Niet nurksen!

Is er al onderzoek naar de rol van de NS als superverspreider? En de treincoupé als pop-up-café?

Gisteren wilde ik twee bezoekjes afleggen in Haarlem. Er waren werkzaamheden aan het spoor rond Zwolle, dus we hadden ons ingesteld op busvervoer tot Olst. Toen we station Wijhe naderden zagen we net een bus(je) wegrijden. Te vroeg? Te laat? In elk geval niet volgens de opgehangen dienstregeling. Dienstregeling? Enfin, na een dik half uur stopte er weer een busje. “Er kunnen nog negen mensen mee,” verordonneerde de chauffeur. Samen met de negen mensen die er al in zaten, en alleen als alle tweezitjes ten volle werden benut. Toen stonden er nog twee aspirant reizigers buiten, die beiden al lang hadden gewacht en een plausibele reden aanvoerden waarom hun reis geen uitstel duldde. Dus mochten ze in het gangpad zitten. De bus trok op, de man achter mij hoestte, met genoeg kracht om alle kaarsjes van een grote verjaardagstaart te doven. Ik verving mijn gewone mondkapje schielijk door een medisch exemplaar dat nauwer aansloot. Aan ademhalen deed ik zo min mogelijk en ook zag ik ervan af de chauffeur te vragen waarom hij geen mondkapje droeg.

Vanaf Deventer reisde ik (vanaf hier zonder de huisdichteres) met een internationale trein, als enige passagier in een cafetaria die niet in bedrijf was. Comfortabel en rustig, tot Hilversum, waar acht knullen van een jaar of 20 tot 24 instapten. Bierblikje losjes in de hand, flesjes rosé half uit jaszakken. Boozy. Bij het sujet dat het dichtst bij mij neerzeeg hing het mondkapje onder de kin (evenals bij een paar van zijn drinkmaten). Ik vroeg hem het voor te doen. “Nee, ik moet drinken…”

Op verongelijkte toon, of hij na een barre tocht door de Sahel met zijn laatste krachten een oase had bereikt. “Ik moet bij mijn moeder op bezoek, die ik liever niet besmet.” Hij keek me vanonder een rij futloze krulletjes lodderig aan, met ogen waar geen extra loddertje meer in paste. “Ik vraag het je belééfd…” (al had ik natuurlijk liever venijnig die krulletjes een voor een uitgetrokken om mijn woorden kracht bij te zetten). Hij ontweek mijn blik en zocht morele steun bij de rest van de vriendenploeg, die stond te soebatten bij het loket van de cafetaria. Zijn kapje bleef af. Ik ging in de eerste klas zitten. Tussen CS en Haarlem zat schuin tegenover mij weer een knul met bungelend mondkapje. Toen ik er wat van zei, deed hij het voor, na een martelaarsgrimas naar zijn vriendin – nou ja, wat een zeiksnor, laat ik maar de verstandigste zijn. Voor wie zich geroepen voelt, op steun van conducteurs hoef je niet te rekenen als amateurhandhaver – ik heb er de hele reis geen gezien.

Dus mijn tolerantie voor de genotzuchtige medemens was al danig beproefd toen ik door de binnenstad van Haarlem wandelde. Bij de meest onwaarschijnlijke winkels stonden rijen wachtenden en de trassen… Nee, laten we het niet over de trassen en het tras-trash hebben. Daar kwam bij, ik wílde helemaal niet lopen nurksen daar in de Lange Veerstraat en Smedestraat, ik wilde niet nurksen, ik wilde níet nurksen, ik probeerde vastberaden een soort weemoed te voelen, ondanks de lucht van verschaald bier langs de route en vettig ja-we-mogen-weer-vertoon. Mislukt. Volgende keer beter. Het was de verkeerde zaterdag. Laten we het daar op houden.

 

Bij de Morinnesteeg, waar ik ooit woonde, hadden bewoners van de appartementen een foto aan laten brengen uit de tijd dat De Toneelschuur (de oude) daar de decors nog door liet rijden. Zoals deze koe – was het de Blauwe Maandag Compagnie? Meer over deze plek in Monumentale Verloedering.


 

6 reacties op “Niet nurksen!”

  1. “Vettig”. Het woord past de laatste tijd inderdaad op steeds meer vertoon. En “nurks”.. ja, de weemoed ben ik ook al lang voorbij. Er komen steeds vaker buitengewoon gewelddadige gedachten bij me op. Dat ik na wat vervelend gedrag van een medemens, vlak voor zijn neus een pistool doorlaad, ofzo. En dan, net als Dirty Harry, vragen “do you feel lucky, punk?” Niet gezond.
    En omdat ik een anglofiel ben (alsof dat sinds een jaar of vijf niet ook een nogal moeizame geaardheid is), zing ik ook regelmatige de mantra “you bloody ignorant fuck, you bloody ignorant cocksure fuck!” Binnensmonds, vanzelfsprekend. De cave newt in kwestie zou eens kunnen denken dat niet hij, maar jij gek bent.

  2. Julia Henneman

    Lieve dappere NIET NURKSER !
    Je bent NIET GEK !Houd moed ! Liefs van Oma Wappie

  3. Maar misschien ook wel een beetje de goede zaterdag. Anders had je misschien nog spijt gekregen van je emigratie …..

  4. Pft.. Als er een bedrijf het heeft laten afweten deze Corona crisis dan is het wel de NS. Nadat ik vorig jaar mij de eerste drie maanden uitsluitend met fiets of deelauto verplaatste ben ik in Juni weer voorzichtig met de trein begonnen. Die eerste maanden gingen soepel, weinig tot geen passagiers en vrijwel iedereen droeg een mondkapje. In September naar vrienden in Berlijn en omdat we in 2030 half zoveel Co2 mogen uitstoten, heen vliegen, terug met de trein. Het vliegen ging model, buitengewoon veilig en gedisciplineerd drie man cabinepersoneel voor minder dan 100 passagiers. Terug met de trein ging tot de Nederlandse grens ook goed, twee maal controle en geen mens die het in zijn hoofd haalde om zonder kapje te reizen. Dat veranderde toen we de Nederlandse grens gepasseerd waren. Conducteur bleek ineens een onzichtbaar beroep en een gespierde groep tattoos nam het barrijtuig over. Geen mondkapjes en benen overal behalve op de vloer, tot en met Hilversum was het bal. Door een uitgevallen trein was het laatste stukje tussen Haarlem en Santpoort-Zuid bomvol, ik week samen met een paar anderen uit naar de 1e klas. Dat was tegen het zere been van de tot dan toe onzichtbare conducteur, hij kroop uit de bestuurderscabine stuurde ons terug naar de besmettingsklasse en nam daarna zelf voldaan plaats in de vrijwel lege 1e klas coupe.

  5. hoe goed je ook kijkt

    Hollandse letters blijven

    toch maar kroeshaar

    dō mite mo / oranda moji wa / chijiregge

    Uit Punten van een wilgenblad (Yanagi no hazue 柳の葉末, 1837). Krullend haar werd als eigenschap van dieren en barbaren beschouwd.

    vertaling Ivo Smits

  6. @Henk Sloos: Ja, de onzichtbare conducteur… Zou een stappenteller helpen? Met een bonus/malus op het salaris?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *