de wandeling zelf en we vonden nog veel meer, ik splits het even in tweeën of drieën voor groter gebruiksgemak en dan wandelen we zo weer verder. Woesj!!!!!!! weg ben ik! Tot zo!!!

 

2 gedachten over “Uitroeptekenoverkill

  • 09/10/2011 om 18:17
    Permalink

    Wat een prachtige vondsten! Dat drieluik bijvangst, dat hartjeswier, en natuurlijk die roze boei vol leven! Mooi en heerlijk vreemd. Bijzondere wandeling, met een fantastische regenboog als afsluiter! Waauw.

  • 09/10/2011 om 19:40
    Permalink

    Jaloers, jaloers ben ik. Daar had ik bij willen zijn!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *