Grenzen

Een dagmars was niet de bedoeling, het ging ons om de frisse neus. We stapten uit de trein bij stationnetje Halfweg en improviseerden een route in het gebied waar ‘s zomers Awakenings en andere festivals worden gehouden.

Een pijltje stuurde ons een voetpad op vol slijk en drek – het bleek de Spaarnwouderdijk – en we glibberden langs iets wat ik aarzel een natuurgebied te noemen, vanwege de snelwegen en havens die het omringen. Anderzijds, we zagen aalscholvers en wilgen en…

.

IMG_4293

.

de schapen op deze landstrook komen beter uit met de A5 op de achtergrond.

.

schapensnelweg

. 

En toen werden we (hoewel omsingeld door de moderne wereld) ineens herinnerd aan de lange geschiedenis van deze polder. Door deze ‘limietpaal’ uit 1624. Het RaDa heeft iets met Amsterdammertjes (in den vreemde), maar zo mooi als hier zie je de drie kruizen zelden.

.

grenspaal

.

‘Onbekende kunstenaar’ vermeldt een infoplaatje, maar dat lijkt me non-info. Maar een zelfbewuste markering van Amsterdams grondgebied is het zeker. Dat de Spanjaarden het maar wisten (of belegerden die toen allemaal Breda?), of onbekommerd banjerende Haarlemmers als wij.

.

grenspaal2

.

We kwamen nog langs meer interessante plekken, zoals het boezemgemaal Halfweg (met een vispassage voor forensende soorten als paling en spiering), het opslagterrein van Eurocircus en de vakantiehuisjes van Dromenpark. Al met al kostte het uitje ons twee uur en we hadden in die korte tijd veel bijzonders gezien.

Paars P.S. : in de zijbalk kun je je abonneren op het RaDa – je krijgt dan een emailbericht zodra er een nieuw stukje is verschenen. EN ik zit (tot maart nog) op Facebook

Eén gedachte over “Grenzen

  • 21/01/2020 om 19:03
    Permalink

    Ontroerend, die drie KUSJES uit 1624 !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *