Langs de trekvaart

Om nou te zeggen dat ik popelde vanochtend om aan de gedeeltelijke lockdown te beginnen …

De havermout smaakte naar belegen strokarton (had ik beginnende corona?), de cd-speler kon zijn draai niet vinden en Windows 10 is nimmer te beroerd om op een ongelegen moment tergend traag een update uit te rollen (mijn laptop heeft tegenwoordig een soort maandelijkse cyclus). Mijn agenda was leeg. Ik ontdekte dat een oude, ooit gerepareerde scheur in de muur ineens terug was en even later rende er voor het eerst sinds lang een muis door de keuken. Het voelde als een ideale dag om een chronische hernia te ontwikkelen en/of een ram voor mijn muil te krijgen bij mot over een mondkapje. Want niet alleen míjn humeurbarometer stond op zwaar weer. Zo’n dag was het.

Wat te doen? Ik bedacht een missie voor mijzelf. Zonder enige urgentie en ik moest ervoor naar Lisserbroek fietsen. 18 km heen en 18 terug langs de Leidsetrekvaart.

En de fysieke arbeidstherapie werkte. Naarmate het landschap leger werd, fleurde mijn humeur op. De bollenboeren boerden niet meer, maar tussen het groen en grauw doken welkome kleuraccenten op – eenzame overlevers, stiekeme laatbloeiers en zelfs een paar herfstbloemenveldjes. Niet genoeg om Chinese toeristen te lokken, wel goed voor een fotoserie.

 


 

7 gedachten over “Langs de trekvaart

  • 15/10/2020 om 22:00
    Permalink

    Wat n resultaat van je therapie!!! En heerlijk dat je deze prachtige plaatjes deelt met simpele zielen die dit niet bedenken…of gewoon werken!!!

  • 15/10/2020 om 22:46
    Permalink

    Waar een muis, een ram en een mot al niet toe kunnen leiden: de waterweg naar Leiden. Is dat niet de kerk van de Zilk? Daarnaast heb ik tien jaar gewerkt, maar belangrijker 10 jaar heen en weer gereist. Prachtige omgeving, altijd genieten. Soms nam ik de Vogelenzangseweg die zo mooi tegen de duinen aanligt.

  • 16/10/2020 om 08:49
    Permalink

    Beauty is in the eye of the beholder! En vervolgens in het oog van hen die op de schoonheid attent gemaakt zijn. Ik hou deze therapie in gedachten.

  • 16/10/2020 om 20:19
    Permalink

    @allen: mijn tocht eindigde bij de appel- en perenboomgaard Olmenhorst (Lisserbroek). Leuke plek (voor zelfplukkers)

  • 17/10/2020 om 10:26
    Permalink

    Mooi verhaal Marius. Wat een kleuren nog op de akkers.

    Je corona humeur. Heel herkenbaar. Ik had gisteren zelfs een kort lontje. Gelukkig deed niemand daar erg moeilijk over.

  • 18/10/2020 om 06:31
    Permalink

    Eerste alinea: buitengewoon sterk. En de therapie zeer herkenbaar. De Windows Update trouwens ook. Zit Bill Gates erachter? Installeert Microsoft iets op onze PC’s wat straks mee vibreert met geinjecteerde microchips? Coronahumeur. Ga straks stukkie fietsen in de polder. Goede tip, @Marius.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *