Ga naar de inhoud

Stresstor

De Stentor is het stresskipje onder de dagbladen. Zoals een kip ‘tok-tok-tok’ kakelt als er een uitgehongerde sperwer over het erf scheert, zo krijst de Stentor ‘crisis-crisis-crisis’ – ook als er in de wijde omtrek niks scheert.

Op zaterdag krijg ik de papieren versie van de krant en nog op het tuinpad las ik de kop op de voorpagina: ‘Extreem veel meer laadpunten in oosten’.

EXTREEM!?!?! In blinde paniek spurtte ik in westelijke richting. Fout! Dom!! De IJssel-pont voer nog niet vanwege het (alarm!) hoogwater. Ik maakte rechtsomkeert – recht in de muil van het gevaar – en pas bij Heino hield ik halt en keek argwanend om mij heen, half verwachtend op willekeurige punten elektrische laadpalen uit het kale landschap te zien opdoemen. Of (wat doen laadpunten eigenlijk?) te zien inslaan, want in zo’n wereld leven we. Er is verdomd weinig fobie voor nodig om je voor te stellen hoe je wreed wordt doorboord door zo’n idealistisch D66-projectiel. Laadpaalextremisten zijn zoals bekend extreem gewetenloos.

Enfin, het liep met een sisser af. Mijn hartslag daalde tot onder de 240. Het artikel ging over gemeentes die anticiperen (het moet niet gekker worden!) op de groeiende vraag en tja, uh… de meningen zijn verdeeld: de autowereld kent benzinerijders, e-rijders en hybride typjes.

Het probleem met die Stresstor is vooral dat je de neiging krijgt al hun jobstijdingen te bagatelliseren. Want wat moet je nou met waarnemend burgemeester Yvonne van Mastrigt. Zij noch haar lunchwandelende ambtenaren hadden… uh… waargenomen dat zich op 200 meter van het gemeentehuis een opslagplaats voor harddrugbestanddelen bevond. Eerder al was er een lab ontmanteld bij Den Nul. En die twee ontdekkingen zijn natuurlijk maar het topje van de laadpaal.

Onderwereld en bovenwereld raken elkaar hier in Wijhe. Laadpalen raken ondermijnd. Dus maant Van Mastrigt ons om minder naïef te zijn; allemaol goed en aordig dat naoberschap, maar als de kleine kinderen van de naobers steeds met zware jerrycans het buitengebied in sjouwen, mag je best eens langs je neus weg informeren of ze toevallig met de hele familie een drugskartel zijn begonnen. We moeten allemaal ‘ongelooflijk scherp’ zijn.

Nou ja, het staat er tamelijk genuanceerd en Van Mastrigt lijkt me een competente, nuchtere vrouw. Dat er her en der wat loos is staat als een (laad)paal boven water. Jammer alleen dat de krant waar het interview in staat een soort hypere rookmelder is die telkens begint te snerpen als vijf straten verderop iemand een waxinelichtje aansteekt. Die neem je na verloop van tijd ook niet serieus meer.

En wat ik ze echt kwalijk neem: onder de opwekking aan de Olst-Wijhenaar om wat meer waakzaamheid en speurzin aan de dag te leggen, staan tips. Zo weet de politie te melden dat de geur van een drugslab iets ‘anijsachtigs’ heeft. Noem mij paranoïde, maar ik vrees dat mijn gezagsgetrouwe buurman hier een inval zal doen de eerste de beste keer dat ik wil genieten van een mok dampende anijsmelk. Drie keer raden welke krant daar een sensationeel stuk aan wijdt.

Onderwereld en bovenwereld weten het niet meer bij Wijhe
Zoek de laadpaal


 

3 reacties op “Stresstor”

  1. Ach ja, kranten en hun hijgerige ‘clickbait’- koppen. Zo heb ik iets (inmiddels gelukkig al minder dan eerst) met een favoriete fomulering van de Telegraaf: ‘Cabaretiet/colummnist/politicus/acteur/burgemeester/recensent etc. ‘haalt uit naar.’
    Haalt uit naar. Dan ben je toch gelijk getriggerd, welk bloedbad, vlammende vete, wie heeft er haar klauwen in wiens rug gezet? En dan volgt er een licht onnozel berichtje over een iemand die iets kritisch heeft gezegd over een andere BN’r.
    En de dag erna wordt er weer bericht over een andere uithaal.

    Wat die laadpalen betreft, het wordt pas vervelend als de gemeente de parkeerplaatsen voor jouw huis (nee, niet het mijne) heeft aangewezen als toekomstige laadpaalplek. En dat die gemeente daar niet goed over communiceert. Er is een site daarvoor, blijkt, per gemeente, daar zie je waar die dingen zijn gepland.

    (Er staat hierboven trouwens De Nul, waar Den Nul bedoeld is)

  2. Marius Jaspers

    @Rigo: Dank voor de typo-tip: ik heb De(n) Nul de ‘n’ gegeven waar ze recht op hebben! Als stijloefening lijkt het schrijven van die ‘uithalen’ me nog wel leuk trouwens; dat verandert natuurlijk wanneer het dagelijks werk is.

  3. Jaren geleden zag ik de pracht documentaire ‘Brommers kieken’. Alles speelde zich af aan de oostkant van de Ijssel met als hoogtepunt een barbecue van wat adolescenten in een geïmproviseerd jeugdhonk. Toen het smeulende houtskool onvoldoende opvlamde haalde een van de jongeren wat diesel uit de tank van de tractor en goot dat over de barbecue die ogenblikkelijk vlam vatte. Daarna peuzelde de aanwezige jongeren de zwartgeblakerde koteletjes met smaak op. Dat gaat wat worden als alles straks elektrisch is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *