Pallet op de stoep

Vandaag was een bijzondere dag. Er stopte (ik wist ervan) een vrachtwagen in de straat met de eerste druk van Dagklad, de Haarlemse jaren.

Gonda Koster, de huisdichteres  en andere fans jutten me op. Vijftien toegewijde jaarganglezers deden het voorwerk, ik dikte hun selectie in tot 16 à 20 pagina’s per jaar. Vormgeefster Christel Bouwmeester van Podivium bewaarde haar goede humeur en liet zich niet ontmoedigen door mijn amateurisme en wispelturigheid. We kwamen uit op zo’n 300 ongecorrigeerde pagina’s (in de eerste opzet waren dat er 250). Ik huurde mijn neef(je)(18) in als hulpcorrector en Adobe-adept. Henk Sloos toog naar de Zijlvest om de gewenste omslagfoto te maken en nuchtere mannen van het Harlingse Flevodruk hielden zich aan hun strakke planning. En toen was daar die pallet met zware dozen.

 

Ik ben er verguld mee en nu is het aan jullie om je oordeel te geven. Op zondag 5 september (Gluren bij de Buren) is het boek te koop bij ons optreden: Florapark 12 (rondes beginnen om 12.45 uur, 14.15 uur en 15.45 uur).

De officiële presentatie is op zondag 26 september in de Kennemer Boekhandel. Inschrijven verplicht. Zie de poster hieronder (met dank aan broer F.). Het boek zal daar in de winkel al eerder te koop zijn.

 


 

 

7 reacties op “Pallet op de stoep”

  1. Van harte, Marius!!! Wat een kloek boek, kan niet wachten tot ik eraan/erin kan ruiken!

  2. Gefeliciteerd! Wie schrijft blijft.
    Toch vraag ik me zo langzamerhand af wat langer zal beklijven: teksten op papier, of teksten op internet. De waarschuwing, dat informatie die eenmaal op internet is gezet (men doelt dan meestal op dingetjes waarvan anderen misbruik kunnen maken of die je anderszins schade kunnen berokkenen, maar goed) nooit meer verdwijnt, is al vaak gegeven.
    En papier wordt uiteindelijk geel en valt uit elkaar.
    Toch blijft daar de hang naar het boek. Een boek is niet virtueel. Het staat op de plank en je kunt het vastpakken. Als het gesprek toevallig komt op de al dan niet zinvolle dingen die je tijdens je leven hebt gedaan, kun je het pakken en laten zien. Eerst een computer opstarten is in zo’n geval toch een beetje te ostentatief. En een idiote opmerking op Twitter is iets waarmee duizenden idioten inmiddels zich inmiddels eveneens een plek in de eeuwigheid hebben verworven. Big deal!
    Een boek dat jouw naam draagt als schrijver: het is gewoon niet niks.

    Daarom nogmaals: gefeliciteerd!

  3. Marius (RaDa-reda)

    @Brigit: ja, 300 pagina’s, dat is een hele snuif.
    @Hans: Dank voor de feli’s. En nu het er is voelt het boek zeker als één van de zinvollere dingen’.

  4. Mooi, Marius! Een tastbare, doorbladerbare…en nu begeef ik mij op grammatisch-gezien dun ijs want ik heb het Nederlands alleen een beetje eigen gemaakt. Zat helaas nooit bij jou in de klas. Ik kan niet op je openingen komen want ik heb dan heuse kamermuziek repetities, een zeldzaamheid in mijn leven nu. Maar ik kom In De Winkel en koop er een echte exemplaar van. Met tros en plezier. Hulde!

  5. Julia Henneman

    Geluk gewenst met je VRACHTWAGEN-VOL , Marius !
    Bravo bravissimo !
    Mede namens Gonda !
    ( Die komt hier regelmatig vanuit de Hoge Hemel nog even ‘ buurten ‘ )
    Ons allemaal trouwens geluk gewenst … wat gaan wij hier van genieten !

  6. Van harte gefeliciteerd, Marius! Mooie bekroning.
    Óp naar de volgende uitgave: de jaren aan de IJssel! En dan een lezing/introductie bij Waanders….
    Ik kijk er naar uit!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *