Ga naar de inhoud

Sound of breaking glass

Vandalisme maakt meer kapot dan me lief is, laat daar geen misverstand over bestaan.

Maar het kan verkeren. Geboeid en gekneveld afvoeren naar HALT, denk je (moreel verontwaardigd) als je station Zutphen uitloopt en de verbrijzelde glasplaten ziet boven de trap naar de fietsenstalling. Laat die doorgesnoven hooligans (want ik durf te stellen dat het niet is gebeurd na het personeelsuitje van het Fourniturenwinkeltje uit Naaldwijk of de rondleiding van carillonvereniging De Bejaarde Beiaard door de Walburgiskerk)… laat dat vernielzuchtige tuig een paar hectare productiebos kappen met botte bijlen en in plaats daarvan nieuwe heideplaggen leggen, dat zal ze…

Maar drie stappen later al vraag je je af of die beschadigde glasplaat niet mooier is dan zijn gave buurman. Het luie avondlicht amuseert zich ermee en zorgt voor verrassende lichteffecten.

Je verwondert je over de uitvinders van dit soort glas en vraagt je af welke experimenten ze hebben moeten doen om het zo te krijgen dat er na een brute bewerking met staven en knuppels een patroon van honderden juweeltjes ontstaat. Het gaat te ver om te zeggen dat die panelen ‘aanleiding geven’…

Maar als op een dag alles fuck&ruk is en niks je lukt en je denkt dat je niks kan… zou het dan niet een (het is vandaag de Dag van de Leraar en er zijn er in die beroepscategorie die dit weeë woord graag gebruiken) SUCCESERVARING zijn als je met één welgemikte uithaal…

Op een van de getroffen ruiten zat al een rood plakkertje van een glasherstelservice, maar puur esthetisch gezien zou ik het eigenlijk gewoon zo willen laten.

P.S. Bij Jamin Zwolle hebben ze het verbrijzeldglaspatroon zelf al aangebracht met zuurtjes en toffees.

 


 

3 reacties op “Sound of breaking glass”

  1. Enigzins toevallig reisde ik met de NS zondag j.l. via zwolle en ook Wijhe naar Deventer en weer terug. Wat mij opviel als ‘zeer incidentele spoorreiziger’ was de opvallende aanwezigheid van stoere mannen en vrouw uitgerust in indrukwekkende uniformen compleet met handboeien enz enz.
    Is er dan zoveel gedonder op het spoor, vroeg ik mij (naïef?) af.
    Waar ik mij bijzonder over verbaasde was de ongemanierdheid van de onverbloemde telefoongesprekken. Men behandelde de effectiviteit van de prikpil van een geliefde, en ook besprak iemand de waarschijnlijke uitspraak van de rechter aangaande zijn scheiding en de onredelijke eisen van dat kleren wijf.
    Verrassende reis en wat loop ik achter!

  2. Nou, Marius, je artistieke oog is goed in vorm. En soms moeten wij toch de schoonheid van het niet-bedoelde erkennen. Jij bent daar duidelijk goed in. En hoe zou dat inderdaad klinken? Je hebt een mooie percussie stuk verbeeld.
    Oeps, ik heb nooit fatsoenlijk Nederlands geleerd en nu denk ik dat het zichtbaar is.
    And I don’t dare to wright in English eether, teacher.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *