Ga naar de inhoud

Leve de democratie!

Nee, dit is geen last-minute stemadvies of een doorzichtige poging jullie te bekeren tot de PvdA. Maar wie zijn vertrouwen in de democratie aan het verliezen was (ik schat zo’n 8 miljoen Nederlanders), leze door.

Het gaat om het volgende. In 2010, toen Dagklad nog RaDa heette en een streng bavocentristisch weblog was, volgde ik de Haarlemse gemeenteraadsverkiezingen. Ik deed dat door het aanplakbord aan het Staten Bolwerk dag in dag uit te fotograferen. De Haarlemse Plakoorlog heette die rubriek. Natuurlijk was er niet genoeg ruimte en rivaliserende partijen (sommige allang ter ziele) werden in koelen bloede afgeplakt. Op het dieptepunt van de campagne smoorde het affiche van een kickboxgala de leuzen van het CDA. Enzovoort.

Een vergelijkbare serie zat er hier in Wijhe niet in; de gemeente verstrekt geen aanplakborden meer. Er was enig gemor, maar geen massaal protest. Alleen de PvdA liet het er niet bij zitten en zamelde fietsen in. Daaraan werd de poster bevestigd. Kijk, dit is Annemieke Wissink, wervend in de sneeuw, bij het Wijhese veer.

Bij de Molen stond ook zo’n fiets, maar daar werd de poster verwijderd, op een klein reepje na. Door fans (hangt Annemieke inmiddels op een jongenskamer?) of door politieke tegenstanders, wie zal het zeggen.

Verderop stond nog zo’n fiets, die ontdaan was van alle sporen van socialisme (als ik geen veteraan was van die Plakoorlog in Haarlem zou het me vast zijn ontgaan).

Maar… dinsdagavond rond elf uur (ik kwam terug van een samenzijn waar zowel lands- als provinciebestuur werden gehekeld met grote hekel) passeerde ik die Molen en zag hoe een man zich onduidelijk ophield bij de fiets. Ik kneep in de remmen en… er hing een gave, nieuwe poster. Rimpelloos geplakt, vakwerk. Ik vroeg de man recht op de man af of hij sociaaldemocraat was en hij legde een volledige bekentenis af. Ze hadden, eerlijk verdeeld over Olst-Wijhe acht fietsen. Hij was van een campagneteam. En omdat hij nog twee posters over had…

Hij keek mij aan met zo’n gezicht van, ja, kom maar op met je hatelijke inkoppertjes, met je cynisme. Ja, mijn twee posters zullen het verschil niet maken, ik weet het… Het was of hij niet kon geloven dat ik daar totaal geen behoefte aan had. Dat ik wou dat er meer mannen waren zoals hij die vlak voor middernacht nog op pad waren voor de goede zaak.

Nou, ik heb er een op heterdaad betrapt en dat deed me deugd. Leve het idealisme! Leve de democratie!


 

10 reacties op “Leve de democratie!”

  1. Betrapt! Je hebt mij betrapt. Is het luiheid? Zeker geen desinteresse! Voor het eerst heb ik mijn PVDA-vlag niet in top gehangen.
    Een flinke tik op mijn billen dit stukje!

  2. Marius Jaspers

    Rigo: ja, maar… ik woon hier, hè? Ik hou zulke dingen bij. Of wil je iets betogen?

  3. Wat de BBB en PAVOHOVAHA, in tegenstelling tot de PvdA, gemeen hebben is dat de toekomst kan wachten

  4. Marius Jaspers

    @Henk Sloos: Er is nog geen PAVO-standpunt inzake stikstof, dat moet ik toegeven (iets als ’30 is onderhandelbaar, mits het 2130 is’?)
    We hebben trouwens nog veel aan je gedacht woensdag, met die enorme stembiljetten. smilendesmiley

  5. @Marius . Nederland moet het enige land zijn waar het stembiljet uitgevouwen niet meer in het stemhokje past. Naast een graaf, twee baronessen en een jonkvrouw/heer ook 1064 niet adellijke kiezers op stembureau 3 in Bloemendaal. Rond 3 uur was de stemkliko zo vol dat een tweede exemplaar noodzakelijk was. Met een opkomstpercentage van ruim 75% duurde het tellen van de stemmen voor de provincie en waterschappen tot 3.40 uur ‘s nachts. De laatste 2 uur geholpen door burgemeester Roest die van het oprapen van papier inmiddels en tweede gemeentetaak heeft ontwikkeld.

  6. @Marius, nee ik wil niets betogen. Mijn lede ogen registreerden alleen de tabellen die ik las in de krant. En ik woon iets verderop, in het stadje D.
    Mijn stem heb ik dit keer per volmacht laten uitbrengen, want mijn vakantiehuisje stond op een heuvel in een nabij buitenland, en ik zag de rook vanuit Nederland opstijgen. Mijn volmachtstem had niet geholpen. Ik sloot de deur en de luiken van het huisje – en ik opende een Orval.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *