To the dogs

Google mag weten hoe lang geleden – het was in de tijd dat ik nog overtuigd anglofiel was – wandelden we in Wales. Ik kreeg hevige pijn in mijn knie en bezocht een drogisterij in Wwrosytncaslleany (of 17 andere letters in willekeurige volgorde). Ze raadden me dog oil aan, maar zelf hadden ze het niet op voorraad.

Kort daarna waren we in Liverpool; het regende en ik maakte het tot mijn missie ergens die mysterieuze hondenolie te vinden. De Scousers waren in vorm die dag; ze deden perfecte John Lennon-imitaties en de dog oil-grollen waren niet van de lucht. “What taste would you like sir? We’ve got poodle, greyhound and… I’m sorry, we’re just out of corgi today.” Bij een volgende winkel suggereerden ze dat we eenvoudig zelf hondenolie konden maken. Men neme een loslopende straathond, etc. Het spul bleek trouwens echt te bestaan (daarover had ik eerst mijn twijfels) en – what’s more! – het genas mijn knie na één keer insmeren.

Met maar twee ingrediënten, koolzaadolie en petroleum, was het goedkoop. Oorspronkelijk werden racehonden ermee gemasseerd, waarbij de masseurs merkten dat hun eigen honden handen ook soepeler werden. Vorige week wilde ik het weer eens bestellen. Bij de officiële website werd ik afgepoeierd zodra ik Nederland als bestemming invoerde; bij Barrett & Holland was het zo geregeld. Ik bestelde zes potjes (zo kon ik ook nog wat krakkemikkige familieleden bedienen) voor £ 30, incl. verzendkosten. Een ‘good buy’, vond ik.

 

Alleen, vanochtend meldde DLH Express in paniekerige rode letters dat ik ook nog BTW en invoerrechten moest betalen. Meer dan het oorspronkelijke bedrag! Ik dacht aan een hoax, ik sputterde, maar toen ik het natrok bleken die exorbitante extra kosten te kloppen. Ik stuurde een boze mail naar Barrett. Was dit de zoveelste Brexit cock-up? Hadden ze niet even kunnen waarschuwen? Konden ze niks meer fatsoenlijk doen in dat verloederde land? Going to the dogs… Dit was de laatste keer dat ik hun zieltogende economie steun, zoveel weet ik zeker. Tenzij die olie nog net zo goed werkt als destijds en gewrichtspijn en spierklachten na maandag uit de familie verdwenen zijn.

P.S. Vertel mij liever niet dat de DA het ook heeft, of dat ik me heb laten neppen. Of dat jullie flinker zouden zijn geweest! Mij masseren met zacht medeleven mag vanzelfsprekend wel.


 

4 reacties op “To the dogs”

  1. @Jan: dank!
    @Brigit: het spul is bijna geurloos, maar inderdaad, die potjes (nu met die halve í’ iets hipper dan toen) brachten fijne herinneringen terug. En na één nacht durf ik te stellen: de werkzaamheid is onverminderd.

  2. Met maar twee ingrediënten: koolzaadolie en petroleum.
    Met een beetje vaseline / nivea vermengen…hoe moeilijk kan dat zijn?

    Bedankt voor de tip.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *