Meteen naar de inhoud

Kleedkamerpraat

Het zou zomaar kunnen dat de term ‘kleedkamergesprek’ inmiddels is gekaapt door coaches en therapeuten voor een sessie die openhartigheid en verbroedering moet bevorderen, maar ik gebruik hem hier in de andere betekenis: vunzige stoerpraat van mannen die elkaar begrijpen, terwijl andere (minder stoere of goedgebekte mannen) er bij zitten grinniken en gijpen.

Het programma Vandaag Inside wordt beticht van ‘kleedkamerpraat’, met Johan Derksen als hoofdzondaar en de verpersoonlijking van alles wat niet deugt aan de oudere witte man die zijn normen en waarden (if any) opdeed in de jaren zeventig.

Nou reken ik mijzelf ook tot die categorie (samen met – demografische natte vinger – een miljoen andere Nederlanderse mannen), dus wat ze over Johan zeggen toets ik onbewust ook altijd even aan mijzelf. Daar komt bij dat ik maar één kleedkamer van hem ben verwijderd (in de zin dat alle wereldbewoners maar vijf handshakes van elkaar zijn verwijderd).

Ik voetbalde voor Onze Gezellen in Haarlem-Noord. We hadden een prima jeugdteam, zowel qua prestaties als sfeer, dat later doorgroeide naar de hogere senioren-elftallen. Een goede mix, waarin behalve voor jongens van de gestampte pot ook plaats was voor bleue gymnasiumpikkies als ik. Leo Fijen, die op het Ichthus zat en later geschiedenis studeerde, was er ook zo een.

 

 

Leo was écht een goede back en mocht op een gegeven moment zijn geluk beproeven bij de profs van FC Haarlem, waar hij in de selectie zat met concurrent Johan Derksen, die zich onmogelijk had gemaakt bij Veendam. Ook na zijn transfer deed deze zijn reputatie eer aan. De schenen van zijn tegenstanders waren niet heilig voor hem. Weinig was heilig voor hem, zeker niet als hij (ook dat is verjaard) gemiste trainingsarbeid compenseerde met een pilletje of twee. Zo ging dat in de seventies.

Leo Fijen ben ik uit het oog verloren; wel word ik regelmatig aan zijn bestaan herinnerd door mijn moeder (95), die hem trouw volgt als hij op tv komt en hem tegenover mij bewierookt. Maar ik vind het een intrigerend beeld: één kleedkamer met daarin zowel die rabauw van Derksen als de latere tv-presentator/ journalist die zich beroepshalve heeft toegelegd op devotie en levensbeschouwing. Alles aan die man ademt zuiverheid, naastenliefde, ethiek en inspiratie. Ook toen betekende het rijke roomse leven al veel voor hem. Met wat pech heeft de latere auteur van Het geheim van de stilte en De monnik in jezelf destijds moeten horen hoe die blaaskaak van een Derksen zijn roemruchte anekdote met de kaars opdiste.

Leo en Johan, twee producten van de jaren zeventig!

P.S. Ik schreef eerder kort over Onze Gezellen en Leo Fijen: zie Sportverleden, met dezelfde foto.


 

9 reacties op “Kleedkamerpraat”

  1. Marius,
    Ik zal Leo en Wil de groeten.
    Zijn natuurlijk zwagers van mijn broer Bert.
    Groeten uit Haarlem

  2. @Ted: Wat leuk! De lijnen zijn weer eens korter dan gedacht. En het wachten is op een OG-reünie, is daar al zicht op? Grappig dat je dit leest trouwens!

  3. Marius,
    Ik volg jou al een tijdje en ook lees ik dagblad. Trouwens Mariette de vrouw van Bert heeft dit doorgestuurd naar Leo en Wil

  4. Brigit Kooijman

    Jou herken ik onmiddellijk op de foto – de blik is niet bleu, eerder wereldwijs en ook toen al met pretlichtjes. Maar wie is nou die Heilige Leonardus?

  5. Ton van d er Veldt

    Hou Marius, ik heb met belangstelling de foto bekeken en heb gepoogd wat namen bij de voetballers te plaatsen. Ik ben een heel eind gekomen, maar Is degene die links naast jou staat Stef Balm?

  6. Ton van der Veldt

    Hou Marius, ik heb met belangstelling de foto bekeken en heb gepoogd wat namen bij de voetballers te plaatsen. Ik ben een heel eind gekomen, maar Is degene die links naast jou staat Stef Balm?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.