Kuddes en pelotons

In de hele wereld tobben de autoriteiten met regels en verordeningen. In Nedersaksen mag je wél naar de carwash maar bloemen kopen bij een kraam is niet toegestaan; in de deelstaat Brandenburg is het juist omgekeerd. 

In Biarritz wilde de burgemeester het zitten op parkbanken verbieden (dat werd later teruggedraaid); en 160.000 Franse agenten moeten dit weekend voorkomen dat Le Grand Départ op gang komt, de massale trek uit de steden naar het platteland (zie ook hier).

In Panama zijn aparte buitendagen voor mannen en vrouwen. Over de dilemma’s bij het paaseieren verstoppen hebben we het nog maar even niet. Hier in Bloemendaal werd dinsdag de Oosterplas tijdelijk afgesloten vanwege de drukte en onverantwoord gedrag. Elswout was al dicht. Naarmate de temperaturen en de ergernissen oplopen komen er meer gebiedsverboden, als we niet oppassen.

Overigens vind ik de wandelaars die ik tegenkom erg consideraat; we geven elkaar ruim baan of houden hoffelijk de pas in. Een ander verhaal zijn de fietsers in de Kennemerduinen – hier zou ik liefst mijn eigen verordening invoeren. Wielrenners en e-bikes (boven 24 km/uur) uitsluitend tot 11 uur ‘s ochtends en na 18 uur ‘s avonds. De rest van de dag is voor de freewheelers, driewielers en andere PAVOHOVAHA-pedaleurs.

Buiten de duinen veranderen de psychologische verhoudingen in het verkeer stilletjes. Nou ja, stilletjes? Motorrijders voelen zich ineens koning van de (bijna lege) weg en dat zullen we weten! Iets dergelijks gebeurt met automobilisten, die meer snelheidsovertredingen schijnen te maken, doordat ze de weelde van al dat plotseling beschikbare asfalt niet kunnen verdragen en al te gretig gas geven.

Ten slotte, hier in mijn kinderrijke buurt signaleer ik de onstuitbare opkomst van bendes 5- tot 8-jarigen, die met veel ‘swagger’ over de stoep banjeren. Onkwetsbaar, ongenaakbaar, onbesmetbaar – ze zien de hele dag volwassenen uitwijken tot anderhalve meter en onbewust gaan ze geloven in hun eigen superioriteit.

Uit het fotoalbum: in de duinen vanmiddag deze paarden, op hun dooie gemakkie.

 

 

 

 

Bericht bij elk nieuw RaDa-stukje? Dat kan via Subscribe2 (menu)

6 gedachten over “Kuddes en pelotons

  • 09/04/2020 om 20:50
    Permalink

    Ha ! De KONIKSPAARDEN ! Slobberend hier, maar ik heb ze ook al galopperend WAAR genomen ! Ook DWARS over het fietspad waar ze vreemd gehelmde midlife-crise-bikers de stuipen op het lijf joegen !
    We zullen ze leren !

  • 11/04/2020 om 10:11
    Permalink

    Prachtig! (ben overigens blij dat ik geen capaciteiten bezat om burgermeester te worden, je zal het maar zijn). Nog heerlijk rustig gefietst tussen Leerdam en Geldermalsen, de Betuwe dus. We fietsten er wel eens in de file, daar was nu geen sprake van. Nog niet alles stond in bloei, maar prachtig!

  • 13/04/2020 om 10:22
    Permalink

    Iedere ochtend fiets ik rond een uur of zeven tussen de sportvelden, over de Bergweg, naar het Wed. Na een minuut of vijf te hebben gezwommen fiets ik via de Zeeweg, de Dorpsstraat, terug naar mijn huis in Bloemendaal Noord.
    Nu iedereen thuis zit kom ik in toenemende mate een voor mij nieuw soort mens tegen. Racefietsers met strakke kleding op full carbon fietsen, donkere zonnebrillen met als gemeenschappelijk kenmerk dat ze mij niet groeten. Het zijn mensen die naast materiële zekerheid nu ook werken aan hun fysieke onkwetsbaarheid.

    Afgelopen zaterdag fietste ik via de Zeeweg terug waarbij ik een klein stukje, tot aan de hoek Lonbar Petrilaan, tegen het verkeer in fiets. Daar aangekomen stopte ik en kon een racefietser mij ternauwernood ontwijken, vervolgens begon hij mij, min of meer terecht, uit te schelden. Ik mompelde terug dat hij lekker door moest gaan met racen en fietste verder dat was echter teveel voor zijn ego.

    Woedend achtervolgde hij mij en greep mij bij linkerarm en dwong me zo te stoppen. Gillend eiste hij excuses waarbij op minder dan een meter afstand het speeksel uit zijn mond spoog. Terwijl ik achteruit deinsde greep hij mij weer vast “zeg sorry, zeg sorry, nu” Ik trok mij los en koos eieren voor mijn geld en maakte excuses. Tevreden keek hij mij aan en antwoordde: “ik hoop dat ik Corona heb” ……

  • 13/04/2020 om 11:03
    Permalink

    @Henk Sloos: Dat heb jij weer! Heb je zijn kenteken genoteerd?

    En zou er geen markt zijn voor T-shirts met ‘Ik hoop dat ik corona heb’? Speciaal voor hufters?

  • 13/04/2020 om 12:00
    Permalink

    @ Marius. Ik heb wel de aanmaak van T-shirts overwogen met de tekst ‘De mijne is anderhalve meter’ met achterop ‘Ik zwaai uit’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *